کشف اکسیژن

اگر چه اکسیژن، پیرامون ما را فرا گرفته است اما تا 200 سال پیش هنوز هیچ کس آن را به درستی نمی شناخت. اکسیژن اولین بار در سال 1773 میلادی توسط دانشمندی سوئدی به نام " ویلهام شیله" کشف شد. او اکسیژن را "هوای آتشین" نامید زیرا مواد به خوبی  در آن می سوختند. کتاب او درباره ی این کشف تا سال 1777 منتشر نشد.

در همان زمان در انگلستان، جوزف پریستلی بدون آگاهی از کشف شیله، اکسیژن را کشف کرد. او در سال 1774 میلادی گزارش کشف خود را در نشست عمومی فرهنگستان علوم سلطنتی انگلستان ارائه داد. به همین دلیل است که کشف اکسیژن را به پریستلی نسبت می دهند.

در اول آگوست 1774 پریستلی به کمک یک ذره بین بزرگ از نور خورشید برای گرما دادن برخی از مواد استفاده کرد. یکی از موادی که او گرما داد، جیوه بود.جیوه مایعی نقره ای رنگ به نام جیوه بود. در اثر حرارت ذره های پودر مانند قرمز رنگی در سطح جیوه پدیدار شدند. او به دقت این پودر قرمر رنگ را جمع آوری کرد و حرارت داد. در نتیجه ی این عمل یک گاز بی رنگ به دست آمد.

اکسیژن گازی بی‏رنگ، بی بو و نامرئی است که نزدیک به نیمی از اتم‏های جهان را شامل می‏شود. اکسیژن نقش مهمی در حیات آدمی ایفا می‏کند چرا که به هنگام تنفسْ، به درون بدن می‏رود و با غذا ترکیب می‏شود. حاصل این عمل، تولید انرژی است که در راه زنده ماندن و کار کردن مصرف می‏گردد. اکسیژن موجود در هوا باعث می‏شود اشیاء هنگام گرم شدن بسوزند؛ حتی بدن انسان از سوختن خفیف اکسیژن نیرو می‏گیرد و توان کار پیدا می‏کند. هیچ شی‏ء بدون وجود اکسیژن آتش نمی‏گیرد و با شعله‏ور شدن شی‏ء، گازهای حاصل از آن، با اکسیژن موجود در هوا ترکیب می‏شوند که در نتیجه، نور و روشنایی به وجود می ‏آید

عدد اتمی اکسیژن  8 است، این عدد این عنصر دارای 8 الکترون و 8 پروتون و 8 نوترون است.عدد اتمی ساختار هر عنصر را نمایش می دهد و مکان دقیق هر عنصر در جدول تناوبی و خواص مختلف هر عنصر به این عدد بستگی دارد.

.