سهاچایتپه؛ روایت تازه محققان دانشگاه تهران از فناوری دستافزارهای سنگی پیش از تاریخ زاگرس
پژوهشگران باستانشناسی دانشگاه تهران با بررسی مجموعه دستافزارهای سنگی سهاچایتپه، ابعاد تازهای از فناوری ساخت ابزار و ارتباطات فرهنگی جوامع دوره مسسنگی در منطقه زاگرس را آشکار کردند.
به گزارش سیناپرس، نتایج پژوهش مشترک دکتر مژگان جایز، عضو هیأت علمی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران و دکتر رقیه رحیمی سرخنی، استادیار گروه باستانشناسی دانشگاه مازندران در قالب مقالهای با عنوان «مجموعه دستافزارهای سنگی سهاچایتپه و صنایع سنگی دوره مسسنگی زاگرس» در مجله علمی «IRAN, the journal of the British Institute of Persian Studies» منتشر شد.
این پژوهش با تمرکز بر مطالعه مجموعه دستافزارهای سنگی بهدستآمده از محوطه باستانی سهاچایتپه در استان زنجان، به بررسی ویژگیهای فناورانه و گونهشناختی صنایع سنگی این محوطه پرداخته و آن را در بستر تحولات فرهنگی و فناوری جوامع دوره مسسنگی منطقه زاگرس مورد تحلیل قرار داده است.
یافتههای این مطالعه نشان میدهد که صنایع سنگی سهاچایتپه از ویژگیهای مشترکی با دیگر محوطههای همدوره در زاگرس برخوردار است و در عین حال، برخی خصوصیات متمایز آن میتواند بیانگر الگوهای محلی تولید دستافزارهای سنگی و تعاملات فرهنگی میان جوامع پیش از تاریخ این منطقه باشد. تحلیل دادههای باستانشناختی به پژوهشگران امکان داده است تا تصویری دقیقتر از شیوههای تولید ابزار، انتقال دانش فنی و ارتباطات میان گروههای انسانی در هزاره پنجم پیش از میلاد ارائه کنند.
این پژوهش علاوه بر کمک به شناخت بهتر صنایع سنگی دوره مسسنگی ایران، میتواند در بازسازی شبکههای فرهنگی و فناوری جوامع پیش از تاریخ فلات ایران و منطقه زاگرس نقش مؤثری ایفا کند و بر اهمیت محوطه سهاچایتپه در مطالعات باستانشناسی این دوره تاریخی بیفزاید.
