اثرات نانوذرات ویتامین E بر اختلالات روانی

پژوهشی در دوره پسادکتری نشان می‌دهد ترکیب کوئرستین و ویتامین E به دلیل خواص آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی، می‌تواند اثرات مخرب فلزات سنگین صنعتی (آرسنیک و آهن) بر اختلالات شناختی و عصبی را در موش‌های آزمایشگاهی کاهش دهد که راهکاری طبیعی برای مقابله با آلاینده‌های زیست‌محیطی محسوب می‌شود.

به گزارش سیناپرس، فاطمه شهسواری در دوره پسادکتری و با راهنمایی محمد شعبانی در دانشگاه علوم پزشکی کرمان، پژوهشی را با عنوان «بررسی اثرات محافظتی نانوذرات کوئرستین و ویتامین E بر اختلالات شناختی و روانی ناشی از اثرات سمیت عصبی فلزات سنگین صنعتی آرسنیک و آهن در موش های آزمایشگاهی: مطالعه رفتاری، بیوشیمیایی و مولکولی» به انجام رسانده است.

شهسواری درباره این طرح توضیح داد: امروزه همگام با پیشرفت‌های صنعتی، قرار گرفتن در معرض مزمن فلزات سمی سنگین به‌عنوان یک عامل خطر زیست‌محیطی شناخته شده است. با افزایش روزافزون فعالیت‌های صنعتی، مقادیر زیادی از این مواد سمی در محیط آزاد می‌شود.

ترکیبات سمی صنعتی حاوی آرسنیک و آهن از مهمترین آلاینده‌های زیست‌محیطی هستند که از راه مواد غذایی، آب آشامیدنی، هوا و خاک به بدن وارد می‌شوند. تجمع این مواد می‌تواند باعث اثرات نامطلوب بر بافت‌های مختلف بدن از جمله بافت عصبی، کلیوی، قلبی-عروقی، تولید مثلی و پوست شود.

وی افزود: در حال حاضر، تلاش برای یافتن درمان‌های طبیعی به‌منظور محافظت یا کاهش اثرات زیانبار ترکیبات سمی صنعتی بسیار مورد توجه است.

به نظر می‌رسد استفاده هدفمند از کوئرستین (QC) به‌عنوان یک فلاونوئید گیاهی به همراه ویتامین E، به دلیل داشتن اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضدالتهابی، بتواند گزینه مناسبی در کاهش اثرات مضر ترکیبات موردنظر باشد.

به نقل از ایرنا، این پژوهشگر پسادکتری اضافه کرد: بنابراین با توجه به اینکه معادن سنگ آهن یکی از مناطق آلوده در دنیا هستند، هدف مطالعه حاضر، بررسی اثرات آلاینده‌های سمی از جمله سدیم آرسنیت و اکسیدآهن بر سیستم عصبی، و همچنین بررسی اثرات حفاظتی نانوذرات کوئرستین (QC) و ویتامین E بر عملکرد شناختی، اضطرابی و برخی فاکتورهای بیوشیمیایی و سلولی-مولکولی است.

شهسواری در تشریح جزئیات بیشتر بیان کرد: هدف اصلی این طرح، بررسی اثرات محافظتی نانوذرات کوئرستین و ویتامین E بر اختلالات شناختی و اضطرابی ناشی از اثرات سمیت عصبی نانوذرات صنعتی آرسنیک و آهن در موش‌های آزمایشگاهی با استفاده از تست‌های رفتاری، سنجش‌های بیوشیمیایی و بررسی‌های مولکولی و هیستولوژیکی است.