رد پای خرس سیاه آسیایی در جنوب سیستان و بلوچستان
وحید پورمردان روز شنبه در گفتوگو با ایرنا اظهارداشت: وجود خشکسالی و گرمای شدید هوا و کوچ گونههای حیات وحش به مناطق و زیستگاههای مناسب تر موجب شده تا گونه خرس سیاه آسیایی نیز ضمن گسترش قلمرو زیستی برای دسترسی به منابع غذایی، احتمالا به باغها و سایر مناطق حوزه انسانی نزدیک شود.
وی گفت: یگان حفاظت محیط زیست شهرستانهای حوزه زیستگاه خرس سیاه آسیایی آموزشها و هشدارهای لازم و مورد نیاز را به مردم محلی داده و بصورت گشتهای جزیرهای متعددی در این حوزه مشغول خدمت هستند.
خرس سیاه در زبان مردم بلوچ سیستان و بلوچستان با نامهای «مَم» و «هرس» شناخته شده است.
خرس سیاه بلوچی یکی از شاخصترین گونههای زیبا و نادر حیات وحش در شهرستان نیکشهر است که از قرنها پیش تاکنون در این منطقه از ایران زندگی میکند و جثه متوسط در بین گونه های دیگر خرس ها دارد و طول بدن این جانور با توجه به شرایط محیطی و نوع تغذیه متغیر بوده و از ۱۳۰ تا ۱۸۰ سانتیمتر است.
خرس سیاه بلوچی بر خلاف دیگر همنوعان خود خواب زمستانی ندارد و با جثه ای کوچکتر از خرس قهوهای دارای گوشهایی به نسبت بزرگتر، موهای بلند و سیاه داشته و در وسط سینه لکه سفیدی به شکل ۷ دارد.
«مم بلوچی» از گونه های منحصر بفرد کشور در منطقه بلوچستان و شهرستان نیکشهر است که تخریب زیستگاه آن یکی از عمده دلایلی در معرض خطر انقراض قرار گرفتن این گونه است.
