کاهش تهوع و استفراغ پس از جراحی با کمک هدفون!
پژوهش جدید دانشمندان چینی نشان می‌دهد که استفاده از هدفون‌های حذف‌کننده نویز هنگام جراحی ممکن است حالت تهوع و استفراغ پس از جراحی را کاهش دهد.
به گزارش سیناپرس، نتایج یک آزمایش بالینی تصادفی نشان می‌دهد استفاده از هدفون‌های حذف‌کننده نویز در طول جراحی‌های کم‌تهاجمی زنان، می‌تواند احتمال بروز تهوع و استفراغ پس از عمل را کاهش دهد؛ روشی ساده که بدون نیاز به تجویز داروی اضافی، به بهبود وضعیت بیماران پس از جراحی کمک می‌کند.
تهوع و استفراغ از عوارض شایع پس از جراحی و بیهوشی هستند که ممکن است روند بهبودی را مختل کنند، موجب کم‌آبی بدن شوند و نیاز به مصرف دارو یا ماندن در اتاق ریکاوری را افزایش دهند. اگرچه داروهای بیهوشی و مسکن‌ها از عوامل شناخته‌شده این عارضه به شمار می‌روند، پژوهشگران احتمال می‌دهند سروصدای محیط اتاق عمل نیز در بروز آن نقش داشته باشد.
دکتر «هوایو لیو»، متخصص بیهوشی در بیمارستان وابسته به دانشگاه سوچو و پژوهشگر ارشد این مطالعه، توضیح داد که بیهوشی عمومی لزوماً پردازش صدا در مغز را به‌طور کامل متوقف نمی‌کند. به گفته او، کاهش سروصدای محیط اتاق عمل می‌تواند راهکاری مکمل برای پیشگیری از تهوع و استفراغ پس از جراحی باشد، بدون آنکه به داروی دیگری نیاز باشد.
در این پژوهش، ۱۹۲ فرد بزرگسال ۱۸ تا ۶۵ ساله که تحت جراحی‌های کم‌تهاجمی زنان با بیهوشی عمومی قرار داشتند، به‌صورت تصادفی در دو گروه تقسیم شدند. گروه نخست از آغاز بیهوشی تا پایان جراحی، هدفون‌های تجاری حذف‌کننده نویز استفاده کردند؛ درحالی‌که گروه دوم بدون هدفون تحت عمل قرار گرفتند. تمام شرکت‌کنندگان بیهوشی یکسان و داروهای استاندارد پیشگیری از تهوع و استفراغ را دریافت کردند.
بررسی وضعیت بیماران طی ۴۸ ساعت پس از جراحی نشان داد ۳۵.۴ درصد از افراد گروه هدفون دچار تهوع و استفراغ شدند؛ درحالی‌که این میزان در گروه بدون هدفون به ۵۲.۱ درصد رسید. این تفاوت معادل حدود ۳۲ درصد کاهش نسبی خطر بود. به بیان ساده‌تر، به ازای هر ۱۰۰ بیمار استفاده‌کننده از هدفون، حدود ۱۷ نفر کمتر این عارضه را تجربه کردند.
همچنین شدت تهوع و استفراغ در ۲۴ ساعت نخست پس از عمل در گروه استفاده‌کننده از هدفون کمتر بود. پژوهشگران در این گروه افزایش عوارض جانبی را مشاهده نکردند.
اندازه‌گیری‌ها نشان داد میانگین شدت صدا در اتاق عمل حدود ۶۶ دسی‌بل بوده است؛ سطحی که تقریباً با صدای یک گفت‌وگوی عادی تا صدای جاروبرقی در فاصله نزدیک قابل مقایسه است. پژوهشگران تأکید کردند که حتی اگر بیمار در بیهوشی عمومی آگاهی هوشیارانه‌ای از محیط نداشته باشد، ممکن است مغز و بدن او همچنان به صداها واکنش نشان دهند؛ موضوعی که سازوکارهای آن هنوز به‌طور کامل شناخته نشده است.
لیو بر ضرورت انجام پژوهش‌های بیشتر تأکید کرد و گفت مطالعات آینده باید میزان مواجهه بیماران با سروصدای اتاق عمل و واکنش مغز و بدن آنها را بررسی کنند تا نقش احتمالی صدا در بروز تهوع و استفراغ پس از جراحی روشن‌تر شود.
این یافته‌ها نشان می‌دهد کنترل سروصدای اتاق عمل ممکن است در کنار روش‌های دارویی، به کاهش یکی از عوارض ناخوشایند پس از جراحی کمک کند؛ هرچند برای تأیید اثربخشی این روش در انواع دیگر جراحی، به مطالعات بیشتری نیاز است.
