چرا بعضی قندها بیشتر باعث پرخوری میشوند؟
نتایج یک پژوهش جدید نشان میدهد: دو قند پرمصرف یعنی گلوکز و فروکتوز، اثر متفاوتی بر پیامهای گرسنگی در مغز دارند؛ موضوعی که میتواند به درک بهتر سازوکار پرخوری و مصرف غذاهای فرآوریشده کمک کند.
به گزارش سیناپرس، این مطالعه که توسط پژوهشگرانی از جمله Amber L. Alhadeff در Monell Chemical Senses Center و University of Pennsylvania انجام شده و نتایج آن در مجله علمی Neuron منتشر شده است، نشان میدهد مغز در مواجهه با این دو قند واکنش یکسانی ندارد.
بر اساس یافتهها، گلوکز در مقایسه با فروکتوز تأثیر قویتری بر کاهش فعالیت سلولهای مرتبط با احساس گرسنگی در مغز دارد. در مقابل، فروکتوز even با وجود کالری برابراین سیگنال را بهمراتب ضعیفتر خاموش میکند.
پژوهشگران توضیح میدهند: این دو قند از مسیرهای زیستی متفاوتی با مغز ارتباط برقرار میکنند. گلوکز مستقیماً بر مدارهای مرتبط با کنترل گرسنگی اثر میگذارد، در حالی که فروکتوز عمدتاً از طریق هورمونهای روده و عصب واگ (vagus nerve) پیام خود را منتقل میکند.
با وجود اثر ضعیفتر فروکتوز بر مغز، این قند همچنان میتواند احساس سیری ایجاد کند؛ اما این اثر بیشتر ناشی از کشش و پرشدن دستگاه گوارش و ارسال پیام فیزیکی سیری به مغز است، نه خاموش شدن مستقیم مرکز گرسنگی.
این تحقیق همچنین نشان میدهد ترکیب فروکتوز و گلوکز—مانند آنچه در شربت ذرت با فروکتوز بالا در بسیاری از محصولات غذایی فرآوریشده وجود دارد—میتواند اثر متفاوتی بر الگوی مصرف ایجاد کند و تمایل به خوردن را افزایش دهد.
پژوهشگران تأکید میکنند : مغز صرفاً به میزان کالری دریافتی واکنش نشان نمیدهد، بلکه نوع قند مصرفی نیز در تنظیم احساس گرسنگی نقش دارد. با این حال، این نتایج فعلاً بر اساس آزمایشهای حیوانی به دست آمده و برای تأیید در انسان به تحقیقات بیشتری نیاز است.
مترجم:ندا جوادهراتی
