افزایش عمر قطعات صنعتی با فناوری ایرانی

فناوری نیتروژن‌دهی پلاسمایی که به‌عنوان یکی از روش‌های پیشرفته ترموشیمیایی شناخته می‌شود، با تلاش یک شرکت دانش‌بنیان، بومی‌سازی شده که به گفته آنها این روش می‌تواند با ایجاد لایه‌ای مقاوم روی فلزات، عمر قطعات صنعتی را به‌طور قابل توجهی افزایش دهد.

به گزارش سیناپرس، زهرا عباسی، مدیر تحقیق و توسعه این شرکت دانش‌بنیان با بیان اینکه این شرکت بیش از ۲۰ سال است که در زمینه عملیات حرارتی و پوشش پلاسمایی فعال است، گفت: زمینه تحقیقاتی این شرکت عملیات حرارتی و پوشش‌دهی فلزات با تأکید ویژه بر «ساخت تجهیزات پوشش‌دهی پلاسمایی و ارائه خدمات در این زمینه» است.

وی ساخت دستگاه‌های نیتروژن‌دهی پلاسمایی و ارائه خدمات نیتروژن‌دهی پلاسمایی را از دستاوردهای این شرکت دانست و ادامه داد: دستگاه نیترو‍ژن‌دهی پلاسمایی یکی از محصولات این شرکت به شمار می‌رود. نیتروژن‌دهی پلاسمایی به عنوان نیتروژن‌دهی یونی و سختکاری پلاسمایی نیز شناخته می‌شود، فرآیندی ترمو شیمیایی است که عمدتا به منظور افزایش مقاومت به سایش، خوردگی و خستگی قطعات فلزی استفاده می‌شود.

عباسی اظهار کرد: نیتروژن تحت تاثیر گرما به درون سطح نفوذ می‌کند که منجر به دگرگونی شیمیایی سطح فلز و تشکیل نیتریدهای فلزی در سطح فلزی می‌شود. فرآیند نیتروژن‌دهی پلاسمایی به این صورت است که فرایند نیتروژن‌دهی پلاسمایی در یک محفظه خلأ انجام می‌شود و پس از ایجاد خلأ اولیه در محفظه، گازهای عملیاتی چون نیتروژن، هیدروژن، آرگون و متان وارد محفظه شده و با ایجاد یک میدان الکتریکی بین قطعات و دیواره محفظه، گازهای یونیزه و پلاسما تشکیل می‌شود.

مدیر تحقیق و توسعه این شرکت اضافه کرد: یون‌های نیتروژن در جهت قطعات شتاب گرفته و با انرژی بالایی به سطوح قطعات برخورد می‌کنند. بمباران یونی باعث گرم شدن، تمیز شدن و جذب نیتروژن در سطوح قطعات خواهد شد.

وی دمای پایین فرآیند، تغییر ابعادی بسیار کم، سازگاری با محیط زیست، امکان ایجاد لایه سفید تک فاز، زمان پایین‌تر فرآیند نسبت به روش گازی را از مزایای این روش نام برد و یادآور شد: این روش اولین انتخاب فولادهای زنگ نزن است؛ چرا که لایه اکسید کروم موجود روی فولادهای زنگ نزن مانعی برای نیتروژن دهی است و باید پیش از نیتروژن دهی برداشته شود، ولی در نیتروژن دهی پلاسمایی،‌ حین مرحله اسپاترینک (کندوپاش) لایه اکسید کروم برداشته شده و از آنجایی که فرآیند تحت خلأ انجام می‌شود، امکان رشد دوباره آن وجود ندارد، به همین دلیل لایه نیتروژن دهی یکنواختی ایجاد می‌شود.

عباسی دستگاه نیتروژن –کربن‌دهی پلاسمایی را از دیگر دستاوردهای این شرکت دانش‌بنیان ذکر کرد و ادامه داد: این روش نوعی از نیتروژن‌دهی است که در آن کربن به اتمسفر اضافه می‌شود و به این ترتیب علاوه بر نیتروژن، کربن نیز در سطح نفوذ می‌کند و به دلیل حضور کربن،‌ در این فرآیند یک لایه سفید ضخیم‌تر با مقاومت سایشی و مقاومت به خوردگی بالاتر نسبت به نیتروژن‌دهی پلاسمایی تشکیل خواهد شد.

به نقل از ایسنا، وی خاطر نشان کرد: نیتروژن کربن‌دهی پلاسمایی به طور گسترده‌ای بر روی فولادهای کم کربن، چدن‌ها و فولادهای آلیاژی که خواص مکانیکی پایینی دارند، انجام شده و منجر به افزایش مقاومت به سایش و خوردگی آنها می‌شود.

به گفته این فناور، در مورد فولادهای کم آلیاژ،‌ افزایش سختی نسبت به نیتروژن‌دهی پلاسمایی اندک است، ولی مقاومت به خوردگی افزایش یافته و سایش چسبنده کاهش می‌یابد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا