نسل جدید محافظ‌های فضایی، نازک‌تر از موی انسان

دانشمندان مؤسسه KIST کره، ماده‌ای انعطاف‌پذیر و فوق‌العاده نازک توسعه داده‌اند که می‌تواند هم انسان و هم تجهیزات حساس را در برابر تشعشعات مضر فضا محافظت کند. این دستاورد راه‌حلی نوین برای یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های سفرهای فضایی است.

به گزارش سیناپرس، پژوهشگران ماده جدیدی ساخته‌اند که نازک‌تر از موی انسان و کشسان مانند لاستیک است. این ماده می‌تواند انسان و تجهیزات فضایی را در برابر تشعشعات مضر محافظت کند.

دانشمندان مؤسسه علم و فناوری کره (KIST) ماده جدیدی ساخته‌اند که می‌تواند از انسان و تجهیزات حساس در برابر تشعشعات محافظت کند. این ماده از یک تار مو نازک‌تر و مانند لاستیک کشسان است.

تشعشعات یکی از بزرگ‌ترین چالش‌های فضانوردی هستند؛ اما فقط تشعشعات فضایی خطرناک نیستند. بسیاری از فناوری‌های لازم برای سفر به فضا، خودشان تشعشع تولید می‌کنند. این تشعشعات می‌توانند به تجهیزات مجاور آسیب بزنند یا سلامت انسان را تهدید کنند.

راه‌حل جدید؛ ماده‌ای نازک و کشسان

پژوهشگران این ماده جدید را برای محافظت در برابر امواج الکترومغناطیسی و اشعه نوترونی ساخته‌اند. دکتر جو یونگ-هو (Joo Yong-ho)، سرپرست این پژوهش، گفت: این ماده تحولی تازه در فناوری محافظت در برابر تشعشعات ایجاد می‌کند؛ در عین حال که مانند نوارچسب، نازک و مانند لاستیک انعطاف‌پذیر است، امواج و تشعشعات را مسدود می‌کند.

ماده جدید ساخته‌شده از دو نوع نانولوله، در برابر انواع مختلف تشعشعات محافظت ایجاد می‌کند. این ماده می‌تواند هم از فناوری‌های فضایی و هم از افرادی که در صنعت فضا کار می‌کنند، در برابر تشعشعات محافظت نماید.

مشکل تشعشعات متقابل در فناوری‌های فضایی

در صنعت فضایی، افراد زیادی، از مهندسان گرفته تا فنی‌کاران، فعالیت می‌کنند. همه آن‌ها می‌توانند از محافظت بهتر در برابر تشعشعات بهره‌مند شوند. همچنین، تشعشعات تولیدشده توسط یک قطعه فناوری می‌تواند باعث اختلال در عملکرد قطعه دیگر شود.

فناوری نانولوله‌ها

این ماده از دو نوع نانولوله ساخته شده است:

  • نانولوله‌های کربنی: رسانای الکتریسیته و گرما هستند و امواج الکترومغناطیسی را جذب می‌کنند؛
  • نانولوله‌های نیترید بور: اشعه نوترونی (نوعی تشعشع که از واکنش‌های هسته‌ای تولید می‌شود) را جذب می‌کنند.

این دو نوع نانولوله در کنار هم، ۹۹.۹۹۹ درصد امواج الکترومغناطیسی و ۷۲ درصد اشعه نوترونی را مسدود می‌کنند.

انعطاف‌پذیری و قابلیت چاپ سه‌بعدی

این ماده می‌تواند تا دو برابر طول اولیه خود کِش بیاید؛ این انعطاف‌پذیری به آن امکان می‌دهد با چاپگر سه‌بعدی شکل‌های مختلفی به خود بگیرد. پژوهشگران دریافتند وقتی این ماده به شکل لانه زنبوری (ساختاری شش‌ضلعی و توخالی) چاپ می‌شود، توانایی محافظتی آن تا ۱۵ درصد بهبود می‌یابد.

تأثیر شگرف بر فناوری فضایی

به نقل از ایرنا، این فناوری می‌تواند تحولی در محافظت در برابر تشعشعات ایجاد کند، بدون آنکه وزن زیادی به تجهیزات اضافه شود. این ویژگی برای مأموریت‌های فضایی بسیار حیاتی است؛ زیرا در پرتاب به فضا، هر گرم وزن اضافی هزینه‌های سنگینی را به همراه دارد. این ماده در ماهواره‌ها، ایستگاه‌های فضایی و همچنین تجهیزات محافظتی کارکنان صنعت فضایی کاربرد دارد.

جزئیات این مطالعه در مجله اَدوَنسد مَتریالز/ Advanced Materials منتشر شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا