مهار پسماندهای پرخطر با فناوری بومی؛نقش دانشبنیانها در سلامت محیط زیست
یک شرکت دانشبنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس با توسعه فرایندهای نوآورانه بازیافت باتریهای لیتیومی و لامپهای فلورسنت، موفق شده است از ورود فلزات سنگین خطرناک به آب و خاک جلوگیری کند؛ دستاوردی فناورانه که پیوند مستقیم فناوری، سلامت عمومی و حفاظت از محیط زیست را به نمایش میگذارد.
به گزارش سیناپرس، در شرایطی که تهدیدهای پنهان پسماندهای خطرناک سلامت انسان و محیط زیست را نشانه گرفتهاند، یک شرکت دانشبنیان مستقر در پارک علم و فناوری دانشگاه تربیت مدرس با تکیه بر دانش بومی، گامی مؤثر در مسیر مهار آلودگیهای زیستمحیطی برداشته است. تمرکز این مجموعه بر بازیافت پسماندهای پرخطر، امروز به یکی از مصادیق عملی پیوند فناوری با سلامت عمومی تبدیل شده است.
محمود علیزاده، مدیرعامل این شرکت دانشبنیان با اشاره به فعالیتهای انجامشده در حوزه محیط زیست و مدیریت پسماند به خبرنگار سیناپرس گفت: بازیافت لامپهای فلورسنت، باتریهای لیتیومی و اجرای پروژههای ارزیابی چرخه حیات محصولات، محور اصلی اقدامات این مجموعه را تشکیل میدهد.
وی افزود: هدف اصلی این فعالیتها نه صرفاً بازیافت، بلکه حذف خطرات زیستمحیطی پنهان در این پسماندهاست؛ خطراتی که در صورت رهاسازی، آب، خاک و هوا را آلوده میکنند.
وی با تاکید بر نقش فلزات سنگین در بروز بیماریهای جدی، بهویژه سرطان، توضیح داد: لامپهای فلورسنت حاوی جیوه هستند و باتریها نیز ترکیبات خطرناکی دارند که در نبود مدیریت صحیح، به چرخه زیستی وارد میشوند.
این شرکت با جمعآوری و پردازش بخشی از این پسماندها در سطح شهر، از ورود مستقیم آنها به محیط زیست جلوگیری کرده و به کاهش تهدیدهای سلامتمحور کمک کرده است.
علیزاده با اشاره به نوآورانه بودن این رویکرد گفت: در حوزه بازیافت باتریهای لیتیومی، این مجموعه نخستین واحد فعال در منطقه به شمار میرود که بهصورت تخصصی وارد این عرصه شده است. بازیافت لامپهای فلورسنت نیز حدود یک دهه پیش توسط این شرکت آغاز شد؛ اقدامی که در زمان خود نوآورانه بود و در ادامه با تجهیز سایر شرکتها به فناوری و دستگاههای لازم، به گسترش این دانش در کشور کمک کرده است.
به گفته مدیرعامل این شرکت دانشبنیان، پیش از آغاز این فعالیتها، پسماندهایی مانند لامپها و باتریها بدون هیچگونه فرآیند کنترلی در محیط رها میشدند و آسیبهای بلندمدتی به خاک و منابع آبی وارد میکردند. نیازسنجی علمی و اتکا به دانش تخصصی، زمینهساز ورود این مجموعه به حوزهای شد که اثرات آن شاید بهصورت مستقیم در آمارهای پژوهشی قابل مشاهده نباشد، اما در عمل نقش مهمی در کاهش بار آلودگی ایفا میکند.
علیزاده با اشاره به دستاوردهای ملموس این اقدامات گفت: طی سالهای فعالیت این شرکت، از ورود چندین تن جیوه به محیط زیست جلوگیری شده است؛ دستاوردی که به معنای کاهش انتشار آلودگیهای خطرناک و حفظ سلامت نسل امروز و آینده است.
به گفته او، این تجربه نشان میدهد که فناوریهای دانشبنیان میتوانند فراتر از سود اقتصادی، نقشی حیاتی در صیانت از محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی عمومی ایفا کنند.
خبرنگار: پروین ابراهیمی
