بحران ساختاری دانشگاههای انگلیس با کسری بودجه
بر اساس دادههای سازمان آمار آموزش عالی (HESA)، رشد هزینههای دانشگاههای انگلیس دو برابر افزایش درآمد آنها بوده است. این شکاف مالی باعث شده تا حدود ۴۰ درصد از دانشگاههای این کشور در سال تحصیلی جاری با کسری بودجه جدی روبرو شوند که نشاندهنده یک بحران ساختاری در نظام آموزش عالی انگلستان است.
به گزارش سیناپرس، بحران مالی در دانشگاههای انگلیس به نقطهای رسیده که دیگر نمیتوان آن را یک مشکل مقطعی یا محدود به چند موسسه خاص دانست؛ بلکه بهنظر میرسد یک بحران ساختاری در نظام آموزش عالی این کشور وجود دارد.
دادههای جدید «سازمان آمار آموزش عالی (HESA) » نشان میدهد در حالیکه درآمد دانشگاهها در سال ۲۰۲۵-۲۰۲۴ اندکی افزایش یافته، رشد هزینهها تقریبا دو برابر شده و همین شکاف، موجی از کسری بودجه را در بخش آموزش عالی ایجاد کرده است.
طبق این آمار، درآمد کل دانشگاهها از ۵۲.۵ میلیارد پوند به ۵۳.۹ میلیارد پوند رسیده، اما همزمان هزینهها از ۴۳.۴ میلیارد پوند به ۵۳.۱ میلیارد پوند جهش کردهاند؛ افزایشی که عملا بسیاری از دانشگاهها را به مرز زیان رسانده است. نتیجه این وضعیت، آن است که حدود دو پنجم دانشگاههای انگلیس در سال جاری با کسری بودجه مواجه خواهند شد؛ عددی که برای یکی از مهمترین نظامهای دانشگاهی جهان، هشدار جدی محسوب میشود.
بررسی جزئیتر نشان میدهد مشکل فقط در حجم کسری نیست، بلکه در شدت آن نسبت به درآمد دانشگاههاست. موسساتی مانند دانشگاه لینکلن بیشاپ با کسری ۳۱.۵ درصدی، دانشگاه کاونتری با ۱۸.۴ درصد و دانشگاه بدفوردشایر با ۱۷.۵ درصد در وضعیت بسیار نگرانکنندهای قرار دارند. حتی دانشگاههایی با سابقه و جایگاه تثبیتشدهتر مانند کاردیف و کوئینز بلفاست نیز با کسری نزدیک به ۱۰ درصد مواجهاند.
نکته مهم اینجاست که این بحران الزاما به معنای مدیریت ضعیف یک دانشگاه خاص نیست؛ بلکه نشاندهنده فشار سیستماتیک بر کل بخش آموزش عالی است. افزایش هزینههای عملیاتی، رشد حقوق و دستمزد، فشارهای زیرساختی و مهمتر از همه کاهش حاشیه سود آموزش بینالمللی، همگی در شکلگیری این وضعیت نقش دارند.
در کنار این عوامل، سیاستهای دولت نیز بهعنوان یکی از متهمان اصلی مطرح است. محدودیتهای جدید در صدور ویزا برای دانشجویان خارجی، اعمال مالیاتهای سنگینتر و افزایش هزینههای بیمه و بازنشستگی، همگی جریان درآمدی دانشگاهها را تحت فشار قرار دادهاند. از سوی دیگر، بحث کاهش احتمالی کمکهزینههای دولتی نیز نگرانیها را تشدید کرده است.
به نقل از ایسنا، با وجود این شرایط، برخی مدیران دانشگاهی همچنان بر نقش اقتصادی و اجتماعی دانشگاهها تاکید میکنند، اما واقعیت این است که بدون یک بازنگری جدی در مدل تامین مالی آموزش عالی، دانشگاههای انگلیس با خطر فرسایش تدریجی کیفیت، کاهش سرمایهگذاری در پژوهش و در نهایت افت جایگاه جهانی خود روبهرو خواهند شد.
بحران فعلی دیگر یک هشدار نیست؛ نشانهای از یک ساختار مالی در حال ترک خوردن است.
