برترین هواپیماهای نامرئی جهان را بشناسید

این روزها و در پی جنگ نابرابر و ظالمانه امریکا و رژیم صهیونیستی و ایران، شاهد استفاده انواع هواپیماهای مدرن برای بمباران زیرساخت ها و مراکز نظامی و غیر نظامی بوده و صحبت از هواپیماهای رادار گریز و گاه افسانه های غیر واقعی در مورد آن ها هستیم.

در این گزارش قصد داریم به بررسی نحوه عملکرد هواپیماهای رادارگریز و فناوری های موجود در آن ها بپردازیم.

به گزارش سیناپرس، وقتی از هواپیمای رادارگریز سخن می‌گوییم، منظورمان پنهان شدن کامل نیست؛ بلکه هدف، هنر «دیده نشدن» در برابر چشم‌های الکترونیکی دشمن است. تصور کنید رادار مانند چراغ‌قوه‌ای قدرتمند است که امواج رادیویی خود را به فضا می‌فرستد تا با بازتاب آن‌ها محیط را تصویربرداری کند.

هواپیمای معمولی مثل یک آینه صاف عمل می‌کند؛ وقتی موج به بدنه آن برخورد می‌کند، مستقیماً به سمت منبع فرستنده (رادار) برمی‌گردد و بلافاصله روی صفحه نمایشگر کشف می‌شود. اما هواپیمای رادارگریز، آینه نیست؛ بلکه دیواری است با زاویه‌های بسیار خاص و پوششی جادویی.راز اصلی رادارگریزی یک هواپیما در هندسه بدنه آن نهفته است.

طراحان با استفاده از سطوح شیب‌دار و ناصاف، کاری می‌کنند که امواج راداری به جای بازگشت به سمت رادار، به جهات دیگر منحرف شوند.

گویی که سنگی را به سطح آب می‌اندازید و آب به جای بازگشت به سمت دست شما، به اطراف پخش می‌شود. البته باید توجه داشت علاوه بر شکل ظاهری، پوشش‌های ویژه‌ای نیز روی بدنه هواپیماها اعمال می‌شود که امواج ورودی را جذب کرده و مانع از بازتاب آن‌ها می‌شوند.

نکته مهم دیگر، کنترل حرارت است؛ موتورهای این هواپیماها طوری طراحی شده‌اند که گرمای ناشی از احتراق را پنهان کنند تا حسگرهای مادون قرمز دشمن نتوانند رد گرمایی آن‌ها را دنبال کنند. البته باید دانست که هنوز هیچ هواپیمایی وجود ندارد که ۱۰۰٪ غیرقابل شناسایی باشد و هدف، کاهش شدید احتمال کشف و افزایش زمان واکنش دشمن است.

اکنون بیایید نگاهی دقیق‌تر به هواپیماهای مشهور رادارگریز امروزی در جهان بپردازیم. نکته مهم این است که بر خلاف تبلیغات انجام شده توسط رسانه های غربی، آماریکا تنها کشور دارای این فناوری نبوده و ژاپن اخیراً با رونمایی از نمونه جدید خود، وارد جمع قدرتمندان این عرصه شد و ثابت کرد که مرزهای قدرت در این صنعت سیال است.

در ادامه، نگاهی به هفت غول هوایی معرفی شده در متن تو می‌اندازیم:

B-2 Spirit (Spirit of Stealth)

این بمب‌افکن ، که این روزها حرف های زیادی در مورد ان شنیده می شود یکی از اصلی ترین بمب افکن های ارتش امریکا محسوب می شود. طراحی بال‌گونه آن یعنی بدون دم و بال‌های عمودی، باعث می‌شود سطح مقطع راداری آن به حداقل ممکن برسد. این هواپیما نه تنها در دید رادار مخفی است، بلکه می‌تواند هزاران کیلومتر سفر کند و بمب‌های اتمی یا متعارف را به هر نقطه‌ای از جهان برساند.

F-117 Nighthawk (Wobbin Goblin)

اولین هواپیمای عملیاتی کاملاً رادارگریز جهان. اگرچه ظاهر آن با خطوط شکسته و چندوجهی عجیب است، اما همین طراحی خشن، امواج راداری را به خوبی منحرف می‌کند. این جنگنده بیشتر نقش حمله دقیق را داشت و در بسیاری از درگیری‌های تاریخی، بدون اینکه دیده شود، اهداف حیاتی را نابود کرد.

این پرنده شکاری، ترکیبی بی‌نظیر از سرعت، مانورپذیری و پنهان‌کاری است. F-22 اولین جنگنده نسل پنجم است که قابلیت پرواز سوپرکروز (پرواز ماورای صوت بدون پس‌سوز) را دارد. این ویژگی به او اجازه می‌دهد بدون تولید گرمای زیاد و صدای بلند، در سکوت کامل دشمن را غافلگیر کند.

F-35 Lightning I

این هواپیما سیستم‌های الکترونیکی پیشرفته‌ای دارد که اطلاعات را جمع‌آوری کرده و به سایر نیروها ارسال می‌کند و مدل‌های مختلفی دارد که قابلیت فرود عمودی را نیز داراست.

T-50 (Su-57)

این هواپیما نماینده روسیه در این لیست بوده و نشان‌دهنده تلاش مسکو برای رقابت با غرب است. این جنگنده با طراحی مدرن و موتورهای پیشرفته، سعی دارد تعادل خوبی میان رادارگریزی و توانایی‌های مانور سنتی ایجاد کند.

اگرچه برخی کارشناسان معتقدند رادارگریزی آن به پای F-22 نمی‌رسد، اما همچنان تهدیدی جدی محسوب می‌شود.

J-20 Mighty Dragon

این جنگنده چینی که با الهام از طرح‌های غربی اما با هویت بومی ساخته شده، برای مقابله با برتری هوایی آمریکا در اقیانوس آرام طراحی شده و دارای بدنه‌ای بزرگ و موتورهای قدرتمند است. حضور آن نشان‌دهنده صعود سریع چین به عنوان یک قدرت نظامی نوین در آسیا است.

X-2 Shinshin (Spirit of the Heart)

این نمونه ژاپنی، نماد امید و تلاش این کشور برای استقلال در فناوری‌های پیشرفته است.

موفقیت آن در تست‌های پروازی، پیام روشنی به جهان فرستاد: ژاپن دیگر فقط مصرف‌کننده تکنولوژی نیست، بلکه خالق آن است.

در نهایت باید اذعان داشت دنیای هوافضا همیشه در حال تحول است و آنچه امروز «ناشناس» است، فردا ممکن است با تکنولوژی‌های جدیدی قابل ردیابی باشد. اما قطعا این رقابت علمی، موتور محرک پیشرفت بشر در زمینه‌های مختلف خواهد بود.

گزارش:احسان محمدحسینی