یک داروی هوشمند راهکار مؤثر در کاهش قند خون

پژوهش جدید دانشمندان چینی نشان می‌دهد که پروبیوتیک‌های هوشمند می‌توانند قند خون بالا را تشخیص دهند و در صورت نیاز یک هورمون کاهش قند خون را آزاد کنند.

به گزارش سیناپرس، برای افرادی که به دیابت مبتلا هستند، مدیریت قند خون می‌تواند به معنای نگاه کردن مداوم به ساعت، رعایت برنامه غذایی، مصرف داروها و هوشیار بودن نسبت به تغییرات سطح گلوکز باشد. درباره وعده‌های غذایی زمان‌بندی‌شده نمی‌توان کار زیادی انجام داد اما دانشمندان چینی یک سیستم بیولوژیکی ایجاد کرده‌اند که افزایش سطح قند خون را تشخیص می‌دهد و به طور خودکار دارو را برای پایین آوردن مجدد گلوکز آزاد می‌کند.

دانشمندان «آکادمی علوم طبیعی شانگهای»(SANS) یک داروی خوراکی به نام GIFT تولید کردند که از باکتری‌های پروبیوتیک مهندسی‌شده ساخته شده است. این باکتری‌ها دارای یک حسگر گلوکز داخلی هستند که با استفاده از یک مدار ژنی کنترل‌شده توسط یک پروتئین حسگر به نام HexR ایجاد شده است.

پروبیوتیک‌ها پس از بلع به طور موقت در روده ساکن می‌شوند. هنگامی که حسگر، افزایش قند خون بالاتر از سطح طبیعی را تشخیص می‌دهد، ژن‌های درمانی را در باکتری‌های تولیدکننده GLP-۱ فعال می‌کند. GLP-۱ هورمونی است که به آزاد شدن انسولین برای کاهش قند خون کمک می‌کند.

وقتی مواد غذایی با قند بالا مانند نوشابه یا شکلات می‌خوریم، قند خون به شدت افزایش می‌یابد و متابولیسم موش‌ها نیز به طور مشابه واکنش نشان می‌دهد. با وجود این، وقتی این غذاهای پرقند به موش‌هایی که دوزی از پروبیوتیک را دریافت کرده بودند داده شد، پروبیوتیک افزایش قند خون را تشخیص داد و از افزایش شدید آن جلوگیری کرد.

این دارو، تعادل قند خون سالم را نیز بازیابی کرد، مقاومت به انسولین را به طور قابل توجهی کاهش داد و سطح کلسترول را در میمون‌های مبتلا به دیابت طبیعی که هر سه روز یک بار به مدت پنج هفته پروبیوتیک دریافت می‌کردند، بهبود بخشید.

به نقل از ایسنا، نتایج این پژوهش نشان می‌دهند GIFT گامی امیدوارکننده به سوی درمان‌های هوشمند و خودتنظیم‌کننده است که نیازهای بدن را حس می‌کنند و به طور خودکار واکنش نشان می‌دهند. چالش بعدی، تبدیل این روش به درمانی است که بتوان از آن در کلینیک استفاده کرد. رسیدن به این هدف به آزمایش‌های ایمنی، آزمایش پایداری و تأییدیه قانونی نیاز دارد زیرا شامل یک ارگانیسم اصلاح‌شده ژنتیکی است.

این پژوهش در مجله «Nature» به چاپ رسید.