کسبوکارهای فرهنگی باید تابآوری خود را در برابر بحرانها افزایش دهند
پژوهشگر فرهنگ و خوراک ایرانی و مدیر خانه سنتی پرهامی، با تأکید بر ضرورت تقویت توان مقاومت کسبوکارهای فرهنگی، خواستار بازنگری در رویکرد این فعالان به مدیریت بحرانهای اقتصادی و اجتماعی شد.
سروش پرهامی در گفتوگو با خبرنگار سینا پرس با اشاره به شرایط دشوار اقتصادی و اجتماعی، اظهار کرد: کسبوکارهای فرهنگی در این شرایط بیش از سایر بخشها آسیبپذیر هستند، از همین رو، تقویت مقاومت و تابآوری در این حوزه ضرورتی اجتناب ناپذیر است.
وی با اشاره به جمله «شما میتوانید تمام گلها را بچینید، اما نمیتوانید مانع آمدن بهار شوید» از پابلو نرودا افزود: در شرایط دشوار، واقعبینی همراه با امید و نه توهم، تنها راهکار پایداری و حرکت روبهجلو است.
پرهامی، تابآوری را توانایی یک کسبوکار برای تحمل شوکها، سازگاری با تغییرات و یافتن مسیرهای جدید برای رشد تعریف کرد و گفت: برای کسبوکارهای فرهنگی، تابآوری معادل بقاست. اگر این توانمندی در مجموعهای وجود نداشته باشد، در نخستین مواجهه با بحرانهای بیرونی، مسیر سقوط آغاز میشود.
آسیبپذیری ذاتی کسبوکارهای فرهنگی
به گفته وی، کسبوکارهای فرهنگی به دلیل نگاه عمومی جامعه که آنها را غیرضروری تلقی میکند، در برابر بحرانهایی مانند رکود اقتصادی، افزایش نرخ تورم، شیوع بیماریهای فراگیر نظیر کرونا، کاهش قدرت خرید، تغییرات ناگهانی مقررات، ناترازی انرژی و اختلالات بانکی، بیش از دیگر بخشها آسیبپذیر هستند.
پرهامی در ادامه سخنان خود با اشاره به تجربیات میدانی و مطالعات تطبیقی، راهکارهایی کاربردی برای افزایش تابآوری کسبوکارهای فرهنگی در شرایط بحران ارائه داد و بر ضرورت خودارزیابی مستمر در کسبوکارها تأکید کرد و آن را پایهای برای تصمیمگیری آگاهانه در موقعیتهای بحرانی دانست.
به گفته وی، یکی از گامهای مهم در مدیریت ریسک، تنوعبخشی به منابع مالی است تا وابستگی به یک منبع موجب فروپاشی سیستم نشود.
پرهامی همچنین به اهمیت توان واکنش سریع در مواجهه با بحرانها اشاره و عنوان کرد: کسبوکارها باید آمادگی لازم را برای تصمیمگیری درباره تعدیل نیرو یا حفظ نیروهای کلیدی داشته باشند و این تصمیمات را بدون تأخیر اجرایی کنند.
وی تدوین چکلیستهایی برای سناریوهای مختلف بحران را روشی مؤثر برای پیشگیری از سردرگمی دانست و بر لزوم پایبندی به اخلاق حرفهای و حفظ امنیت محیط کار تأکید کرد.
پرهامی هشدار داد که در شرایط پرریسک، هرگونه توسعه یا سرمایهگذاری بدون پشتوانه کارشناسی میتواند فاجعهبار باشد و توصیه کرد که کسبوکارها از گسترش فعالیت در این شرایط خودداری کنند.
وی همچنین استفاده از ابزارهای متنوع ارتباطی را راهی برای حفظ ارتباط مؤثر با مخاطب در زمان بحران برشمرد و تأکید کرد: تفویض اختیار به تیمها و ایجاد استقلال عملیاتی میتواند سرعت عمل و خلاقیت سازمان را در شرایط بحرانی افزایش دهد.
پرهامی یادگیری مداوم و مستندسازی تجربیات را ضامن حفظ سرمایه دانشی کسبوکارها دانست و خاطرنشان کرد: تجربههای امروز، نقشه راه فردا خواهند بود.
پرهای در بخشی دیگر از سخنان خود با استناد به آثار «خورخه لوئیس بورخس» و «ماریو بارگاس یوسا» به نقش خانواده در شکلگیری شخصیت افراد در مواجهه با بحرانها پرداخت و گفت: خانواده نخستین نهادی است که به ما یاد میدهد چگونه بحران را درک، تحلیل و مدیریت کنیم. هر لحظه از زندگی، موهبتی است که در دل بحران بهتر شناخته میشود.
پرهامی با اشاره به ضرورت حفظ روحیه امیدواری در میان فعالان حوزه فرهنگ گفت: با همت و تلاش مستمر، میتوان بر مشکلات فائق آمد و آیندهای روشن ساخت.
وی از جامعه کسبوکارهای فرهنگی خواست تا با نگاهی بلندمدت و رویکردی عملیاتی، نه تنها در پی بقا، بلکه در جستوجوی رشد و تداوم پایدار در فضای پرنوسان اقتصادی و اجتماعی کشور باشند.