کدام مشاغل برای زنان باردار پرخطرترند؟
مراقبتهای پیش از زایمان برای حفظ سلامت مادر و جنین حیاتی است و خطر عوارض مرگباری از جمله سقط جنین را کاهش میدهد. اشتغال زنان در این دوره نیازمند توجه ویژه است؛ مشاغل با ایستادن طولانی، راه رفتن زیاد یا خم شدن مکرر به جلو ممکن است خطر را افزایش دهد. بنابراین، تعدیل وظایف شغلی، رعایت اصول ارگونومیک و نظارت پزشکی منظم ضروری است تا سلامت مادر و فرزند تضمین شود.
به گزارش سیناپرس، تیمی از پژوهشگران دانمارکی به بررسی تاثیرات اشتغال زنان در دوره بارداری بر سلامت مادر و جنین پرداخته و به طور خاص شایط میلیونها زن که ساعات کاریشان را ایستاده سپری میکنند مانند پرستاران، صندوقداران، معلمان و کارگران انبار را بررسی کرده اند. در این مطالعه مشخص شد عواملی مانند زمان صرفشده برای ایستادن، راه رفتن و بهویژه خم شدن به جلو در محل کار با افزایش خطر سقط جنین همراه بوده و البته خم شدن به جلو به عنوان قویترین و پایدارترین عامل خطرزا شناسایی شد.
در این مطالعه پژوهشگران بیش از ۸۰۰ هزار بارداری را در میان زنان شاغل دانمارک پیگیری کردند. از میان سه تقاضای جسمی مورد اندازهگیری، خم شدن به جلو برجستهترین بود و ارتباط واضح و پایدارتری را با از دست رفتن بارداری نشان داد. این ارتباط حتی پس از در نظر گرفتن سن، سطح تحصیلات و سابقه بارداری زن نیز باقی ماند.
باید توجه داشت که بسیاری از کشورها قوانین رسمی و سختگیرانه ای برای میزان ایستادن، راه رفتن یا خم شدن کارکنان باردار در ماههای اول بارداری ندارند. از سوی دیگر سقط جنین شایعترین عارضه بارداری است و تقریباً ۱۵ درصد از بارداریهای شناختهشده را تحت تأثیر قرار میدهد و میتواند درد عاطفی ماندگاری به جا بگذارد. اینکه شغلهای پرتقاضای جسمی تا چه حد این خطر را افزایش میدهند، تاکنون مبهم بوده و این مطالعه تلاش میکند ارقام دقیقی در این رابطه ارائه دهد.
یکی از نقاط قوت اصلی این پژوهش، حجم بالای آن است. پژوهشگران از ثبت ملی زنان باردار شاغل دانمارک بین سالهای ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۸ استفاده کردند که شامل ۸۰۳ هزار و ۸۲۹ بارداری در میان ۴۷۵ هزار و ۳۱۲ زن بود. حدود کمی بیش از یک درصد از این بارداریها (۸۱ هزار و ۳۰۷ مورد) به سقط جنین منجر شد.
محققان در این مطالعه به جای تکیه بر خاطرات زنان از سختی شغلشان که اغلب غیرقابل اعتماد است، از ابزار اندازهگیری اختصاصی برای کارگران باردار به نام ماتریس مواجهه شغلی PRECISE استفاده کردند. این ابزار بر پایه دادههای سنسور حرکتی از بیش از ۴۰۰ زن شاغل در بیش از ۱۰۰ نوع شغل و ارزیابی سه کارشناس برای بیش از هزار طبقهبندی شغلی ساخته شده بود. برای هر زن، بر اساس کد شغلی در ابتدای بارداری، تخمینی دقیق از ساعات ایستادن، راه رفتن یا خم شدن تنه حداقل ۳۰ درجه در هر شیفت محاسبه شد. این روش دقت بسیار بالاتری نسبت به مطالعات قدیمی داشت که کارگران را در دستههای کلی قرار میدادند.
نتایج نشان دادند هر ساعت اضافی خم شدن به جلو با ۳۶ درصد افزایش خطر سقط جنین در تحلیل کاملاً تعدیلشده همراه بوده و هر ساعت اضافی راه رفتن با ۱۸ درصد افزایش و ایستادن با ۳ درصد افزایش خطر مرتبط بود.
لازم به ذکر است که خم شدن به جلو تنها عاملی بود که الگوی پایدار خطر جدی را نشان داد؛ یعنی هرچه خم شدن بیشتر، خطر سقط جنین بالاتر است ولی برای ایستادن و راه رفتن، خطر در سطوح مواجهه بسیار بالا افزایش بیشتری نشان نداد که به گفته نویسندگان، تردیدی در نتایج انتهایی ایجاد میکند.
در این میان عوامل جانبی دیگری نیز می توانستند تاثیراتی جدی داشته باشند که مهمترین آن ها سیگار کشیدن بود. زنان دارای شغلهای پرتقاضای جسمی از نظر ویژگیهایی با دیگران متفاوت بودند. کسانی که بیشترین ایستادن را داشتند، معمولاً جوانتر، با تحصیلات کمتر و احتمال سیگار کشیدن بیشتر در بارداری بودند. پژوهشگران سن، تحصیلات، کشور تولد و سابقه بارداری را بررسی کردند، اما در مورد سیگار به مشکل خوردند: ثبتهای فردی سیگار معمولاً حدود هفته بیستم بارداری جمعآوری میشود، یعنی پس از بیشتر سقطها، بنابراین داده ها برای اکثر موارد قابل تحلیل نبود.
برای جبران، پژوهشگران از ابزاری جداگانه استفاده کردند که احتمال سیگار کشیدن هر زن را بر اساس سن، جنس و سال تقویمی تخمین میزد. آنها صراحتاً اذعان کردند این راهحل ناکامل است و نمیتواند نقش سیگار را کاملاً جدا کند. پس از اعمال آن، ارتباط ایستادن به طور قابل توجهی کاهش یافت، اما راه رفتن و خم شدن همچنان قوی ماندند. نویسندگان مطالعه خواستار تحقیقات بیشتری با پیگیری فردی سیگار کشیدن هستند.
شرح کامل این پژوهش در آخرین شماره مجله تخصصی پزشکی شغلی و محیطی (Occupational and Environmental Medicine) از گروه بیامجی (BMJ Group) منتشر شده و در اختیار محققان قرار دارد.
مترجم: فاطمه کردی
