نقش اضطراب آشکار و پنهان در زندگی پرستاران

اضطراب یکی از مسایل بحرانی زندگی کاری در سیستم بهداشتی، درمانی است و موجب افزایش مشکلات سلامتی، کاهش کیفیت زندگی کاری و کیفیت کار می شود. به همین منظور نیز مطالعه ای برای بررسی ارتباط اضطراب آشکار و پنهان با کیفیت زندگی کاری در پرستاران بیمارستان های آموزشی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی مشهد در سال 1393 انجام شد.

می توان از این یافته ها این گونه نتیجه گرفت که کاهش میزان اضطراب آشکار و پنهان با افزایش کیفیت زندگی کاری همراه است. لذا، بایستی یکی از اولویت های اصلی مدیران بیمارستان اتخاذ راهکارهای مناسب، جهت کاهش اضطراب در محیط کار و ارتقا کیفیت زندگی کاری باشد

این پژوهش توصیفی تحلیلی، از نوع مقطعی بوده و بر روی جامعه آماری متشکل از تعداد 654 پرستار انجام شد. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه اشپیل برگر و کیفیت زندگی کاری استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری توصیفی و تحلیلی شامل آزمون های استاندارد و معتبری مانند شاپیرو ویلک، من ویتنی، کروسکال والیس و ضریب همبستگی اسپیرمن در نرم افزار SPSS18 انجام شد.

یافته ها حاکی از آن بودند که میانگین اضطراب آشکاربیشتر از اضطراب پنهان و در محدوده متوسط بود. سطح کیفیت زندگی کاری نیز بین 84 تا 95 بود. بین کیفیت زندگی با اضطراب آشکار و اضطراب پنهان نیز هم بستگی وجود داشت. ارتباط معناداری بین اضطراب آشکار با شغل دوم، تعداد فرزند و اضطراب پنهان با جنسیت، وضعیت تاهل، شغل دوم و کیفیت زندگی کاری با وضعیت استخدامی، شغل دوم، وسیله نقلیه وجود داشت.

می توان از این یافته ها این گونه نتیجه گرفت که کاهش میزان اضطراب آشکار و پنهان با افزایش کیفیت زندگی کاری همراه است. لذا، بایستی یکی از اولویت های اصلی مدیران بیمارستان اتخاذ راهکارهای مناسب، جهت کاهش اضطراب در محیط کار و ارتقا کیفیت زندگی کاری باشد تا شرایط لازم جهت بهبود کیفیت ارائه خدمات پرستاری فراهم گردد.

منبع: علی وفایی نجار، مهدی یوسفی، الهه هوشمند، حبیب اله اسماعیلی، فروزان اشرف نژاد، 1394. بررسی ارتباط اضطراب آشکار و پنهان با کیفیت زندگی کاری در پرستاران بیمارستان های آموزشی، مجله پایش، سال چهاردهم، شماره 5 (پیاپی 93).

لینک منبع