جوانه زنی بذر خردل زیر ذره بین پژوهش

آب دهی بذر قبل از کاشت منجر به جذب فیزیکی آب و شروع فرآیندهای بیوشیمیایی و هیدرولیز قندها می شود، به طوری که شرایط جوانه زنی و قدرت رویش بذر و گیاهچه بهبود می یابد. به همین جهت تحقیقی به منظور تعیین اثرات پرایمینگ بر شاخص های جوانه زنی بذر، تعیین مناسب ترین روش پرایمینگ و هم چنین تعیین غلظت محلول پرایم بر جوانه زنی بذر ارقام Parkland و Goldrash گیاه دارویی خردل به صورت طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1392 انجام شد.

شاخص های جوانه زنی واریته Goldrash در شرایط هیدروپرایمینگ مطلوب تر هستند.

در این آزمایش بذور تحت تاثیر تیمارهای هیدروپرایمینگ و اسموپرایمینگ با محلول های 4- و 16- مگاپاسکال اوره و سولفات روی قرار گرفتند و شاهد نیز شامل تیمار بدون پرایم بود. نتایج حاکی از آن بود که خصوصیات جوانه زنی شامل سرعت و درصد جوانه زنی، طول ریشه چه و طول ساقه چه رقم Goldrash مناسب تر بود و حداکثر بهبود جوانه زنی در بذور هیدروپرایمینگ شده مشاهده شد، به طوری که در این تیمار اختلاف سرعت و درصد جوانه زنی، طول ریشه چه و طول ساقه چه نسبت به سایر تیمارها معنی دار بود.

ولی بذور اسموپرایمینگ شده مشابه و حتی در برخی موارد ضعیف تر از شاهد بودند. به طوری که در تیمار اسموپرایمینگ با سولفات روی صفات جوانه زنی هر دو رقم کاهش نشان دادند و بیشترین کاهش با محلول 16- مگا پاسکال سولفات روی در رقم Parkland به دست آمد، به طوری که درصد جوانه زنی در تیمار اسموپرایمینگ با محلول های 16- مگاپاسکال سولفات روی در مقایسه با شاهد 86 درصد کاهش نشان داد.

به طور کلی نتایج این پژوهش نشان داد که شاخص های جوانه زنی واریته Goldrash در شرایط هیدروپرایمینگ مطلوب تر بود.

منبع: مرتضی گلدانی، صدیقه مزروعی، 1394، تاثیر تیمارهای پرایمینگ بر خصوصیات جوانه زنی بذر دو رقم گیاه دارویی خردل (Brassica compestris var. Parkland and Goldrash). نشریه علوم باغبانی، سال بیست و نهم، شماره 2.

لینک منبع