داستان از یک ندیدن ساده آغاز می شود

به گزارش سیناپرس؛ همواره نمایش شیوع بیماری ها که در نهایت به اپیدمی و پاندمی منجر می شود، یکی از محبوب ترین موضوعاتی است که از سوی مخاطبان پرده نقره ای مورد توجه قرار گرفته است. شاید به همین دلیل است که کارگردانان مطرح و بزرگ سینمای دنیا تلاش کردند بهترین آثار خود را در این زمینه ها به عرصه نمایش بگذارند.

داستان هایی که علاوه بر افزایش هیجان و لذت حس ترس و نگرانی را در مخاطبان در حین می افزاید. گفتنی است این امر دلیل قانع کننده ای برای فروش بالا و انتخاب کارگردانان نام دار سینمای دنیا برای ساخت چنین آثاری است. فیلم کوری ساخته فرناندو مریلس برزیلی که در سال 2008 بر پرده سینما رفت نمونه موفق چنین آثاری است.

به گزارش سیناپرس، داستان از یک ندیدن ساده پشت چراغ قرمز آغاز می شود و نویسنده (ژوزه ساراماگو) به خوبی توانسته از ابتدا تا انتهای داستان مخاطب را همراه خود داشته باشد. در حقیقت، داستان شهری است که تعداد زیادی از جمعیت آن به‌طور ناگهانی کور می‌شوند و در این بین اتفاقات زیادی رخ می‌دهد. بی شک این اثر حرف های زیادی برای گفتن در دنیای اجتماعی انسان ها دارد  و کارگردان بدون هیچ اغماضی تلاش کرده است آنچه که ساراماگو مدنظر داشته است را به تصویر بکشد.

در یک کلام ساده، دغدغه عمده ذهن ساراماگو در این رمان فلسفی، مساله  سرگشتگی انسان معاصر یا انسان در موقعیت است که از خلال ابعاد و لایه‌های مختلف و واکنش‌های آنان بررسی می ‌شود.

در شهری که اپیدمی وحشتناک کوری -نه کوری سیاه و تاریک که کوری سفید و تابناک- شیوع پیدا می‌کند و نمی‌دانیم کجاست و می‌تواند هر جایی باشد، در این اثر هیچ جا و هیچ کس نام و نشانی ندارند و همگی فقط کورند به جز زنی که نماد آگاهی و روشن بینی است و این زن در کمال خداناباوری نهایت تلاش خداگونه اش را در نجات نابینایانی که اطرافش را فرا گرفته است می کند. در کل تصور دنیای کوری تا حد زیادی نسبت به تمام تئوری های کتاب های علمی تخیلی که دنیای آخرالزمانی را به تصویر می کشند قابل باورتر است. اینکه یک بیماری مسری باعث نابینا شدن تقریبا تمام انسان های جهان شود، تصوری سخت و البته ترسناک است. مسئله ای که تماشای کوری  را سخت تر می کند، دیدن آن در این روزهای کروناست که به خوبی ثابت می کند که آدمی تا چه اندازه می تواند برای خودش و هم نوعش و طبیعت خطرناک باشد.

بسیاری از منتقدان بر این باورند کوری فیلم خوبیست و البته قابل باور؛ فیلمی که احتمالا آینده ی نه چندان دور بشر نشان می دهد. به گزارش سیناپرس،آینده ای ترسناک که خطرناک ترین موجودات آن خود انسان ها هستند کوری انسان را به این فکر می اندازد که خدایی وجود دارد و از قضا این خدا پیامبران و فرستاده های ویژه ای را برای هدایت آدم های بی مغز و وحشی فرستاده است؛ چون بیایید واقع بین باشیم، چنین موجود خطرناکی فقط با یک سری قوانین و قواعد و البته در اکثر اوقات با تهدید است که آرام می گیرد و یک گوشه می نشیند و برای سیر شدن و ارضا شدن دست به هر کاری نمی زند.

سوالاتی که این اثر  در ذهن منتقدان ایجاد کرده، هر لحظه بیشتر و بیشتر می شود و این نشان می دهد که این فیلم تا چه اندازه فوق العاده است. کوری  یکی از سه نمایش برتر دنیایی آخرالزمانی در تاریخ سینما است.

گفتنی است نویسنده کلام پیچیده و چند پهلویش را در دهان تک‌تکِ شخصیت‌های کتاب می گذارد بی شک ان اثر در کنار آثاری چون جنگ جهانی زد می تواند جزو پر طرفدارها باشد که انتخاب مناسبی برای گذران پایان هفته است.

گزارش : مهتاب دمیرچی