مصرف زیاد قند در کودکی؛ عاملی برای افزایش خطر زوال عقل در سالمندی!
مطالعهای جدید نشان میدهد افرادی که در سالهای ابتدایی زندگی، بهدلیل سهمیهبندی قند در دوران جنگ جهانی دوم، قند کمتری مصرف میکردند، دههها بعد با خطر کمتری برای ابتلا به زوال عقل و آلزایمر مواجه شدند.
به گزارش سیناپرس، نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد میزان مصرف قند در نخستین سالهای زندگی ممکن است با سلامت مغز در دهههای بعد ارتباط داشته باشد. پژوهشگران دریافتند افرادی که دوران نوزادی و اوایل کودکی خود را در دوره سهمیهبندی قند در بریتانیا سپری کرده بودند، در سالهای سالمندی کمتر به زوال عقل و بیماری آلزایمر مبتلا شدند.این مطالعه که در مجله علمی Neurology منتشر شده است، بر اهمیت هزار روز نخست زندگی، یعنی دورهای از دوران بارداری تا حدود دو سالگی، در رشد و سلامت بلندمدت مغز تأکید دارد.
پژوهشگران به سرپرستی «جیاژن ژنگ»، اپیدمیولوژیست دانشگاه علم و فناوری هنگکنگ در گوانگژو، سوابق سلامت نزدیک به ۶۵ هزار نفر از شرکتکنندگان بانک زیستی بریتانیا (UK Biobank) را بررسی کردند.
این افراد در فاصله ژوئیه ۱۹۴۲ تا ژوئن ۱۹۵۴، یعنی در دورهای که بریتانیا پس از جنگ جهانی دوم همچنان محدودیتهای غذایی داشت، در دوران جنینی، نوزادی یا نوپایی قرار داشتند.در آن دوران، دولت بریتانیا برای مدیریت منابع غذایی، مصرف قند را سهمیهبندی کرده بود و هر فرد میتوانست روزانه حدود ۴۱ گرم قند خریداری کند؛ مقداری تقریباً معادل قند موجود در یک قوطی ۳۵۵ میلیلیتری نوشابه کوکاکولا امروزی.
پژوهشگران پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سبک زندگی، وضعیت اقتصادی-اجتماعی و برخی بیماریهای زمینهای، دریافتند افرادی که دو سال نخست زندگی خود را در دوره سهمیهبندی قند سپری کرده بودند، در مقایسه با افرادی که پس از پایان این سیاست متولد شده بودند، ۲۳ درصد کمتر در معرض خطر ابتلا به زوال عقل قرار داشتند.
خطر ابتلا به بیماری آلزایمر نیز در این گروه ۲۸ درصد کمتر بود.نتایج مشابهی در افرادی مشاهده شد که فقط نخستین سال زندگی خود را در دوران سهمیهبندی قند سپری کرده بودند.
از سوی دیگر، در میان افرادی که در نهایت به زوال عقل یا آلزایمر مبتلا شدند، شروع بیماری در افرادی که در دوره سهمیهبندی قند زندگی کرده بودند، بهطور متوسط نزدیک به سه سال دیرتر اتفاق افتاده بود.
چرا سالهای ابتدایی زندگی اهمیت دارد؟
ژنگ معتقد است هزار روز نخست زندگی دورهای بسیار مهم برای رشد مغز است. در این دوره، مغز با سرعت زیادی رشد میکند و فرایند شکلگیری و تکامل سلولهای عصبی با شدت بالایی ادامه دارد.پژوهشهای پیشین نیز نشان دادهاند که مصرف زیاد قند در سالهای ابتدایی زندگی ممکن است با برخی مشکلات سلامتی، از جمله دیابت و فشار خون بالا، ارتباط داشته باشد؛ عواملی که خود میتوانند در سالهای بعد بر سلامت مغز تأثیر بگذارند.
با این حال، پژوهشگران تأکید میکنند که مطالعه جدید نمیتواند ثابت کند مصرف کمتر قند بهطور مستقیم باعث کاهش خطر زوال عقل شده است.
ژنگ میگوید عوامل دیگری، از جمله شرایط زندگی و سایر تفاوتهای میان افرادی که در دوره سهمیهبندی قند و پس از آن متولد شدهاند، ممکن است در نتایج نقش داشته باشند. بنابراین، این مطالعه نمیتواند میزان مشخصی از مصرف قند را بهعنوان سطح «ایمن» برای پیشگیری از زوال عقل تعیین کند.
با وجود این محدودیتها، پژوهشگران توصیه میکنند خانوادهها میزان قندهای افزوده در رژیم غذایی کودکان را تا حد امکان محدود کنند.ژنگ تأکید میکند : کاهش مصرف قند افزوده، علاوه بر احتمال ارتباط با سلامت مغز در سالهای آینده، میتواند اقدامی منطقی برای حفظ سلامت عمومی کودکان باشد.
بر اساس دستورالعملهای غذایی آمریکا نیز مصرف قندهای افزوده برای کودکان زیر ۱۱ سال توصیه نمیشود.به گفته پژوهشگران، یافتههای این مطالعه بار دیگر نشان میدهد که تغذیه در نخستین سالهای زندگی تنها بر سلامت دوران کودکی تأثیر نمیگذارد و ممکن است پیامدهای آن تا چندین دهه بعد نیز ادامه داشته باشد.
مترجم:مهگل غفاریی
