قوانین سخت؛ محرک پرخاشگری کودکان در شرایط بحران

متخصصان اعصاب و روان هشدار می‌دهند که وضع قوانین زیاد در دوران شرایط بحرانی، منجر به افزایش پرخاشگری و اختلالات خواب در کودکان می‌شود. اولویت حفظ سلامت روان کودک و توجه به سبک دلبستگی او، کلید مدیریت بهتر این چالش‌هاست.

به گزارش سیناپرس، یک متخصص اعصاب و روان توضیحاتی در خصوص حفظ سلامت روان کودکان در شرایط بحرانی خبر داد.

سارا هاشم پور متخصص اعصاب و روان ، فوق تخصص سایکوسوماتیک و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: در شرایط بحرانی حفظ سلامت روان کودکان در اولویت برنامه های والدین قرار داشته باشد . در کودکانی که در ارتباط با والدین با مدل دلبستگی ایمن، شکل گرفته باشد ، در دوران بحران نیز رفتاری بهتری خواهند داشت؛ در صورت وجود انواع دلبستگی های نا ایمن این مسأله نیازمند اقدامات بیشتر و تخصصی تر خواهد شد. 

به گفته وی، کودکان در آینده وارد اجتماع خواهند شد و عدم حل مناسب این استرس ها در دوران بحران آنها را در رفتارهای بین فردی و اجتماعی دچار مشکل خواهد کرد. 

هاشم پور تاکید کرد: والدینی که قوانین زیادی برای کودک خود وضع می کنند و اجازه بروز هیجانات را به فرزندشان نمی دهند و یا خودشان دچار اختلالات هیجانی و خلقی هستند ، زمینه دلبستگی نا ایمن و اختلالات رفتاری از جمله گوشه گیری ، پرخاشگری و اختلال خواب را فراهم می کنند. 

وی ادامه داد: ممکن است کودکان در ظاهر آرام باشند ولی در درون مملو از احساسات سرکوب شده هستند که خود را به انواع مختلف اختلالات روان تنی نمایان خواهد کرد. 

این متخصص اعصاب و روان بیان کرد: در شرایط بحرانی به کودکان به اندازه فهم آنها باید توضیح داده شود و کمتر از اخبار جنگ مطلع شوند و در صورتیکه سوالی در این مورد برای آنها پیش بیاید طفره رفتن راه مناسبی نیست و لازم است راجع به نگرانی هایشان صحبت شود . به آنها اطمینان داده شود در امنیت هستند . در چنین شرایطی لازم است برنامه های روتین لذت بخش همراه با آموزش مهارت ها مانند نقاشی ، کاردستی ، تعامل با همسالان تدارک دیده شود.

به نقل از خبرنگاران جوان، هاشم پور ادامه داد: حفظ آرامش والدین و نحوه برخورد آنها در رفتار کودکان کاملا موثر است و کودک همان را می آموزد که از والد خود می بیند. بنابراین جهت پیشگیری از مسایل دردسر آفرین در آینده لازم است در صورت نیاز از متخصص اعصاب و روان کمک گرفته شود.

وی ادامه داد: در شرایط بحرانی کنترل استرس و اضطراب افراد بستگی به ژنتیک ، محیط پرورش و میزان یادگیری مهارت های سلامت روان در دوران زندگی آنها دارد و به طور کلی لازم است همه ما در مراقبت از سلامت روان به عنوان یک اولویت نه به عنوان یک اقدام لوکس و پس از رفع سایر نیاز ها ، کوشا باشیم .