چرا کارها را به تعویق میاندازیم؟
تعللورزی یا بهتعویق انداختن کارها، پدیدهای فراگیر است که طبق برآوردها حدود ۲۰ درصد بزرگسالان و بیش از نیمی از دانشجویان بهطور منظم با آن درگیر هستند. در یک گزارش تازه با تکیه بر پژوهشهای پروفسور «فوچیا سیرویس» از دانشگاه دورهام، ابعاد روانشناختی این رفتار و راههای علمی مقابله با آن بررسی شده است.
تعللورزی؛ مشکل مدیریت زمان نیست، مسئله مدیریت احساسات است
به گزارش سیناپرس، بر خلاف تصور رایج که تعللورزی را ناشی از تنبلی یا ضعف مدیریت زمان میداند، پژوهشها نشان میدهد؛ ریشه اصلی آن در تنظیم هیجانات نهفته است.
به گفته سیرویس، وقتی افراد با کاری استرسزا روبهرو میشوند، مغزبهویژه آمیگدالا واکنش تهدید نشان میدهد و احساسات منفی را فعال میکند. در نتیجه فرد برای فرار از این احساسات، انجام کار را به تعویق میاندازد.
نقش مغز و خودِ آینده
مطالعات تصویربرداری مغزی نشان دادهاست که انسانها هنگام فکر کردن به «خود آینده» خود، او را تقریباً مانند یک فرد غریبه پردازش میکنند. این فاصله ذهنی باعث میشود افراد راحتتر کارها را به آینده موکول کنند، با این تصور که خودِ آینده بهتر از پس آن برمیآید.این خطای ذهنی یکی از عوامل مهم در شکلگیری تعللورزی مزمن شناخته میشود.
پیامدهای جدی برای سلامت و زندگی
پژوهشها نشان میدهد؛ تعللورزی مزمن تنها یک عادت ساده نیست و میتواند پیامدهای جدی داشته باشد، از جمله:
- افزایش استرس و مشکلات جسمی مانند سردرد و اختلال خواب
- افزایش احتمال بیماریهای قلبی و فشار خون
- کاهش درآمد و کیفیت شغلی
- افت عزتنفس
- کاهش رفتارهای مراقبتی مانند ورزش یا مراجعه به دندانپزشک
- راههای علمی برای ترک تعللورزی
بر اساس این گزارش، راهکارهای مقابله با تعللورزی تنها به مدیریت زمان محدود نمیشود، بلکه بیشتر بر تغییر ذهنیت و تنظیم احساسات تمرکز دارد.
1. خودمهربانی
یکی از مهمترین عوامل تداوم تعللورزی، سرزنش شدید خود است. افراد معمولاً قبل و بعد از انجام ندادن کار، خود را به شدت قضاوت میکنند که این چرخه باعث تشدید مشکل میشود.پژوهشها نشان میدهد پذیرش اشتباه و برخورد مهربانانه با خود، میتواند چرخه تعلل را کاهش دهد.
2. ذهنآگاهی
تمرینهای کوتاه ذهنآگاهی حتی در حد سه دقیقه باعث افزایش آگاهی لحظهای و کاهش واکنشهای هیجانی منفی میشود. این تمرینها به افراد کمک میکند بدون قضاوت، احساسات خود را مشاهده کرده و از چرخه تعویق خارج شوند.
3. بازنگری شناختی
یکی از موثرترین روشها، تغییر نگاه به کار است. اگر فرد بتواند معنای شخصی یا اجتماعی یک وظیفه را پیدا کند، احتمال انجام آن افزایش مییابد.
پرسشهایی مانند:
این کار چه ارزشی برای رشد من دارد؟
چه تأثیری بر نگاه دیگران به من خواهد داشت؟
چگونه به اهداف شخصی من کمک میکند؟
میتواند انگیزه درونی را تقویت کند.
4. نزدیک کردن خود آینده
تمرین تصور کردن خود در آینده حتی چند ماه بعد میتواند حس همدلی با خود آینده را افزایش دهد و تصمیمگیریهای مسئولانهتر را تقویت کند.
بر اساس این پژوهشها، تعللورزی یک مشکل رفتاری ساده نیست، بلکه ترکیبی از واکنشهای احساسی، خطاهای شناختی و نحوه نگاه به آینده است. با این حال، روشهای علمی مانند خودمهربانی، ذهنآگاهی و بازتعریف ذهنی وظایف میتوانند به شکل قابل توجهی این عادت را کاهش دهند.
این گزارش نشان میدهد که راه حل واقعی برای ترک تعللورزی نه فشار بیشتر، بلکه درک بهتر ذهن و مدیریت سالمتر احساسات است.
گزارش:ندا جوادهراتی