نگاهی به وضعیت ایدز در جنوب شرق آسیا

 مالزی، اندونزی، تایلند، میانمار، ویتنام، کامبوج و فیلیپین از جمله کشورهای منطقه جنوب شرقی آسیا هستند که با کاهش آمار ابتلایان جدید به ویروس نقص ایمنی انسانی (اچ.آی.وی) خواستار توسعه سلامتی و صرفه جویی اقتصادی هستند.
به عنوان مثال به کارگیری برنامه های پیشگیرانه از سال ۲۰۰۶ به ویژه در مورد افراد تزریقی باعث کمک به جلوگیری از آلوده شدن ۱۳ هزار نفر شده که از نظر اقتصادی باعث صرفه جویی ۴۷ میلیون رینگیتی (بیش از ۱۰ میلیون دلاری) هزینه های مراقبت سلامت در مالزی شده است. 
نخستین مورد 'اچ.آی.وی' در مالزی در سال ۱۹۸۶ تشخیص داده شد و تا پایان سال گذشته میلادی ۱۰۵ هزار و ۱۸۹ نفر در این کشور به این ویروس مبتلا شدند که تعداد سه هزار و ۵۱۷ نفر از آنها در سال ۲۰۱۴ به این ویروس آلوده شدند.
از نظر سنی ۴۲ درصد از مبتلایان در رده سنی ۳۰ تا ۳۹ سال قرار داشتند که بیشترین میزان ابتلا نیز در این گروه گزارش شده و کمترین میزان ابتلایان نیز با رقم دو درصد در بین سنین ۱۳ تا ۱۹ سال بوده است. به عبارتی دیگر، از مجموع مبتلایان سال گذشته مالزی ۱۷۶ نفر از آنها را نوجوانان تشکیل می دادند. یک درصد (۸۸ نفر) از مبتلایان سال گذشته مالزی نیز مربوط به کودکان زیر سن ۱۳ سال هستند.
بیشترین تعداد آلوده شدگان به 'اچ.آی.وی' در سال ۲۰۰۲ در مجموع ۶ هزار و ۹۷۸ نفر گزارش شد که این رقم در سال ۲۰۱۱ میلادی به ۳ هزار و ۴۷۹ نفر (روزانه ۹.۵۳ نفر) کاهش یافت. بر اساس این آمار، در سال ۲۰۱۱ روزانه ۹ نفر در مالزی به 'اچ.آی.وی' مبتلا شدند که این رقم به ازای هر 100هزار نفر ۱۲.۲ مورد بوده است در حالی که این رقم در سال ۲۰۰۳ میزان ۲۸.۴ و در سال ۲۰۰۵ نیز ۲۳.۴ مورد گزارش شده است. 
همانطور که ارقام نشان می دهد تعداد مبتلایان به این ویروس در مالزی از سال ۲۰۰۲ به بعد رو به کاهش است. با توجه به این روند نزولی که از سال ۲۰۰۲ در مالزی گزارش شده، در سال ۲۰۱۱ تخمین زده شد تا پایان سال ۲۰۱۵ در مجموع ۸۱ هزار و ۳۱۷ نفر مبتلا به اچ.آی.وی در این کشور زندگی می کنند. اگرچه رقم سه هزار و ۵۱۷ نفر مبتلایان به اچ.آی.وی در سال گذشته (روزانه ۹.۶۳ نفر) نشان می دهد دستیابی به رقم تخمینی ۸۱ هزار متبلا به اچ.آی.وی تا پایان سال جاری موفقیتی دور از دسترسی برای مالزی باشد. 
با این وجود، مالزی همچنان با رقم کمتر از یکهزار مبتلا به آچ.ای.وی در رده سنی ۱۰ تا ۱۹ سال در مجموع نسبت به سایر کشورهای منطقه از جمله اندونزی (۴۰ هزار نفر)، تایلند (۹ هزار و ۶۰۰ نفر)، ویتنام (هفت هزار و ۸۰۰ نفر) و کامبوج (چهار هزار و ۳۰۰ نفر) از جایگاه بهتری برخوردار است.
کامبوج از دیگر کشورهای منطقه است که با بکارگیری برنامه های مختلف توانسته است میزان ابتلای روزانه ۶۸ نفر در روز در سال ۱۹۹۵ را بعد از دو دهه تلاش به دو نفر در روز کاهش دهد که این رقم برای کامبوج موفقیت قابل توجهی محسوب می شود، به طوری که ریشه کن کردن اچ.ای.وی تا سال ۲۰۲۰ اکنون در دستور کار مقامات بهداشتی این کشور قرار گرفته است.
تا سال ۱۹۹۸ حدود ۱.۶ درصد از جمعیت کامبوج به آچ.ای.وی مبتلا بودند که این رقم در سال گذشته به ۰.۶ درصدی از جمعت ۱۵ میلیونی این کشور کاهش یافت. 
تایلند نیز به عنوان دیگر کشور حوزه جنوب شرقی آسیا در سال ۲۰۱۳ رقم ۴۴۰ هزار نفر مبتلا با اچ.آی.وی را در این کشور ثبت کرد که نرخ شیوع آن در جمیعت بزرگسال ۱.۱ درصد بود و تنها در سال ۲۰۱۳ هشت هزار و ۲۰۰ نفر (روزانه ۲۲.۴۶ نفر) به این ویروس مبتلا شدند و ۱۸ هزار نفر نیز جان خود را از دست دادند، این رقم در سال ۲۰۰۵ بیش از ۴۰ هزار نفر گزارش شده بود که در سال های بعدی به تدریج کاهش یافت. 
اندونزی و فیلیپین به عنوان دو کشور دیگر منطقه، در مقایسه با سایر کشورهای منطقه در روندی معکوس افزایش قابل ملاحظه ای در ابتلای بزرگسالان به اچ.آی.وی داشتند، به طوری که در سال ۲۰۱۴ حدود ۱۵ هزار بزرگسال در اندونزی به این ویروس مبتلا شدند که این رقم در سال ۲۰۰۴ حدود ۱۲ هزار نفر گزارش شده بود. 
در اندونزی تا ماه های پایانی امسال حدود ۱۷۰ هزار نفر مبتلا به اچ.آی.وی گزارش شده که این رقم در سال گذشته ۱۵۰ هزار و ۲۹۶ نفر بوده است. 
با میزان بالای ابتلا به اچ.آی.وی در اندونزی، مقامات این کشور معتقدند تا زمانی که میزان شیوع کمتر از ۵۵۰ هزار نفر (۰.۵ درصد) از کل جمعیت این کشور باشد، این به معنی تحت کنترل داشتن شرایط است. 
سال گذشته، جاکارتا در مجموع با ۳۲ هزار و ۷۸۲ مورد ابتلا به اچ.ای.وی بالاترین استان اندونزی از نظر شیوع این ویروس شناخته شد. 
در فیلیپین نیز موارد جدید مبتلا به اچ.آی.وی در رده سنی بین ۱۵ تا ۱۹ سال از ۸۰۰ نفر در سال ۲۰۱۰ به یکهزار و ۲۱۰ نفر در سال ۲۰۱۴ و یکهزار و ۴۰۳ نفر تا اواخر سال جاری افزایش یافته است. 
بر خلاف اندونزی و فیلیپین، میزان ابتلا در بزرگسالان در ویتنام از میزان پنجهزار و ۹۰۰ نفر در سال ۲۰۰۴ به دو هزار و ۶۰۰ نفر در سال ۲۰۱۴ کاهش داشته است و این رقم نیز که در سال ۲۰۰۴ در میانمار چهار هزار و ۳۰۰ نفر بود در سال گذشته به یکهزار و ۶۰۰ نفر کاهش یافت. تایلند نیز در روندی مشابه میزان ابتلایان در رده بزرگسالان را از میزان چهار هزار و ۳۰۰ نفر در سال ۲۰۰۴ به یکهزار و ۵۰۰ نفر در سال گذشته رساند. 
از آنجایی که 'اچ.آی.وی' یکی از پدیده هایی است که بر اقتصاد خرد و کلان هر کشور تاثیر بسزایی دارد، دولت های منطقه جنوب شرق آسیا نیز همسو با چشم اندازها و تعهدات جهانی به منظور کنترل 'اچ.آی.وی' اقدامات گسترده ای برای مقابله با این بیماری انجام داده اند که آمار برخی کشورها (از جمله میانمار و مالزی) نشان دهنده کارآمد بودن این برنامه ها است و برخی کشورهای دیگر منطقه از جمله اندونزی، فیلیپین و تایلند نیازمند انجام اقدامات بیشتر به منظور کنترل گسترش اچ.آی.وی در این کشورها هستند. 
حدود دو میلیون کودک و فرد بالغ سال گذشته به 'اچ.آی.وی' مبتلا شدند و یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر نیز بر اثر ایدز جان خود را از دست دادند و بدین ترتیب در حال حاضر حدود ۳۷ میلیون نفر مبتلا به ویروس 'اچ.آی.وی' در جهان زندگی می کنند. 
به گزارش ایرنا، برغم همه دستاوردهای حاصل شده، در حال حاضر ۱۵ میلیون نفر به خدمات مراقبت از این ویروس دسترسی دارند. تعداد افراد مبتلا در مقایسه با سال ۲۰۰۰ حدود ۳۵ درصد کاهش یافته و مرگ ناشی از ابتلا به ایدز نیز در مقایسه با سال ۲۰۰۴ که بیشترین مورد گزارش شده است، حدود ۴۲ درصد کاهش یافته است.