پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی به پروژه‌های شهری شیراز گسترش می‌یابد
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز از تعیین وضعیت پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی شش پروژه شهری خبر داد و گفت: این رویکرد با هدف شناسایی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی طرح‌های عمرانی پیش از اجرا، به‌تدریج به سایر پروژه‌های شهری گسترش می‌یابد.
محمدعلی چوبینی امروز، ۲۷ مهرماه در نشست شهرداری شیراز، با تأکید بر ضرورت ارزیابی پیامدهای فرهنگی و اجتماعی طرح‌های عمرانی پیش از اجرا گفت: پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی این امکان را فراهم می‌کند که در کنار بررسی ابعاد فنی و اجرایی پروژه‌ها، آثار احتمالی آن‌ها بر زندگی شهروندان نیز شناسایی شود و با پیش‌بینی راهکارهای مناسب، پیامدهای منفی به حداقل و آثار مثبت به حداکثر برسد.
وی در تشریح آخرین اقدامات شهرداری شیراز در حوزه پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی پروژه‌های شهری اظهار کرد: در همین راستا، بیستم مهرماه جلسه داوری پروپوزال‌های پیوست‌نگاری فاز دوم پروژه پارک آبی شیراز با حضور اعضای کارگروه داوری برگزار شد.
معاون فرهنگی شهردار شیراز ادامه داد: هیئت داوری پس از بررسی و ارزیابی طرح‌های ارائه شده، پروپوزال محمدرضا حسینی از مرکز آموزش عالی شهرستان لامرد را به‌عنوان طرح برتر انتخاب کرد.
چوبینی با اشاره به استقبال پژوهشگران از این فراخوان افزود: در مجموع ۱۱ پروپوزال به دبیرخانه ارسال شد و صاحبان طرح‌ها با حضور در سازمان، پیشنهادهای پژوهشی خود را به‌صورت حضوری ارائه کردند.
وی با بیان این که کارگروه داوری با حضور دکتر قائدی، دکتر طبیبی، دکتر صادقی و دکتر همتی، ضمن بررسی پیشنهادها، به جمع‌بندی نهایی رسید ادامه داد: حضور پژوهشگرانی از شهرستان‌های مختلف استان فارس، از جمله لامرد، جهرم و نی‌ریز، در کنار شرکت‌کنندگانی از خارج استان و شهر اصفهان، نشان‌دهنده ظرفیت علمی و پژوهشی موجود برای توسعه این رویکرد در پروژه‌های شهری است.
رئیس سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز با اشاره به ضرورت انجام مطالعات فرهنگی و اجتماعی فاز دوم پروژه پارک آبی پیش از آغاز عملیات اجرایی آن گفت: اگرچه طراحی این فاز از پروژه انجام شده است، تلاش ما این است که پیش از ساخت، مطالعات پیوست‌نگاری آن نیز تکمیل شود تا پیشنهادهای کارشناسی برای کاهش پیامدهای احتمالی منفی و تقویت آثار مثبت پروژه در حوزه‌های فرهنگی و اجتماعی، به‌صورت مشخص تدوین شود.
چوبینی تصریح کرد: خروجی این مطالعات باید به مجموعه‌ای از راهکارهای کاربردی و قابل استفاده برای مدیریت شهری تبدیل شود؛ راهکارهایی که بتوانند در تصمیم‌گیری‌ها و مراحل اجرای پروژه مورد توجه قرار گیرند و به انطباق بیشتر طرح‌های شهری با نیازها، ویژگی‌ها و شرایط اجتماعی و فرهنگی شهر کمک کنند.
وی با اشاره به روند شکل‌گیری و اجرای پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی در شهرداری شیراز بیان کرد: آیین‌نامه مربوط به این حوزه در سال ۱۴۰۲ به تصویب رسیده است و ما نیز طی حدود یک سال و نیم گذشته، اجرای تدریجی آن را در دستور کار قرار داده‌ایم تا این رویکرد از سطح یک الزام قانونی و اداری، به بخشی مؤثر از فرایند برنامه‌ریزی و اجرای پروژه‌های شهری تبدیل شود.
معاون فرهنگی شهردار شیراز با اشاره به مشخص شدن وضعیت پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی شش پروژه شهرداری تا کنون گفت: در این خصوص پژوهشگران و افرادی که مسئولیت انجام مطالعات مربوط به آن‌ها را بر عهده خواهند داشت، تعیین شده‌اند. این روند به‌تدریج به سایر پروژه‌های شهرداری تسری پیدا می‌کند و در چشم‌انداز بلندمدت، هدف ما این است که پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی به همه پروژه‌های شهری شیراز گسترش یابد.
چوبینی با تأکید بر جایگاه پیوست‌نگاری در برنامه‌ریزی شهری خاطرنشان کرد: این رویکرد از موضوعات بنیادی در توسعه شهری است. در بسیاری از کشورهای پیشرفته، ارزیابی تأثیرات اجتماعی و فرهنگی پروژه‌ها سال‌هاست که در فرایند تصمیم‌سازی و اجرای طرح‌ها مورد توجه قرار دارد.
وی ادامه داد: در کشور ما نیز این موضوع از سال ۱۳۹۲ در چارچوب قوانین و مقررات مورد توجه قرار گرفته است، اما دست‌کم در شیراز، تا پیش از اقدامات اخیر، پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی آن‌گونه که شایسته است، به‌صورت جدی در فرایند اجرای پروژه‌ها دنبال نشده بود. اکنون تلاش می‌کنیم با اجرای تدریجی این رویکرد، زمینه نهادینه‌شدن آن را در نظام برنامه‌ریزی مدیریت شهری فراهم کنیم.
به گزارش سیناپرس و به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری شیراز، وی تأکید کرد: توسعه شهری زمانی می‌تواند به بهبود پایدار زندگی مردم منجر شود که در کنار ایجاد زیرساخت‌ها و اجرای طرح‌های عمرانی، ابعاد انسانی، فرهنگی و اجتماعی آن‌ها نیز به‌درستی دیده شود. امیدواریم پیوست‌نگاری فرهنگی و اجتماعی در آینده به یک ضرورت و الزام جدی در تمامی طرح‌های توسعه‌ای شیراز تبدیل شود و با تصمیم‌گیری آگاهانه‌تر و توجه بیشتر به نیازهای شهروندان، در نهایت به ارتقای کیفیت زندگی شهری کمک کند.
