زباله های پلاستیکی در دام جاروهای طبیعی کف دریا

به گزارش سیناپرس،محققان اسپانیایی بر اساس تحیقات جدیدی که انجام داده اند، می گویند علفزارهای دریایی که در امتداد آب های ساحلی قرار دارند، می توانند زباله های پلاستیکی را به دام بیندازند و درون توده های خود حمل کنند و از این طریق به پاک سازی دریاها و اقیانوس ها از ریز پلاستیک ها و سایر آلودگی های مربوطه کمک نمایند.
بر اساس یافته های این مطالعه که در Scientific Reports منتشر شده اند، به ازای هر کیلوگرم برگ در زیر آب، حدود ۱۴۷۰ ذره پلاستیکی پیدا شد که نقش قابل توجه چنین گیاهانی را در جمع آوری این زباله ها نشان می دهد.
پیش تر، تحقیقات نشان داده بودند که بیشتر پلاستیک ها، در کف دریا تجمع پیدا می کنند و برخی از آن ها دوباره به سوی ساحل شسته می شوند. با این حال، چگونگی این اتفاق نامشخص بود.
چنین علفزارهایی در آب های کم عمق ساحلی بسیار گسترده هستند و در تثبیت و اتصال ذرات رسوبی که بستر دریا را تشکیل می دهند نقش ویژه ای دارند.
مجریان اسپانیایی این پژوهش، برای ارزیابی نقشی که گیاهان دریایی ممکن است در به دام انداختن پلاستیک های دریایی داشته باشند، میزان بقایای پلاستیکی جمع آوری شده از بستر گیاهان دریا در چهار ساحل شهر مایورکا را بین سال های ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ اندازه گیری کردند.به گزارش سیناپرس، مایورکا دارای علفزارهای دریایی گسترده ای است و همچنین، سطوح پلاستیک بالایی در نزدیکی ساحل آن جمع می شود.

بررسی محققان نشان داد که زباله های پلاستیکی را در بین نیمی از نمونه برگ شناور چنین گیاهانی می توان پیدا کرد. همچنین از بین برگ های توده ای و گلوله شده این گیاهان که به توپ های آگاگروپیله یا نپتون معروف هستند، حدود ۱۷ درصدشان در چنین جمع آوری زباله ای مشارکت داشته اند. بدین ترتیب، نمونه های برگ های آزاد و شناور حدود ۶۰۰ و توپ های نپتون نیز حدود ۱۵۰۰ قطعه زباله را جمع آوری کرده بودند.

محققان فوق با استفاده از این داده ها و برآورد تولید برگ در گیاهان دریای مدیترانه، اعتقاد دارند که تنها در گلوله های آگاگروپیله چنین گیاهانی، سالانه می توان تا حدود ۹۰۰ میلیون مورد از زباله های پلاستیکی را به دام انداخت.
این یافته ها نشان می دهند که چمنزارهای گیاهان دریایی قادرند به خنثی سازی آلودگی پلاستیک در دریاها و اقیانوس ها کمک کنند. به گزارش سیناپرس،با این حال، همانطور که تحقیقات قبلی نشان داده اند، میزان گیاهان دریای مدیترانه در نواحی ساحلی، از سال ۱۹۶۰ تاکنون بین ۱۳ تا ۵۰ درصد کاهش نشان داده است و لذا حفاظت از آن ها بایستی در اولویت امور مربوط به اکوسیستم های دریایی قرار گیرد.
 

نویسنده: محمدرضا دلفیه