کشف اکسیژن

اگر چه اکسیژن، پیرامون ما را فرا گرفته است اما تا ۲۰۰ سال پیش هنوز هیچ کس آن را به درستی نمی شناخت. اکسیژن اولین بار در سال ۱۷۷۳ میلادی توسط دانشمندی سوئدی به نام " ویلهام شیله" کشف شد. او اکسیژن را "هوای آتشین" نامید زیرا مواد به خوبی  در آن می سوختند. کتاب او درباره ی این کشف تا سال ۱۷۷۷ منتشر نشد.

در همان زمان در انگلستان، جوزف پریستلی بدون آگاهی از کشف شیله، اکسیژن را کشف کرد. او در سال ۱۷۷۴ میلادی گزارش کشف خود را در نشست عمومی فرهنگستان علوم سلطنتی انگلستان ارائه داد. به همین دلیل است که کشف اکسیژن را به پریستلی نسبت می دهند.

در اول آگوست ۱۷۷۴ پریستلی به کمک یک ذره بین بزرگ از نور خورشید برای گرما دادن برخی از مواد استفاده کرد. یکی از موادی که او گرما داد، جیوه بود.جیوه مایعی نقره ای رنگ به نام جیوه بود. در اثر حرارت ذره های پودر مانند قرمز رنگی در سطح جیوه پدیدار شدند. او به دقت این پودر قرمر رنگ را جمع آوری کرد و حرارت داد. در نتیجه ی این عمل یک گاز بی رنگ به دست آمد.

اکسیژن گازی بی‏رنگ، بی بو و نامرئی است که نزدیک به نیمی از اتم‏های جهان را شامل می‏شود. اکسیژن نقش مهمی در حیات آدمی ایفا می‏کند چرا که به هنگام تنفسْ، به درون بدن می‏رود و با غذا ترکیب می‏شود. حاصل این عمل، تولید انرژی است که در راه زنده ماندن و کار کردن مصرف می‏گردد. اکسیژن موجود در هوا باعث می‏شود اشیاء هنگام گرم شدن بسوزند؛ حتی بدن انسان از سوختن خفیف اکسیژن نیرو می‏گیرد و توان کار پیدا می‏کند. هیچ شی‏ء بدون وجود اکسیژن آتش نمی‏گیرد و با شعله‏ور شدن شی‏ء، گازهای حاصل از آن، با اکسیژن موجود در هوا ترکیب می‏شوند که در نتیجه، نور و روشنایی به وجود می ‏آید

عدد اتمی اکسیژن  ۸ است، این عدد این عنصر دارای ۸ الکترون و ۸ پروتون و ۸ نوترون است.عدد اتمی ساختار هر عنصر را نمایش می دهد و مکان دقیق هر عنصر در جدول تناوبی و خواص مختلف هر عنصر به این عدد بستگی دارد.

.