با پرتاب موفق «شنژو-۲۳»؛
چین یک گام دیگر به فرود انسان بر ماه نزدیک شد
چین بامداد دوشنبه فضاپیمای سرنشیندار «شنژو-۲۳» را با موفقیت به فضا پرتاب و به ایستگاه فضایی «تیانگونگ» متصل کرد؛ مأموریتی که بخشی از برنامه جاهطلبانه پکن برای فرستادن انسان به ماه تا سال ۲۰۳۰ به شمار میرود.
به گزارش سیناپرس به نقل از خبرگزاری فرانسه (AFP)، این مأموریت همچنین شامل یک آزمایش مهم و بیسابقه در برنامه فضایی چین است؛ بر اساس آن، یکی از فضانوردان چینی قرار است یک سال کامل را در مدار زمین سپری کند تا اثرات اقامت طولانیمدت در شرایط بیوزنی بررسی شود.
موشک «لانگ مارچ ۲-اف» حامل فضاپیمای شنژو-۲۳ ساعت ۱۱:۰۸ شب یکشنبه به وقت محلی از مرکز پرتاب جیوچوان در صحرای گُبی در شمالغرب چین به فضا پرتاب شد. تصاویر تلویزیون دولتی چین لحظه برخاست موشک را در میان شعله و دود به نمایش گذاشت.
آژانس فضایی سرنشیندار چین (CMSA) اعلام کرد فضاپیما حدود ۱۰ دقیقه پس از پرتاب از موشک جدا شد و با موفقیت وارد مدار زمین شد. ساعاتی بعد نیز خبرگزاری رسمی شینهوا از اتصال موفق شنژو-۲۳ به ایستگاه فضایی تیانگونگ خبر داد.
این مأموریت نخستین سفر فضایی یک فضانورد اهل هنگکنگ را نیز رقم زده است. «لی جیایینگ» ۴۳ ساله که پیشتر در پلیس هنگکنگ فعالیت میکرد، یکی از سه سرنشین این مأموریت است. دو عضو دیگر خدمه «ژو یانگژو» مهندس فضایی ۳۹ ساله و «ژانگ ژییوان» خلبان سابق نیروی هوایی چین هستند که نخستین سفر فضایی خود را تجربه میکند.
پیش از پرتاب، مراسم بدرقهای با حضور جمعیتی از مردم برگزار شد که با در دست داشتن پرچمهای چین، فضانوردان را تشویق میکردند.
قرار است خدمه شنژو-۲۳ مجموعهای از آزمایشهای علمی در حوزههای علوم زیستی، مواد، فیزیک سیالات و پزشکی انجام دهند.
یکی از مهمترین بخشهای این مأموریت، اقامت یکساله یکی از فضانوردان در ایستگاه تیانگونگ است؛ آزمایشی که بخشی از آمادگی چین برای مأموریتهای آینده به ماه و حتی مریخ محسوب میشود. مقامهای فضایی چین اعلام کردهاند نام فضانورد منتخب برای این اقامت طولانی در ادامه مأموریت مشخص خواهد شد.
کارشناسان میگویند: اقامت طولانی در فضا با چالشهایی مانند کاهش تراکم استخوان، تحلیل عضلات، قرار گرفتن در معرض تشعشعات، اختلال خواب و خستگی روانی همراه است.
ریچارد دِ گریس اخترفیزیکدان و استاد دانشگاه مککواری استرالیا در گفتوگو با AFP تأکید کرد که چنین مأموریتهایی برای کسب تجربه در زمینه سکونت طولانیمدت در فضا اهمیت حیاتی دارد.
او گفت: یک سال حضور در مدار، هم تجهیزات و هم بدن انسان را وارد مرحلهای کاملاً متفاوت نسبت به مأموریتهای کوتاهتر قبلی میکند.
فضانوردان چینی تاکنون معمولاً حدود شش ماه در ایستگاه تیانگونگ اقامت داشتند و سپس جایگزین میشدند.
مأموریت شنژو-۲۳ بخشی از رقابت فضایی جدید میان چین و ایالات متحده برای بازگرداندن انسان به ماه است. آمریکا نیز در قالب برنامه «آرتمیس» این هدف را دنبال میکند.
چین همچنین در حال آزمایش فناوریهای لازم برای فرود بر ماه است و قرار است در سال ۲۰۲۶ نخستین پرواز آزمایشی فضاپیمای نسل جدید «منگژو» انجام شود؛ فضاپیمایی که جایگزین شنژو خواهد شد و برای انتقال فضانوردان به ماه طراحی شده است.
پکن امیدوار است تا سال ۲۰۳۵ نخستین مرحله از پایگاه علمی سرنشیندار خود روی ماه موسوم به «ایستگاه بینالمللی تحقیقات قمری» را تکمیل کند.
چین همچنین اعلام کرده است تا پایان امسال نخستین فضانورد خارجی، از کشور پاکستان، را به ایستگاه تیانگونگ اعزام خواهد کرد.
چین طی سه دهه گذشته سرمایهگذاری گستردهای در برنامههای فضایی خود انجام داده تا فاصلهاش را با آمریکا، روسیه و اروپا کاهش دهد.
این کشور در سال ۲۰۱۹ با فرود کاوشگر «چانگئه-۴» در سمت پنهان ماه، به نخستین کشوری تبدیل شد که به چنین موفقیتی دست یافته است. همچنین در سال ۲۰۲۱ یک مریخنورد چینی با موفقیت روی سطح مریخ فرود آمد.
چین از سال ۲۰۱۱ و پس از ممنوعیت همکاری ناسا با پکن از سوی آمریکا، از حضور در پروژه ایستگاه فضایی بینالمللی (ISS) کنار گذاشته شد؛ موضوعی که باعث شد پکن پروژه مستقل ایستگاه فضایی خود را توسعه دهد.
مترجم:مهگل غفاری
