یافته‌های یک مطالعه درباره ارتباط تغذیه، متابولیسم سروتونین و سلامت روان؛
مصرف روزانه گردو با بهبود خلق‌وخو و تغییر در متابولیسم سروتونین مرتبط است
نتایج یک مطالعه جدید نشان می‌دهد مصرف روزانه گردو ممکن است با بهبود برخی شاخص‌های خلق‌وخو و تغییر در متابولیسم سروتونین در بدن همراه باشد؛ یافته‌ای که بار دیگر نقش تغذیه در سلامت روان و ارتباط پیچیده میان روده و مغز را مورد توجه قرار داده است.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران دانشگاه بارسلونا در مطالعه‌ای که اخیراً در نشریه علمی Food & Function منتشر شده است، تأثیر مصرف روزانه گردو بر خلق‌وخو و برخی شاخص‌های متابولیکی را در بزرگسالان جوان بررسی کردند.
این پژوهش به‌صورت یک کارآزمایی تصادفی و متقاطع ۱۸ هفته‌ای انجام شد و ۳۱ فرد سالم با میانگین سنی حدود ۲۴ سال در آن شرکت داشتند. حدود ۹۰ درصد شرکت‌کنندگان زن بودند.
شرکت‌کنندگان در یکی از دوره‌های مطالعه، به مدت هشت هفته روزانه ۴۰ گرم گردو مصرف کردند و در دوره دیگر از مصرف مغزها و فرآورده‌های حاوی مغزها خودداری کردند. میان این دو دوره نیز یک فاصله دو هفته‌ای در نظر گرفته شد.
کاهش اختلال کلی خلق‌وخو
مقایسه نتایج نشان داد امتیاز «اختلال کلی خلق‌وخو» در دوره مصرف گردو، به‌طور میانگین ۴.۸۵ امتیاز کمتر از دوره کنترل بود. پژوهشگران همچنین کاهش‌هایی را در شاخص‌های خشم و خستگی مشاهده کردند.
با این حال، پس از اصلاح آماری برای مقایسه‌های متعدد، برخی از این تفاوت‌ها دیگر از نظر آماری معنادار نبودند.
در مقابل، مصرف گردو تغییر معناداری در برخی شاخص‌های دیگر از جمله استرس ادراک‌شده، احساس بهزیستی، سرزندگی و میزان کورتیزول ادرار ایجاد نکرد.
ارتباط با متابولیسم سروتونین
یکی از یافته‌های قابل توجه این پژوهش، افزایش میزان ۵-هیدروکسی‌ایندول‌استیک اسید (۵-HIAA) در ادرار شرکت‌کنندگان پس از دوره مصرف گردو بود.
۵-HIAA اصلی‌ترین متابولیت سروتونین محسوب می‌شود و اندازه‌گیری آن می‌تواند اطلاعاتی درباره نحوه متابولیسم سروتونین در بدن ارائه کند.
پژوهشگران دریافتند افزایش ۵-HIAA با کاهش اختلال کلی خلق‌وخو و خستگی همراه بود. با این حال، این یافته به معنای افزایش مستقیم سروتونین در مغز نیست.
در این مطالعه، سطح سروتونین مغز یا فعالیت مستقیم سیستم سروتونرژیک مرکزی اندازه‌گیری نشده است. بنابراین نمی‌توان بر اساس نتایج این پژوهش گفت مصرف گردو باعث افزایش سروتونین مغز می‌شود یا می‌تواند از اختلالات خلقی پیشگیری و آنها را درمان کند.
پای روده و میکروبیوم در میان است؟
محققان در کنار ۵-HIAA، دو متابولیت به نام‌های اورولیتین A و اورولیتین B را نیز بررسی کردند. سطح هر دو ترکیب در دوره مصرف گردو افزایش یافت و این افزایش با تغییرات همزمان در میزان ۵-HIAA ارتباط داشت.
اورولیتین‌ها در نتیجه فعالیت میکروبیوتای روده بر برخی ترکیبات پلی‌فنولی موجود در مواد غذایی تولید می‌شوند. به همین دلیل، پژوهشگران احتمال می‌دهند بخشی از ارتباط میان مصرف گردو و تغییرات مشاهده‌شده در متابولیسم سروتونین، به تعامل میان ترکیبات غذایی، میکروبیوم روده و مسیرهای متابولیکی بدن مربوط باشد.
این یافته با مفهوم «محور روده ـ مغز» همخوانی دارد؛ محوری که طی سال‌های اخیر به یکی از موضوعات مهم در تحقیقات مرتبط با تغذیه، متابولیسم و سلامت روان تبدیل شده است.
با این حال، نتایج این مطالعه به تنهایی برای اثبات یک رابطه علت و معلولی میان میکروبیوم روده، مصرف گردو و تغییرات خلقی کافی نیست.
چرا گردو مورد توجه قرار گرفته است؟
گردو حاوی مجموعه‌ای از ترکیبات مغذی و زیست‌فعال از جمله اسیدهای چرب امگا-۳ گیاهی، فیبر، تریپتوفان و پلی‌فنول‌هاست.
برخی از این ترکیبات پیش از این نیز به دلیل نقش احتمالی آنها در عملکرد مغز، التهاب و فرایندهای متابولیکی مورد مطالعه قرار گرفته‌اند.
با این حال، یافته‌های این پژوهش باید با توجه به محدودیت‌های آن تفسیر شوند. تعداد شرکت‌کنندگان کم بود، بیشتر آنها زن بودند و مطالعه نیز به‌صورت باز انجام شد؛ بنابراین احتمال تأثیر انتظار ذهنی شرکت‌کنندگان وجود دارد.
همچنین تمام شرکت‌کنندگان جوان و سالم بودند و نمی‌توان نتایج را مستقیماً به سالمندان، افراد مبتلا به اختلالات خلقی یا سایر گروه‌های جمعیتی تعمیم داد.
گردو؛ یک گزینه غذایی، نه درمان اختلالات خلقی
در مجموع، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد مصرف روزانه ۴۰ گرم گردو به مدت هشت هفته با کاهش اختلال کلی خلق‌وخو و افزایش برخی متابولیت‌های مرتبط با متابولیسم سروتونین همراه بوده است.
همچنین افزایش اورولیتین‌ها، که در پی متابولیسم برخی ترکیبات موجود در گردو توسط میکروبیوتای روده ایجاد می‌شوند، با افزایش ۵-HIAA ارتباط داشت.
با وجود این، پژوهشگران تأکید دارند برای مشخص شدن سازوکار دقیق این ارتباط و بررسی اینکه آیا چنین اثری در جمعیت‌های بزرگ‌تر و طی دوره‌های طولانی‌تر نیز مشاهده می‌شود، به مطالعات بیشتری نیاز است.
از این رو، یافته‌های این پژوهش را می‌توان نشانه‌ای امیدوارکننده از نقش احتمالی یک ماده غذایی در سلامت روان دانست؛ اما در حال حاضر نمی‌توان گردو را به‌عنوان درمان افسردگی، اضطراب یا سایر اختلالات خلقی معرفی کرد.
منبع: news-medical
