تحریم دارو، اقدامی ضدبشری است
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس، تحریم دارو را اقدامی ضدبشری دانست و از سازمانهای بینالمللی فعال در حوزه سلامت خواست در مقابل این قبیل رفتارهای ضد بشری سکوت نکنند.
به گزارش سیناپرس، حسین عبدلی، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با اشاره به شرایط خاص حوزه سلامت در دوران جنگ گفت: در کنار تحریمهای دارویی که سالها است بهرغم ادعاهای بشردوستانه، دسترسی کشور به بخشی از داروها، تجهیزات پزشکی و اقلام حیاتی را با محدودیت مواجه کرده، امروز شاهد تشدید فشارها و نوعی محاصره دارویی در شرایط جنگی هستیم که آثار آن میتواند مستقیماً بر سلامت بیماران و نظام درمانی کشور اثرگذار باشد.
وی افزود: تحریم دارو و ایجاد محدودیت در مسیر تأمین اقلام سلامتمحور، اقدامی ضدبشری و مغایر با اصول اولیه حقوق انسانی است؛ چرا که سلامت مردم نباید تحت هیچ شرایطی به ابزار فشار سیاسی یا اقتصادی تبدیل شود.
عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس ادامه داد: در شرایط جنگ، نیاز کشور به تأمین پایدار دارو، واکسن، تجهیزات پزشکی و ملزومات مصرفی افزایش پیدا میکند و هرگونه اختلال در روند تأمین، حملونقل، تبادلات مالی و ترخیص اقلام درمانی میتواند روند خدمترسانی به بیماران و مراکز درمانی را با چالش جدی مواجه کند.
عبدلی با اشاره به اهمیت تأمین اقلام مرتبط با بیماریهای واگیر، تصریح کرد: محدودیت در دسترسی به برخی داروها و واکسنها بهویژه در حوزه بیماریهای واگیر، تنها یک دغدغه داخلی نیست؛ زیرا هرگونه اختلال در پیشگیری، کنترل و درمان این بیماریها میتواند سلامت منطقه و حتی جهان را تحت تأثیر قرار دهد، چرا که بیماریهای واگیر مرز نمیشناسند.
وی یادآور شد: کمیسیون بهداشت و درمان مجلس در کنار پیگیری مسائل مربوط به تأمین دارو و تجهیزات پزشکی، موضوعات حقوقی مرتبط با محاصره دارویی و محدودیتهای ایجادشده در مسیر دسترسی به اقلام حیاتی سلامت را نیز با جدیت دنبال میکند.
به نقل از خانه ملت، عضو کمیسیون بهداشت و درمان مجلس با تأکید بر مسئولیت نهادهای بینالمللی در این زمینه، گفت: انتظار میرود سازمانهای بینالمللی فعال در حوزه سلامت و امدادرسانی نسبت به محاصره دارویی کشورها در شرایط بحران و جنگ سکوت نکنند، زیرا هرگونه اختلال در دسترسی ملتها به دارو و واکسن، تهدیدی مستقیم علیه سلامت عمومی و امنیت بهداشتی جهان محسوب میشود.
وی ادامه داد: تأمین دارو و واکسن در شرایط جنگ و بحران صرفاً یک مسئله ملی نیست، بلکه بخشی از مسئولیت انسانی و جهانی برای حفظ جان انسانها است و جامعه جهانی باید نسبت به این موضوع رویکردی مسئولانه و عملی داشته باشد.
