تولد مارتین هایدگر

وي پس از طي دروس مقدماتي و متوسطه، به تحصيل در رشته فلسفه پرداخت و سپس به تدريس فلسفه روي آورد. هايدگر پس از مدتي به رياست دانشگاه فرايبورگ آلمان دست يافت و به تمجيد از آدولف هيتلر، رهبر حزب نازي پرداخت. به نظر او، شخص پيشوا و تنها خود او واقعيتِ موجود و آينده آلمان و قانون آن است. با اين حال هايدگر بعدها از اين تعاريف درباره هيتلر نادم شد. هايدگر پس از سالياني از رياست دانشگاه كناره‏ گيري كرد و به مطالعه و تحقيق مشغول شد. او فلسفه خود را پژوهش وجود توصيف كرد و معتقد بود كه توجه اصلي او به وجود، در معناي واقعي و مطلق آن است نه وجود شخصي. وي در تشريح وجود حاضر، مقوله پس از مرگ را زير سوال برد و بر اين عقيده بود كه آگاه شدن از اين امر كه گذشتهْ پوچ بوده و آينده نيز پوچ خواهد بود، مي‏ تواند به انسان روحيه مبارزه با پوچي و پذيرش مسئوليت براي هستي خويش اعطا كند. هايدگر خود را فيلسوفي مي‏ داند كه وظيفه ‏اش نجات تمدني است كه خود را به تكنولوژي، علم و عقلانيت حساب شده، ارزان فروخته است. هايدگر در باب وجود كلي معترف است كه چيزي نمي ‏داند زيرا فهم آن براي ذهن بشر غيرممكن است، اما در باب وجود جزئي عقيده دارد كه تجربه‏ اي تلخ و بي‏ ارزشي است ميان دو خواب. گويى وي مي‏ گويد: روز مرگ ما از روز تولدمان بهتر است اما از اين بهتر آن بود كه اصلاً به دنيا نمي‏ آمديم.هايدگر درباره موضوعات متعدد علمي از قبيل منطق، فلسفه علم، فلسفه تاريخ، هستي‏ شناسي، زبان، تكنولوژي، شعر و شاعري، فلسفه يونان و رياضيات و… بازده علمي داشته است. اين تنوع و گستره فكري باعث شد كه وي از ديدگاه برخي، به عنوان فردي قابل احترام ياد شود. با اين حال، نوشتارهاي هايدگر را معمولاً بسيار پيچيده و مبهم مي‏ دانند. اين پيچيدگي و ابهام از يك سو به علت نفوذ انديشه او در مسائل غايى و انتزاعي است و از سوي ديگر ناشي از شيوه كاملاً خاص اوست كه در زبان خود به كار مي‏ گيرد. فهم نوشتارهاي بعدي هايدگر، حتي دشوارتر از نوشته‏ هاي اوليه اوست. هايدگر چنان دشوارگوي بود و با كلمات بازي مي‏ كرد كه اغلب افكارش در زير لفاف لفظ، مكتوم مانده است. وي در برخي از كتب خود، خواننده را به مرداب پيچيدگي‏ها و ابهامات مي ‏كشاند كه راه پيدا كردن از آن به سرزمين عقل تقريباً غيرممكن است. بسياري از فلاسفه جديد، در افكار او به انديشه‏ هاي مختلفي برخورده‏ اند و همه در عميق بودن انديشه‏ هاي او، اما نه در معناي آن‏ها، اتفاق نظر دارند. از هايدِگر آثار متعددي بر جاي مانده كه وجود و زمان، متافيزيك چيست، تفكر چيست و سرچشمه كار هنر، از آن جمله است. مارتين هايدگر سرانجام در 26 مه سال 1976م در 87 سالگي درگذشت.

 

منبع:راسخون

No tags for this post.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا