تفاوت های جنسیتی از دوران نوزادی شروع می شوند:
نوزادان دختر بیشتر به جزئیات صورت اطرافیان خود توجه می کنند

پژوهشهای تازه نشان میدهد تفاوتهای اولیه در توجه نوزادان به چهره انسان ممکن است ریشه در عوامل زیستی پیش از تولد داشته باشد. این یافتهها بحث دیرینه نقش طبیعت و تربیت در تفاوتهای اجتماعی میان دختران و پسران را تازه میکند و اهمیت بررسی رفتارهای نخستین را برجسته میسازد.
به گزارش سیناپرس، مطالعهای جدید در دانشگاه کمبریج نشان داده نوزادان دختر در مقایسه با پسران درصد بیشتری از توجه خود را به چهره انسان معطوف میکنند. در این مطالعه ، نوزادان به ترتیب با تصاویر چهره یک انسان و سپس تصویر گهواره نیوتون رو به رو شدند. گهواره نیوتن (Newton’s cradle) دستگاهی است که از رشتهای از گویچههای تابخورنده درست شده و پایستگی تکانه و پایستگی انرژی را به نمایش میگذارد و در سال ۱۶۸۰ میلادی توسط آیزاک نیوتن ساخته شده است. هنگامی که یکی از گویها در یک سر گهواره رها شود، نیروی پدیدآمده از خطِ تماس گویچهها میگذرد و گویِ سر دیگر را از جا بلند میکند و این روند ادامه مییابد. بر این اساس مشخص شد دختران حدود ۵۹ درصد توجه خود را به چهره اختصاص دادند، در حالی که این رقم برای پسران حدود ۵۱ درصد بود. یافته های این مطالعه تصریح می کند پسران توجه را تقریباً به طور مساوی میان چهره و شیء غیر اجتماعی تقسیم کردند اگرچه هر دو جنس تقریباً زمان کل مشابهی را به چهره اطرافیان خود نگاه کردند اما تفاوت در نحوه تقسیم توجه بود، نه در زمان کل.
پژوهشگران معتقدند این الگو چنان زود بروز کرده که عوامل زیستی پیش از تولد، مانند قرار گرفتن در معرض هورمونهای جنسی، ممکن است آن را توضیح دهد. البته تفاوتهای رشد جسمی نیز قابل رد نیست. نوزادان حاضر در این تحقیقات به طور متوسط تنها ۳۳ ساعت سن داشتند. پسران نگاه خود را تقریباً مساوی میان چهره و گهواره تقسیم کردند، در حالی که دختران به وضوح به سمت چهره گرایش داشتند.
این موضوع از منظر روان شناسی و جامعه شناسی اهمیت دارد زیرا دانشمندان دهههاست درباره علت تفاوتهای رفتار مردان و زنان در موقعیتهای اجتماعی بحث میکنند و این سوال مطرح است که آیا والدین و جامعه دختران و پسران را متفاوت تربیت میکنند، یا بخشی از آن پیش از تولد شکل میگیرد؟ نوزادان یکی از معدود راههای بررسی این پرسش هستند، زیرا هنوز فرصت کمی برای جذب اطلاعات جهان پیرامون داشتهاند. نوزادی که ۳۳ ساعت سن دارد، هنوز لبخند والدین را تقلید نکرده یا نشانههای ظریف اجتماعی را دریافت ننموده است. هر ترجیحی در این سن به سختی تنها با تربیت توضیح داده میشود.
پژوهشگران دانشگاه کمبریج برای درک بهتر این مساله، مطالعهای بحثبرانگیز از سال ۲۰۰۰ را بازبینی کردند که نشان میداد نوزادان پسر و دختر بلافاصله پس از تولد به چهرهها به گونه ای متفاوت نگاه میکنند و بر اساس نتایج به دست آمده، مطالعه خود را طراحی کردند.
این مطالعه جدید که نتایج آن در مجله تخصصی (Biology of Sex Differences) منتشر شده و ۱۳۰ نوزاد را شامل میشود، به عنوان بررسی عوامل مرتبط با عادات نگاه کردن توصیف شد تا انتظارات والدین هدایت نشود. از ۲۰۰ نوزاد اولیه، گروه نهایی ۱۳۰ نوزاد سالم و ترم کامل شامل ۶۷ پسر و ۶۳ دختر با میانگین سن ۳۳ ساعت بود. نوزادانی که نتوانستند بیدار بمانند یا دادههایشان همخوانی نداشت، حذف شدند.
هر نوزاد در فاصله حدود ۲۰ سانتیمتری صفحه لپتاپ قرار گرفت و ویدیوی ۷۰ ثانیهای شامل چهره فیلمبرداریشده زنی جوان با حالات دلپذیر و تصویر یک گهواره نیوتون مشاهده کرد. دو ویدیو از نظر اندازه، نور و حرکت همخوان بودند، اما اسباببازی عمداً متمایز نگه داشته شد. جای چپ و راست نیز تغییر داده شد. ناظران آموزشدیده و بیاطلاع از جنسیت، مدت نگاه به چهره و گهواره نیوتون را زمانسنجی کردند. تنها فیلمهایی با همخوانی نزدیک میان ناظران استفاده شد.
وقتی توجه به صورت درصد اندازهگیری شد، دختران نزدیک به ۵۹ درصد و پسران نزدیک به ۵۱ درصد توجه را به چهره اختصاص دادند. این شکاف آماری پایدار بود. زمان خام نگاه کردن نشان داد دختران بیشتر به چهره نگاه کردند، اما پسران ترجیح واضحی نداشتند. مقایسه مستقیم زمان خام تفاوت معناداری نشان نداد. تفاوت در تقسیم توجه بود. در کل گروه ترجیح کلی به چهره وجود داشت، اما دختران این ترجیح را قویتر نشان دادند. عوامل دیگری مانند نحوه زایمان، وزن تولد یا فاصله از خواب و تغذیه نتایج را تغییر نداد.
از آنجا که نوزادان حدود یک روز و نیم سن داشتند، پژوهشگران عوامل زیستی پیش از تولد را نامزد معقول میدانند و به هورمونهای رحم اشاره میکنند. جنینهای پسر در معرض تستوسترون بیشتری قرار میگیرند و پژوهشهای پیشین این موضوع را با تفاوتهایی مانند تماس چشمی مرتبط دانستهاند. تأثیر مشابه در توجه بصری اولیه با آن الگو همخوان است، هرچند مطالعات قبلی نتایج ناسازگاری داشتهاند.
نویسندگان یادآور میشوند هورمونها تنها توضیح ممکن نیستند. دختران به طور متوسط کمی سریعتر رشد میکنند و این ممکن است پردازش چهره را آسانتر کند. همچنین تفاوت ظاهری ویدیوها نیز قابل رد کامل نیست. نویسندگان یافته را به پرسش بزرگتر مرتبط میسازند و بر این اساس گفته می شود برخی وضعیتها مانند اوتیسم در پسران بیشتر دیده میشود و ممکن است ریشه در تفاوتهای اولیه توجه اجتماعی داشته باشد. اگر این تفاوت در دو روز نخست حاضر باشد، احتمال نقش الگوهای اولیه در رشد بعدی مطرح میشود، هرچند مطالعه آن را اثبات نمیکند.
این پژوهش تلاش بزرگ و کنترلشدهای برای بازآزمایی یافتهای ۲۵ ساله است. دختران توجه بیشتری به چهره نشان دادند و این الگو چنان زود ظاهر شد که تجربه پس از تولد فرصت کمی برای شکلدهی آن داشت. خواه علت هورمونها، سرعت رشد یا پردازش مغز باشد، ظاهر شدن تفاوت در این سنین اولیه را نمیتوان نادیده گرفت.
مترجم: نیروانا محمدحسینی
منبع: studyfinds





