سالانه دو میلیون کودک بر اثر آلودگی میمیرند
بر اساس این گزارش هر ساله تقریبا بیشتر از ۱.۷ میلیون کودک زیر ۵ سال بر اثر این آلودگیهای محیطی جان میسپارند. این میزان یعنی ۲۶ درصد مرگ میر کودکان این گروه سنی در سال ۲۰۱۲. دکتر « مارگارت چان» رئیس WHO میگوید:« محیط آلوده مخصوصا برای بچههای خردسال مرگبار است». او در توضیح این موضوع اضافه میکند: « اعضای و سیستم ایمنی در حال رشد، بدنهای کوچکتر و راههای تنفسی ضعیفشان آنها را بهخصوص در مقابل آب وهوای آلوده آسیبپذیر میکند».
با در نظر گرفتن ابعاد بدن، بچههای غذای بیشتری مصرف میکنند، آب بیشتری مینوشند و حجم بیشتری از هوا را نسبت به بزرگسالان تنفس میکنند. به علاوه بیشتر در فضای باز به بازی مشغول میشوند که آنها را بیشتر از بزرگسالان در معرض آلودگیهای محیطی قرار میدهد.
از همه اینها گذشته آسیب هوا و آب آلوده برای کودکان از درون رحم مادر شروع شده و خطر تولد زودرس را افزایش دهد. بعد از تولد هم هوای آلوده خطر بروز پنومونی یا سینه پهلو را افزایش میدهد، که یکی از دلایل اصلی مرگ ومیر در سن زیر ۵ سال است. همین طور آلودگی هوا خطر بروز بیماریهای مزمن و همیشگی مثل آسم که از کیفیت زندگی میکاهند، را افزایش میدهد. این آلودگیها همچنین خطر بروز بیماریهای قلبی، سکته مغزی وسرطان را در بزرگسالی افزایش میدهد.
گزارش تخمین می زند در سال ۲۰۱۲:
۵۷۰ هزار بچه بر اثر عفونتهای تنفسی مثل سینه پهلو که به آلودگی هوای درونی و بیرونی وابسته است میمیرند. منبع این آلودگیها دود ناشی از اجاقهای خانگی که از سوختهای غیر پاک مثل ذغال سنگ، ذغال و پسماند مزارع استفاده میکنند وهمچنین دود سیگار اطرافیان و انتشار آلودگی از خودروها است.
۳۶۱ هزار کودک بر اثر بیماریهای اسهالی که به آب آلوده، دفع فاضلاب ضعیف و کمبود بهداشت وابسته است میمیرند.
۲۷۰ هزار کودک در ماههای ابتدایی تولد بر اثر شرایطی شامل تولد زودرس که به شرایط محیطی مثل؛ قرار گرفتن مادر درمعرض هوای آلوده، آب آلوده و بهداشت نامناسب وعدم دفع مناسب فاضلاب وابسته است میمیرند.
۲۰۰ هزار کودک بر اثر بیماری مالاریا میمیرند که با عوامل محیطی قابل مثل کاهش آبهای راکد قابل پیشگیری است.
۲۰۰ هزار کودک بر اثر صدمات غیر عدمی محیطی مثل مسموم شدن، غرق شدن و عفونتهای محیطی میمیرند.
«سرمایه گذاری برای کاهش خطرات محیطی مثل بهبود کیفیت و شرایط استفاده از آب و استفاده از سوختهای بهتر باعث بهبود چشمگیرشرایط سلامتی خواهد شد». این را دکتر « ماریا نیرا» مدیر سلامت عمومی، محیطزیست و عوامل سلامت اجتماعی WHO میگوید.
برای مثال WHO تخمین میزند ۷۵ درصد کاهش دود ناشی از اجاقهای خانگی میتواند باعث کاهش ۴۶ درصدی سینه پهلو در کودکان گروه سنی زیر ۵ سال شود. دخالت برای افزایش دسترسی به آب سالم نوشیدنی، بهبود وضعیت دفع فاضلاب و افزایش بهداشت عمومی میتواند باعث کاهش ۴۵ درصدی بیماریهای اسهالی در کودکان شود.
سازمان بهداشت جهانی توصیه میکند، سازمانهای دولتی با همکاری هم باید بهداشت زایشگاهها را افزایش داده، با افزایش خدمات حمل و نقل عمومی انتشار آلودگی در وسایل حمل و نقل را کاهش دهند و مدیریت بهتری بر دفع فاضلاب، ذباله و پسماندهای خطرناک اعمال کنند.
علی رنجبران
