مرگ آرتور ادینگتون
وی مدارج دارج تحصیلی را به سرعت طی کرد و پس از ورود به دانشگاه، به ریاضیات و نجوم روی آورد. علاقه و توانایى ادینگتون در ریاضیات و ستاره شناسی بعث ورود وی به رصدخانه گرینویچ شد و به عنوان دستیار اول، مطالعه جامعی در باب حرکت ستارگان آغاز نمود. ابتدا رساله ای در باب حرکت ستارگان نگاشت و در آن به نشان دادن شکل و حرکت گروه عظیمی از ستارگان راه شیری پرداخت.
وی سه سال بعد در سال 1910م در کتابی تحت عنوان "حرکتهای نظام پذیر ستارگان" اطلاعات مربوط به اندازه، موقعیت و حرکت بیش از شش هزار ستاره را جمعآوری و تحلیل کرد. ادینگتون در سی و یک سالگی به مقام استادی ستارهشناسی رسید و سال بعد عضو انجمن سلطنتی و مدیر رصدخانه کمبریج گردید. این آغازی بر دورهای دیگر از مطالعات وی در زمینه تغییرات عرض جغرافیایى و تحقیق در باب ساختار نظری درون ستارگان بود. آرتور ادینگتون در کتاب خود به نام در باب تعادل تشعشعی ستارگان، مفاهیمی را بیان نمود که نه تنها از نسبت میان جرم و درخشندگی ستاره حاصل شده بود، بلکه در نهایت، به درکی از واکنشهای اتمی متفاوتی منتهی میشد که در انواع مختلف ستارگان نور و گرما تولید میکرد. زندگی علمی ادینگتون را به طور خلاصه به این صورت میتوان بیان نمود که با اعداد آغاز شد و با اعداد به پایان رسانید و در دوره میان این دو، احاطه علمیِ چند جانبه و شگفتانگیزی از خود نشان داد. سرآرتور استنلی ادینگتون سرانجام پس از دو سال تحمل بیماری سرطان در سن شصت و دو سالگی به تاریخ 22 نوامبر سال 1944م درگذشت.
