ویتامین C در بارداری چه تأثیری بر سلامت روانی نوزاد دارد؟
تحقیقات جدید پژوهشگران نشان می‌دهد که دریافت کافی ویتامین سی در دوران بارداری می‌تواند نقش مهمی در شکل‌گیری سلامت عاطفی و رفتاری نوزاد ایفا کند. این یافته‌ها، با توجه به افزایش استرس مادران و محدودیت دسترسی به مواد غذایی سالم، راهکاری عملی و در دسترس برای حمایت از رشد مغزی جنین ارائه می‌دهند و اهمیت تغذیه پیش از تولد را بیش از پیش برجسته می‌سازند.
به گزارش سیناپرس، تحقیقات جدید پژوهشگران دانشگاه علوم بهداشت و پزشکی اورگان (Oregon Health & Science University) نشان می‌دهد که مصرف مکمل ویتامین سی در دوران بارداری می‌تواند مداخله‌ای مؤثر، کم‌هزینه و در دسترس برای ارتقای سلامت عاطفی نوزادان باشد. این مطالعه که امروز در مجله روان‌شناسی رشد (Developmental Psychology) منتشر شده، حاکی از آن است که مادرانی که در بارداری سطح استرس بالاتری دارند، معمولاً دریافت ویتامین سی کمتری دارند و این امر خطر اختلالات سلامت روان را در فرزندانشان افزایش می‌دهد. با این حال، مصرف مکمل ویتامین سی در این دوره می‌تواند این خطر را کاهش دهد.
به باور محققان، دریافت کافی مواد مغذی از سوی مادر در دوران بارداری برای رشد جنین حیاتی است. پژوهشگران این دانشگاه پیش‌تر ارتباط تغذیه نامناسب بارداری را با افزایش خطر برخی پیامدهای رفتاری و خلق‌وخوی نوزاد نشان داده‌اند. اکنون پزشکان و محققان در حال بررسی مداخلات تغذیه‌ای مشخصی هستند که بتوان در بارداری برای کاهش این خطرات به کار گرفت. شواهد نشان می‌دهد که محیط داخل رحمی سلامت قلبی-متابولیک را شکل می‌دهد و اکنون مشخص شده است که این محیط بر رشد مغز و سلامت رفتاری نوزاد نیز تأثیر می‌گذارد.
از سوی دیگر دوران بارداری نیاز به ویتامین سی در مادر را افزایش می‌دهد، اما حدود ۲۵ درصد زنان باردار کمتر از مقدار مورد نیاز دریافت می‌کنند. ویتامین سی عمدتاً از میوه‌ها و سبزیجات تأمین می‌شود که برای برخی افراد، به‌ویژه اقشار کم‌درآمد و ساکنان مناطق دورافتاده، گران و دشوار در دسترس است. استرس پیش از تولد مادر تأثیر قابل‌توجهی بر رژیم غذایی و تغذیه دارد و اغلب به کمبود مواد مغذی کلیدی در مادر منجر می‌شود که این امر می‌تواند بر رشد اجتماعی-عاطفی نوزاد تأثیر بگذارد؛ یعنی نحوه یادگیری پیوندهای امن و درک و مدیریت احساسات. با توجه به خواص آنتی‌اکسیدانی و تنظیم‌کننده استرس ویتامین سی، پژوهشگران این فرضیه را مطرح کردند که مصرف روزانه مکمل ویتامین سی به صورت قرص می‌تواند این خطر را کاهش دهد.
این مطالعه همچنین تفاوت منابع غذایی و مکمل ویتامین سی و تأثیر آن‌ها بر رشد عصبی نوزاد را بررسی کرد تا راهنمایی‌های بالینی و توصیه‌های سیاستی در زمینه تغذیه بارداری را بهبود بخشد. پژوهشگران داده‌های سلامت روان و تغذیه بیش از ۳۰۰ زن باردار را جمع‌آوری و تحلیل کردند و دریافت ویتامین سی را از طریق منابع غذایی و مکمل‌ها اندازه‌گیری نمودند. ابتدا سلامت روان مادر با استفاده از مقیاس‌های استاندارد بالینی افسردگی، اضطراب و استرس ارزیابی شد. سپس متخصصان تغذیه آموزش‌دیده با تماس‌های مکرر، داده‌های مصرف غذایی را ثبت و دریافت کل ویتامین سی را تعیین کردند. در نهایت، هنگامی که نوزادان حدود شش‌ماهه بودند، مراقبان پرسشنامه‌ای درباره ویژگی‌های رفتاری و خلق‌وخوی نوزاد در محیط خانه تکمیل کردند.
تحلیل داده‌ها نشان داد مادرانی که در بارداری سطح استرس بالاتری گزارش کرده و در نتیجه دریافت ویتامین سی کمتری داشته‌اند، بیشتر احتمال دارد نوزادانی با احساسات منفی مانند بی‌قراری و ناراحتی در شش‌ماهگی داشته باشند که می‌تواند نشانه‌ای اولیه از خطر اختلالات سلامت روان در آینده باشد. با این حال، دریافت مکمل ویتامین سی در بارداری به‌طور معناداری میانجی احساسات منفی در نوزادان بود و نشان می‌دهد که این مکمل می‌تواند مزایای حفاظتی قابل‌توجهی برای محیط جنینی و فرآیند رشد مغز نوزاد فراهم آورد.
الینور سالیوان (Elinor Sullivan)، استاد روان‌پزشکی و علوم اعصاب رفتاری در دانشکده پزشکی دانشگاه علوم بهداشت و پزشکی اورگان و نویسنده ارشد مطالعه، اظهار داشت: «مهم‌ترین پیام امیدوارکننده این است که تغذیه نسبتاً قابل تغییر است، به‌ویژه هنگامی که افراد منابع و حمایت کافی داشته باشند. مکمل‌های ویتامین سی ارزان، آسان در دسترس و چیزی هستند که بیماران می‌توانند فوراً و به‌طور منظم در زندگی روزمره خود بگنجانند. این تغییر به‌ظاهر کوچک می‌تواند تأثیر بزرگی بر کودکان و خانواده‌ها در آینده داشته باشد.»
این نتایج اهمیت مراقبت‌های جامع پیش از تولد، از جمله مشاوره تغذیه‌ای هدفمند و افزایش دسترسی به مواد غذایی را بیش از پیش تأیید می‌کند.
پژوهشگران امیدوارند این مطالعه و پژوهش های مرتبط آینده، اطلاعات بیشتری درباره رژیم غذایی بهینه پیش از تولد فراهم آورد و دسترسی به غذاهای سالم و مداخلات تغذیه‌ای در بارداری را بهبود بخشد. تیم تحقیقاتی همچنین قصد دارد سوژه‌های مطالعه را در رشدشان پیگیری کند تا مشخص شود این مداخلات چگونه می‌توانند خطر بلندمدت را کاهش دهند و بر تشخیص بالینی تأثیر بگذارند. تغذیه مؤلفه‌ای حیاتی برای بارداری سالم است و همان‌طور که بیش از پیش درمی‌یابیم، برای دوران اولیه کودکی سالم نیز اهمیت دارد. با رفع موانع دسترسی به غذا و اولویت‌دادن به مشاوره تغذیه‌ای برای بیماران دریافت‌کننده مراقبت‌های پیش از تولد، می‌توان تفاوتی معنادار در سلامت مادران و نوزادان برای سال‌های آینده ایجاد کرد.
