هوشمندسازی تنها در حد طراحی یک سند است

متخصصان مربوطه هوشمندسازی شهرها و ایجاد شهرهای الکترونیک را به عنوان راهکاری اساسی برای حل معضلات شهری دانسته اند.

به عنوان مثال، کاهش آلودگی هوا و ترافیک از مزیت های هوشمند سازی است چرا که از طریق هوشمند شدن فرآیندها و الکترونیکی شدن خدمات، حجم مراجعات شهروندان کاهش می یابد؛ در نتیجه این اقدام وضعیت ترافیک در سطح شهر و به دنبال آن آلودگی هوا نیز کاهش پیدا خواهد کرد.

حمید ضیایی پرور، کارشناس ارتباطات و فناوری اطلاعات در گفتگو با خبرنگار سیناپرس در تعریف شهر هوشمند گفت: هوشمند سازی شهرها یعنی کسب و کارها، دستگاه ها، سازمان ها و نهادهایی که به مردم خدمات ارایه می دهند، بتوانند از راه دور و از طریق سیستم های الکترونیک و فضای مجازی خدمات خود را به شهروندان ارایه دهند و آنها را از حضور فیزیکی در محل سازمان ها بی نیاز کنند.

ضیایی پرور کاهش آلودگی هوا و ترافیک را از مزیت های هوشمند سازی دانست و عنوان کرد: از طریق هوشمند شدن فرآیندها و الکترونیکی شدن خدمات، حجم مراجعات شهروندان کاهش می یابد؛ در نتیجه این اقدام وضعیت ترافیک در سطح شهر و به دنبال آن آلودگی هوا نیز کاهش پیدا خواهد کرد. چرا که اغلب و کلانشهرها در دنیا دارای مشکلات مشترک و مشابهی هستند که در راس آنها آلودگی هوا و ترافیک شدید وجود دارد.

وی این دو معضل را مادر مشکلات شهری خواند و افزود: آلودگی هوا خود به تنهایی ده ها مشکل و معضل دیگر مانند مشکلات سلامتی و… به وجود می آورد. معضل ترافیک نیز مشکلات دیگری از قبیل به هدر رفتن و افزایش مصرف سوخت را به همراه خواهد داشت. این دو مشکل در نهایت سطح کارایی و تحمل شهروندان را کاهش داده و خود یک عامل روانی برای بروز مشکلات دیگری در جامعه می شود که با هوشمند سازی می توان از بروز این مسایل جلوگیری کرد.

ضیایی پرور با بیان اینکه الکترونیکی شدن شهرها از حدود دو دهه گذشته آغاز شده است، گفت: اما اغلب این پروژه ها بر روی کاغذ ماندند و از سند خود فراتر نرفتند. به بیان دیگر الکترونیکی کردن شهر تنها در حد طراحی یک سند باقی ماند. تهران هوشمند نیز جزو پروژه هایی است که به عقیده من با توجه به وجود بیشتر امکانات سخت افزاری و نرم افزاری در این شهر، تا حد زیادی توانسته از شهرهای دیگر در ایران، جلوتر باشد.

وضعیت هوشمندسازی شهرهای ایران

وی ایران را در هوشمندسازی عقب دانست و عنوان کرد: صرفنظر از کشورهای پیشرفته اروپایی، حتی اگر بخواهیم ایران را با کشورهای دیگر دنیا مانند کشورهای جنوب شرقی آسیا مقایسه کنیم، متوجه فاصله بسیار زیاد خود با دیگر کشورها می شویم. این فاصله آنقدر زیاد است که وقتی ویدیوها و امکانات مربوط به دیگر کشورها مانند کره جنوبی، سنگاپور یا مالزی را می بینیم، گمان می کنیم که تمام اینها انیمیشین و یا رویاست و به هیچ عنوان پیشرفت آنها برای ما قابل تصور نیست.

ضیایی پرور در پایان اظهار داشت: زیرساخت تمام پروژه های هوشمند سازی، توسعه دسترسی مردم به شبکه و پهنای باند است. ما در کشوری زندگی می کنیم که تا سال 92 محدودیت سرعت اینترنت بر کشور حاکم بود و تا پنج سال پیش مردم از طریق موبایل خود نیز به اینترنت پر سرعت دسترسی نداشتند. ما تازه وارد این جریان شده ایم و در سطح زیرساخت اقداماتی انجام داده ایم، اما افزون بر این ما نیاز داریم تا در سطح دسترسی مردم و فرهنگ سازی نیز فعالیت های بیشتری انجام دهیم.

گفتگو: مهگل غفاری