قارچهای اقیانوس؛ بازیگران ناشناخته در ذخیرهسازی کربن زمین
دانشمندان دریافتهاند؛ قارچهای میکروسکوپی ساکن اقیانوس، بهویژه در رسوبات کف آبهای قطبی، ممکن است نقش بسیار مهمتری از آنچه تاکنون تصور میشد در چرخه کربن و کاهش انتشار دیاکسیدکربن داشته باشند.
به گزارش سیناپرس، پژوهشگران با بررسی آب و رسوبات کونگسفیوردن در شمالگان نروژ دریافتند قارچهای دریایی میتوانند مواد آلی محلول، از جمله اسیدهای آمینه شناور در محیط را جذب و آنها را به زیستتوده خود تبدیل کنند. به این ترتیب، بخشی از کربن بهجای بازگشت به محیط به شکل دیاکسیدکربن، در رسوبات کف دریا باقی میماند.
قارچها فقط روی خشکی زندگی نمیکنند
قارچها معمولاً با جنگلها، خاک و مواد در حال تجزیه شناخته میشوند، اما گونههای مختلفی از آنها در محیطهای دریایی نیز زندگی میکنند. با وجود این، نقش قارچهای دریایی در چرخه کربن تاکنون کمتر از باکتریها و سایر میکروبها مورد توجه قرار گرفته بود.
پژوهشگران در این مطالعه نمونههایی از خاکهای اطراف یخچالهای طبیعی، مناطق توندرا، آب دریا و رسوبات کف فیورد جمعآوری کردند. بررسیها نشان داد رسوبات زیر آب سرشار از ترکیبی از قارچها، باکتریها و دیگر میکروارگانیسمها هستند.
قارچها میتوانند کربن را در کف دریا نگه دارند
یکی از مهمترین یافتههای مطالعه این بود که قارچها در برخی شرایط حتی میتوانند در مصرف مواد آلی محلول از باکتریها مؤثرتر باشند. آنها اسیدهای آمینه موجود در محیط را جذب کرده و کربن و نیتروژن موجود در این ترکیبات را در بدن خود نگه میدارند. این فرایند میتواند باعث شود مقدار کربنی که در نهایت به شکل دیاکسیدکربن آزاد میشود کاهش پیدا کند.
این اثر در رسوبات کف فیورد اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا محیط این رسوبات تنها چند میلیمتر پایینتر از سطح بستر، اکسیژن بسیار کمی دارد. با این حال، برخی قارچها همچنان توانستند مواد آلی را با کارایی بالا مصرف کنند.
بیش از ۸۰ نوع قارچ در این فرایند نقش داشتند
پژوهشگران در بررسیهای خود بیش از ۸۰ گونه یا گروه مختلف قارچی را شناسایی کردند که در جذب مواد آلی نقش داشتند. ۳۴ مورد از آنها در گروهی از قارچهای آبزی موسوم به هیفومیستهای آبزی قرار داشتند.در مقابل، در خاکهای اطراف تنها هفت گروه قارچی با توانایی قابلتوجه در مصرف اسیدهای آمینه شناسایی شد.
نکته جالب دیگر این بود که نسبت زیستتوده قارچها به باکتریها در رسوبات کف دریا بسیار بیشتر از خاکهای اطراف بود؛ موضوعی که نشان میدهد قارچها ممکن است در محیطهای دریایی نقش مهمتری در پردازش و ذخیره کربن داشته باشند.
چرا این کشف مهم است؟
فیوردهای قطبی از مناطق مهم برای ذخیره طبیعی کربن به شمار میروند. بر اساس این پژوهش، قارچهای موجود در رسوبات این مناطق میتوانند مواد آلی قابلتجزیه را به زیستتوده تبدیل کنند و در نتیجه بخشی از کربن را برای مدت طولانیتری در کف دریا نگه دارند.
پیش از این، تصور میشد باکتریها نقش اصلی را در مصرف مواد آلی محلول در محیطهای دریایی دارند. یافته جدید نشان میدهد این تصویر کامل نیست و قارچها نیز میتوانند یکی از بازیگران مهم چرخه کربن اقیانوسها باشند.
اهمیت این موضوع با توجه به سرعت تغییرات اقلیمی در مناطق قطبی بیشتر میشود. دانشمندان هشدار میدهند که با گرمشدن و تغییر سریع اکوسیستمهای قطبی، شناخت دقیق نقش قارچهای دریایی برای پیشبینی آینده چرخه کربن ضروری است.این پژوهش در نشریه PLOS Biology منتشر شده است.
مترجم:سروش ساده
