اسباببازیهایی که موجب اوتیسم و بیش فعالی میشوند
نتایج مطالعاتی که توسط تیمی از محققان برجسته دانشگاه روآن Rowan University انجام شده است، به کشف رابطهای معنادار و نگرانکننده میان ماده ای به نام «بیسفنول A» (BPA) و اختلالات رشد عصبی نظیر اوتیسم و اختلال نقص توجه و بیشفعالی منجر گردیده است.
به گزارش سیناپرس، همه ما برای کودکان خود اسباب بازی های مختلفی تهیه می کنیم و در این میان ماده اولیه اکثر این اسباب بازی ها، پلاستیک است ولی کمتر کسی به این مساله توجه دارد که این پلاستیک ها از چه نوعی بوده و با چه ماده اولیه ای ساخته شده اند؟ بیسفنول A، ترکیبی شیمیایی پرکاربرد در صنعت پلاستیک، اگرچه در بسیاری از محصولات مصرفی یافت میشود، اما حضور آن در اسباببازیهای کودکان جای تأمل بیشتری دارد.
برای درک عمیقتر این موضوع، باید به فرآیند حیاتی سمزدایی در بدن انسان بپردازیم. کبد انسان دارای سیستمی کارآمد به نام «گلوکورونیداسیون» است که وظیفه خنثیسازی و دفع مواد شیمیایی خارجی مانند بیسفنول A را بر عهده دارد. در این مسیر متابولیکی، کبد مولکول بیسفنول A را شناسایی کرده و با اتصال گروههای قندی به آن، ماهیت آن را به حالتی محلول در آب تبدیل مینماید تا امکان دفع آسان از طریق کلیهها و ادرار فراهم گردد. این مکانیسم دفاعی، خط مقدم بدن در برابر آسیبهای ناشی از آلایندههای محیطی است.
یافتههای کلیدی این تحقیق نشان میدهد؛ در بخش قابلتوجهی از کودکان مبتلا به اوتیسم، این سیستم پاکسازی دچار نقص عملکردی است. دادههای آماری حاصل از مطالعات نشان میدهد که کارایی دفع بیسفنول در کودکان مبتلا به اوتیسم حدود ۱۰ درصد و در کودکان مبتلا به بیش فعالی حدود ۱۷ درصد نسبت به گروه شاهد (کودکان سالم) کاهش یافته است. این کاهش کارایی به معنای تجمع طولانیمدتتر این ماده سمی در بدن کودک و احتمالاً تداخل آن در فرآیندهای پیچیده رشد عصبی است.
پروفسور «تی. پیتر استین»، سرپرست این پروژه تحقیقاتی، با ابراز تعجب از شدت این ارتباط بیان داشتهاند: مشاهده همبستگی مستقیم میان ناتوانی در دفع بیسفنول و ابتلا به اوتیسم، نکتهای شگفتانگیز بود. هرچند هنوز زمان دقیق وقوع این اثرات که آیا همزمان با دوران جنینی یا پس از تولد است، کاملاً مشخص نیست، اما به طور قطعی مشخص شد که بیسفنول به عنوان یک عامل خطرزا، نقش مهمی در پاتوفیزیولوژی این اختلالات ایفا میکند. شایان ذکر است که تمامی کودکان مبتلا به این اختلالات، نقص در دفع بیسفنول A ندارند، اما حجم بالای شواهد، اهمیت این متغیر زیستی را غیرقابل انکار میسازد.
این مطالعه با بررسی نمونههای ۶۶ کودک مبتلا به اوتیسم، ۴۶ کودک مبتلا به بیش فعالی و ۳۷ کودک سالم به عنوان گروه کنترل، در کلینیکهای دانشکده پزشکی راتگرز-نیوجرسی انجام پذیرفته و نتایج آن در نشریه معتبر علمی PLoS ONE منتشر شده است.
در نهایت، این پژوهش یادآور آن است که آگاهی از منابع احتمالی مواجهه با مواد شیمیایی مضر و انتخاب هوشمندانه محصولات بدون بیسفنول A که ممکن است روی بسته بندی اسباب بازی با BPA مشخص شود، گامی ضروری در جهت حفظ سلامت عمومی و پیشگیری از عوارض احتمالی بر سیستم عصبی کودکان محسوب می شود.
مترجم: فاطمه کردی
