چالش پزشکان در تشخیص بیماریها
درحال حاضر محققان روی یکی از شخصیتهای قرن دوازدهم میلادی بهنام سلطان صلاحالدین ایوبی تمرکز کردهاند. او فرمانروای مسلمانان در جنگهای صلیبی بود که در ۵۶سالگی در سال ۱۱۹۳ پس از میلاد درگذشت. محققان در پی بررسی علت مرگ صلاحالدین ایوبی دریافتند تشخیص دقیق علت مرگ او بهعلت در دسترس نبودن اطلاعات تاریخی کافی و موثق با دشواری روبهروست. گویا در اسناد تاریخی فقط به جزئیات اندکی مانند طول مدت بیماری و علائمی از جمله تعریق، تب و سردرد اشاره شده است و برخی هم علت مرگ را مننژیت سلی عنوان کردهاند. با اینحال محققان احتمال میدهند علت مرگ صلاحالدین ایوبی عفونت باکتریایی حصبه بوده است. این گمانهزنی برحسب بیماریهای شایع آن دوران که میتوانستند طی دو هفته به مرگ ختم شوند، ارائه شده است. البته محققان علاوه بر حصبه احتمال تیفوس را هم مطرح کردهاند. البته هیچکدام از این تشخیصها با قطعیت نیست، زیرا همه حدسها بر پایه اسنادی است که افراد غیرمتخصص نوشتهاند و معمولا هم پس از درگذشت اشخاص ثبت میشدند.
محققان در تحقیقات پیشین، علت مرگ فلورانس نایتینگِل، بانوی بنیانگذار حرفه پرستاری مدرن را نیز بررسی کرده بودند. او در ۹۰ سالگی بر اثر آنچه گمان میشد سیفلیس باشد درگذشت. اما محققان دریافتند علائم او هیچ ارتباطی با این بیماری نداشتند، بلکه بیشتر احتمال میرود نایتینگِل به اختلال دوقطبی، تب مالت و اختلال استرس پس از سانحه و همچنین در اواخر عمر به زوال عقل مبتلا بوده باشد. محققان پیشتر روی علت مرگ آبراهام لینکلن نیز کار کرده بودند. آنها میخواستند بدانند اگر حادثه ترور لینکلن مثلا در سال ۱۳۸۶/۲۰۰۷ رخ میداد، آیا او میتوانست با امکانات پزشکی امروز جان سالم بهدر ببرد. محققان بر این باورند اگر این حادثه در سالهای اخیر رخ میداد، احتمالا لینکلن میتوانست به زندگی عادی برگردد و همچنان در پست ریاست جمهوری باقی بماند.
محققان تأکید دارند این یافتهها فقط احتمالات است، اما هدف اصلی چنین تحقیقاتی در واقع آموزش تاریخ پزشکی و مبانی تشخیص بیماریها به کارآموزان پزشکی است.
