انقلابی در درمان افسردگی حاد
نتایج یک مطالعه جدید نشان داده است که یک دوره مصرف ماده «پسیلوسایبین» که ماده فعال روانگردان یافت شده در نوعی قارچ است، میتواند علائم افسردگی را تنها طی چند روز بهبود بخشیده و این اثرات مثبت بیش از سه ماه باقی بماند.
به گزارش سیناپرس، تیمی از پژوهشگران طی مطالعات جدید خود روی ۳۵ فرد مبتلا به افسردگی حاد، به بررسی تاثیرات داروی پسیلوسایبین پرداختند. طی این مطالعه، محققان شرکتکنندگان را به صورت تصادفی در دو گروه تقسیم کرده و گروهی پسیلوسایبین و گروه دیگر دارونما دریافت کردند.
برای اینکه شرکتکنندگان متوجه تفاوت داروها نشوند، دارونما استفاده شد که در این مرحله، ترکیبی از ویتامین B3 بود و برخی عوارض فیزیکی مشابه پسیلوسایبین، مانند گرگرفتگی موقت پوست، را شبیهسازی میکرد. نکته حائز اهمیت این است که هر دو گروه قبل، حین و پس از مصرف دارو، از حمایتهای روانشناختی بهرهمند شدند.
اگرچه مطالعات پیشین بیشتر بر روی افراد مبتلا به «افسردگی مقاوم به درمان» تمرکز داشتهاند، اما هدف این مطالعه بررسی اثربخشی این دارو بر انواع شایعتر افسردگی بود.
نتایج به روشنی نشان دادند که تنها پس از ۸ روز، افرادی که پسیلوسایبین دریافت کرده بودند، بهبود قابل توجهی در خلقوخوی خود احساس کردند. در پایان دوره پیگیری شش هفتهای، بیش از نیمی از افراد مصرف کننده پسیلوسایبین دیگر معیارهای تشخیص افسردگی را نداشتند، در حالی که در گروه دارونما تنها یک نفر چنین بهبودی چشمگیری نشان داد.
خوشبختانه این دارو تبعات جانبی و تاثیرات منفی نداشته و اکثر شرکتکنندگان آن را به خوبی تحمل کردند، اگرچه دو نفر دچار نشانه هایی از اضطراب شدند که چندین هفته طول کشید. در ادامه محققان شرکتکنندگان را به مدت یک سال تحت نظر گرفتند تا ببینند آیا اثرات درمان پایدار میماند یا خیر.
نتایج نشان داد مزایای گروه پسیلوسایبین بر اساس ارزیابیهای خودِ بیماران، حدوداً بیش از سه ماه ادامه داشت. پس از این زمان، شکاف بین دو گروه کمتر شد، زیرا گروه دارونما نیز شروع به بهبود کرد. این پدیده غیرمعمول نیست، چرا که افسردگی اغلب ماهیتی موجی دارد و علائم آن ممکن است بدون درمان نیز به مرور زمان کاهش یابد.
جالب توجه است که بیش از یکسوم از شرکتکنندگان در هر دو گروه، در طول دوره پیگیری وبه طور متوسط چهار ماه پس از شروع آزمایش، اقدام به مصرف داروهای ضدافسردگی استاندارد کردند.
یکی از چالشهای اصلی این پژوهش، جلوگیری از آگاهی شرکتکنندگان درباره نوع داروی دریافتی بود. با وجود استفاده از کپسولهای یکسان و دارونمای فعال، تقریباً همه شرکتکنندگان حدس زدند در کدام گروه هستند. دلیل اصلی این است که پسیلوسایبین حالت تغییرآگاهی بسیار متمایز و غیرقابل اشتباهی ایجاد میکند. به گفته محققان، در نظر داشتن این موضوع مهم است زیرا انتظارات میتواند بر نتایج تأثیر بگذارد.
افرادی که پسیلوسایبین دریافت کردند، به دلیل اثرات شدید روز مصرف، امید بیشتری داشتند که درمان شوند، در حالی که افراد گروه دارونما ممکن است از روند بهبود خود ناامید شده باشند.
همچنین، افراد صرفاً با شرکت در آزمایش و دریافت توجه و پشتیبانی، احساس بهتری پیدا میکنند. اما تحقیقات قبلی نشان داده است که گروههای دارونما در مطالعات پسیلوسایبین، معمولاً کمتر از گروههای دارونما در آزمایشهای داروهای ضدافسردگی سنتی بهبود مییابند.
در مجموع، یافتههای این تیم مطالعاتی شواهدی را ارائه می دهند که نشان میدهد پسیلوسایبین میتواند درمانی سریعالاثر و نسبتاً طولانیمدت برای انواع افسردگی، نه فقط برای موارد مقاوم به درمان، ارائه دهد. این ویژگیها میتواند تفاوت معناداری در زندگی بیماران ایجاد کند.
شرح کامل این پژوهش در آخرین شماره ژورنال معتبر «JAMA Network Open» منتشر شده است.
مترجم: مریم عالمی
