جام جهانی ۲۰۲۶ زیر سایه هوش مصنوعی

مجله نیچر از یک سردبیر حوزه فوتبال درباره فناوری‌ها و پدیده‌های نوظهور در این ورزش پرسیده است که از ابزارهای هوش مصنوعی گرفته تا حضور دانشجویان دکتری در تیم‌ها را شامل می‌شود.

به گزارش سیناپرس، جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ فیفا در استادیومی در مکزیکوسیتی آغاز شد؛ رویدادی که ممکن است پیشرفته‌ترین دوره تاریخ این تورنمنت از نظر فناوری باشد.

هر تیم به یک ابزار هوش مصنوعی دسترسی خواهد داشت که می‌تواند حرکات بازیکنانش را تحلیل کند و آواتارهای دیجیتال بازیکنان که بر اساس اسکن بدن آن‌ها ساخته شده‌اند، به داوران کمک خواهند کرد تا صحنه‌های بازی را مدل‌سازی کرده و خطاهای غیرقانونی را تشخیص دهند.

برای درک نقش علم در بزرگترین تورنمنت فوتبال و اینکه این حوزه به کجا می‌رود، نیچر با سردبیر مجله علم و پزشکی در فوتبال «Science and Medicine in Football» گفتگو کرده است؛ مجله‌ای که پژوهش‌های مرتبط با انواع فوتبال را منتشر می‌کند، از جمله فوتبالی که ما به عنوان فوتبال می‌شناسیم، فوتبال آمریکایی و راگبی.

فرانکو ایمپلیزری که خود دانشمند علوم ورزشی در دانشگاه فناوری سیدنی است، زمانی در تیم ملی تکواندوی ایتالیا رقابت می‌کرد. اما او شیفته فوتبال است و در این مورد می‌گوید: من ایتالیایی هستم، بنابراین فوتبال بخشی از فرهنگ ماست و از آن زمان در مطالعاتی با سازمان‌های فوتبالی از جمله فیفا (فدراسیون بین‌المللی فوتبال) و باشگاه‌های سطح بالا همکاری داشته است.

او می‌گوید هوش مصنوعی باعث رشد شدید پژوهش‌های فوتبال شده است، چیزی که در تعداد مقالات ارسالی به مجلات هم دیده می‌شود، اما تا زمانی که دانشمندان بهترین روش مدیریت این حجم عظیم داده را پیدا نکنند، افزایش کمّیت همیشه با افزایش کیفیت همراه نیست.

علم چگونه در این جام جهانی نقش خواهد داشت؟

فیفا به ‌طور مداوم فناوری‌های مختلفی را برای بهبود تجربه هواداران معرفی کرده است. برای این دوره، استفاده از آواتارهای سه ‌بعدی تولیدشده توسط هوش مصنوعی اعلام شده است.

همچنین سیستم‌های جدیدی برای کمک به داوران در تصمیم‌گیری وجود دارد؛ از جمله تشخیص آفساید و لمس توپ با دست. مورد دوم با استفاده از توپ‌های هوشمند مجهز به حسگر ممکن شده است.

همچنین یک سیستم لحظه‌ای برای ارائه تحلیل مسابقه به کارکنان وجود دارد: اطلاعاتی درباره نحوه حرکت بازیکنان در زمین، رفتار تاکتیکی و رفتارهای فردی آن‌ها. از آنجا که این سیستم‌ها توسط فیفا ارائه می‌شوند، این موضوع راهی برای دموکراتیزه کردن دسترسی به فناوری است. اما اینکه آیا تیم‌ها افرادی دارند که واقعا بتوانند از این اطلاعات استفاده کنند یا نه، سؤال دیگری است.

امروزه تا چه حد تیم‌ها به علم برای بهبود بازی متکی هستند؟

امروزه بیشتر باشگاه‌ها و تیم‌های ملی دارای دانشمندان ورزشی هستند که معمولا مسئول جمع‌آوری و تحلیل داده‌ها هستند. حتی اگر یک جایگاه رسمی پژوهشی در تیم وجود نداشته باشد، معمولا برخی اعضای کادر دارای پیش‌زمینه علمی هستند. برخی باشگاه‌ها حتی بخش‌های اختصاصی علم داده دارند.

همچنین اکنون بسیار رایج است که دانشجویان دکتری در تیم‌ها حضور داشته باشند و پژوهش انجام دهند. تجربه چالش‌های روزمره تیم می‌تواند به این پژوهشگران کمک کند تا تحقیقات کاربردی‌تری را توسعه دهند.

در حال حاضر چه چیزی در پژوهش فوتبال بیشترین هیجان را دارد؟

وی می‌گوید می‌تواند بگوید موضوعات داغ چه هستند، اما قابل توجه بودن همیشه به معنای هیجان‌انگیز یا امیدبخش بودن نیست. به گفته وی، ادغام هوش مصنوعی در تصمیم‌گیری، استفاده از ابزارهای پوشیدنی برای جمع‌آوری اطلاعات بازیکنان و تحلیل ورزشی از حوزه‌های مهم در حال ظهور هستند. همچنین کارهای مداوم برای مدیریت بار تمرینی برای مثال اثر فشار تمرین و مسابقه بر سلامت بازیکنان انجام می‌شود.

فناوری به ‌سرعت در حال پیشرفت است، اما چالش واقعی این است که بدانیم چگونه باید از همه این اطلاعات در عمل استفاده کرد. نسبت به ۲۰ سال پیش، جمع‌آوری داده با ابزارهای پوشیدنی آسان‌تر شده است، اما تفسیر این داده‌ها همچنان ساده نیست.

سوال بزرگ بعدی در پژوهش فوتبال چیست؟

سؤالات زیادی وجود دارد. اما یکی از نمونه‌ها این است که هنوز مدل‌های پیش‌بینی خطر آسیب‌دیدگی معتبر نداریم. این مدل‌ها می‌توانند بسیار مفید باشند، زیرا با استفاده از داده‌های بازیکن، احتمال آسیب‌دیدگی او را تخمین می‌زنند.

چند سال پیش، گرت بولاک، پژوهشگر دانشکده پزشکی دانشگاه ویک فارست در کارولینای شمالی، به همراه گروهی از پژوهشگران نشان داد که هیچ‌ یک از مدل‌های موجود در مقالات پزشکی ورزشی به حداقل کیفیت لازم برای استفاده و توصیه نرسیده‌اند. با این حال، برخی از این مدل‌ها در عمل مورد استفاده قرار می‌گیرند.

 در طول تورنمنت به چه چیزی توجه خواهید کرد؟

وی می‌گوید به‌عنوان یک ایتالیایی، تیم کشورش در این جام جهانی حضور ندارد. اما چون اکنون استرالیا خانه اوست، به ‌طور ویژه علاقه‌مند است ببیند استرالیا قهرمان می‌شود.

به نقل از ایسنا، از دید علمی، او می‌خواهد ببیند کادر فنی و بازیکنان چگونه با چالش‌های لجستیکی و محیطی کنار می‌آیند. این تورنمنت مجموعه‌ای از مسائل مختلف را ترکیب می‌کند، از جمله خستگی ناشی از سفر با توجه به اینکه ۱۰۴ مسابقه در ۱۶ شهر کانادا، مکزیک و ایالات متحده برگزار می‌شود.

در برخی شرایط، تیم‌ها باید هم‌زمان با همه این عوامل روبه‌رو شوند و این موضوع فشار زیادی بر بازیکنان و کادر فنی وارد خواهد کرد.