خودروی جدید تسلا با فناوری قدیمی به دیوار می‌چسبد
فناوری فن‌محور رودستر جدید تسلا که برای افزایش چسبندگی خودرو به سطح استفاده می‌شود، ایده تازه‌ای نیست و سابقه آن به خودروهای مسابقه‌ای دهه ۱۹۷۰ میلادی (دهه ۱۳۵۰ شمسی) بازمی‌گردد.
به گزارش سیناپرس، با این حال، استفاده از فن برای افزایش چسبندگی خودرو ایده تازه‌ای نیست. خودروی مسابقه‌ای چپارال ۲جی در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹ شمسی) با استفاده از دو فن بزرگ در قسمت عقب، هوا را از زیر بدنه خارج می‌کرد تا نیروی مکش و چسبندگی بیشتری ایجاد کند. این طراحی به خودرو اجازه می‌داد در پیچ‌ها عملکرد متفاوتی داشته باشد، هرچند با محدودیت‌ها و مخالفت‌هایی در رقابت‌های اتومبیل‌رانی روبه‌رو شد.نمونه مشهور دیگر، خودروی مسابقه‌ای برابهام بی‌تی۴۶بی در سال ۱۹۷۸ (۱۳۵۷ شمسی) بود که با استفاده از یک فن بزرگ، هوا را از زیر خودرو می‌کشید و نیروی رو به پایین قابل‌توجهی تولید می‌کرد. این خودرو تنها یک مسابقه در رقابت‌های فرمول یک شرکت کرد و همان مسابقه را نیز برد؛ اما طراحی بحث‌برانگیز آن خیلی زود کنار گذاشته شد.
در نمونه‌ای جدیدتر، شرکت مک‌مورتری نیز خودروی برقی مسابقه‌ای اسپیرلینگ را با سامانه فن‌محور توسعه داده است.
به نقل از فارس، این خودرو با ایجاد مکش در زیر بدنه، در سرعت‌های پایین نیز چسبندگی زیادی تولید می‌کند؛ قابلیتی که برای خودروهای مسابقه‌ای اهمیت ویژه‌ای دارد.تفاوت اصلی رودستر جدید تسلا در ترکیب این ایده قدیمی با فناوری‌های جدید و تلاش برای ارائه آن در قالب یک خودروی اسپرت برقی است. با این حال، نمایش توانایی‌های این نمونه به‌تنهایی به معنای اثبات آمادگی فناوری برای استفاده گسترده در خودروهای جاده‌ای نیست و باید دید نسخه نهایی با چه مشخصات و محدودیت‌هایی وارد بازار خواهد شد.
