فیلها در تاریکی
» پارک ملی سلوس» که یک سایت میراث جهانی در شمال تانزانیا است که به طورمتوسط از سال ۱۹۷۰ سالانه ۲۵۰۰ فیلش را از دست داده است. حالا مطابق آخرین سرشماری از فیلهای این منطقه تنها ۱۵۰۰۰ تا باقی مانده که ورود به مرحله بحرانی است. اگر محافظت کافی و فوری از حیوانات این منطقه صورت نگیرد فیلها تا سال ۲۰۲۲ از پارک ملی سلوس محو خواهند شد. علاوه بر فیلها این پارک محل زندگی شیرها، پلنگها سگ وحشی،بوفالو، کروکودیلها و بیشتر از ۴۰۰ گونه پرنده است که توسط معدن کاری گسترده تهدید میشود.
نزدیک به ۷۵ درصد این منطقه به صورت انحصاری برای استخراج نفت و گاز واگذار شده است و بیشتر از ۵۴ امتیاز معدن کاری در این منطقه صادر شده است. معدن کاری باعث آلوده شدن آبها و همچنین تخریب گسترده محیط زیست در این منطقه شده است. گزارش WWF میگوید:« عملیات معدنکاری علاوه بر تخریب محیط طبیعی باعث از بین رفتن زیستگاههای شده است.» در سال ۲۰۱۲ در مرزهای این پارک ملی برای عملیات گسترده معدن اورانیوم در قسمت جنوبی تجدید نظر شد. در گزارش آمده است که انتظار میرود این عملیات سالانه ۶۰ تن پسماند سمی رادیو اکتیو برجای بگذارد.
سلوس تنها ۴۰ هزار سال قبل حدود ۱۱۰ هزار فیل داشت که در دو موج شکار قانونی ۹۰ درصد این جمعیت از بین رفت. تا سال ۲۰۰۷ جمعیت فیلها در اکوسیستمی که فراتر از مرزهای پارک بود به حدود ۷۰ هزار فیل رسید. موج دوم شکار غیر قانونی بین سالهای ۲۰۱۰ و ۲۰۱۳ باعث مرگ دست کم شش فیل در هر روز شد.
مطابق گزارش WWF از دست دادن حیات وحش میتواند تاثیر اقتصادی گستردهای بر تانزانیا داشته باشد. این ذخیرهگاه در حال حاضر سالانه 6میلیون دلار در آمد دارد که بین این منطقه، دولت ملی و ۱.۲ میلیون نفری که در اطراف منطقه زندگی میکنند تقسیم میشود. این در آمد ناشی از جمعیت حیات وحش و طبیعت بکر این منطقه است و از دست دادن جمعیت و تخریب محیط طبیعی میتواند باعث از دست رفتن جذابیت منطقه برای توریستها شود. در نتیجه اگر این فعالیتها منجر به از دست رفتن حیات وحش شود آن وقت برای این پارک ملی دشوار خواهد بود که به لحاظ اقتصادی پایدار باشد و در این صورت روند تخریب به شدت تا مرز نابودی پیش خواهد رفت. مطالعه انجام شده توصیه میکند دولت تانزانیا با کم کردن از حجم فعالیتهای مخرب بین نیازهای فعلی و نسل آینده یک تعادل پایدار برقرار کند.
علی رنجبران
