چهار زمستان از غروب «مادر نجوم ایران» گذشت &#۸۲۳۰;
به گزارش ایسنا، آلینوش طریان، ۹ نوامبر ۱۹۲۰ میلادی (۱۲۹۹ هجری شمسی) در تهران متولد شد و پس از طی تحصیلات مقدماتی در سال ۱۳۲۶ موفق به کسب مدرک لیسانس رشته علوم فیزیک از دانشگاه تهران شد و بلافاصله در سمت کارمند آزمایشگاه فیزیک در دانشکده علم دانشگاه تهران استخدام شد.
طریان مدتی بعد با هزینه شخصی برای ادامه تحصیل در رشته فیزیک اتمسفر در دانشگاه سوربن به فرانسه رفت و دانشنامه دکتری خود را در سال ۱۳۳۵ از دانشکده علوم این دانشگاه دریافت کرد.
استاد طریان علیرغم دعوت برای تدریس در دانشگاه سوربن فرانسه به ایران بازگشت و با رتبه دانشیاری در رشته ترمودینامیک در گروه فیزیک دانشگاه تهران مشغول به کار شد. وی در ۱۳۴۳ به مقام استادی ارتقا یافت و به این ترتیب اولین زن فیزیکدانی شد که در ایران به مقام استادی رسید.
وی در سال ۱۳۴۵ به عضویت کمیته ژئوفیزیک دانشگاه تهران درآمد و در ۱۳۴۸ رسما به ریاست گروه تحقیقات فیزیک خورشیدی موسسه ژئوفیزیک تهران منصوب شد.
طریان، بنیانگذار نخستین رصدخانه و تلسکوپ خورشیدی در تاریخ نجوم ایران بود.
استاد طریان، مادر نجوم ایران، توانست دانشجویان فراوانی را از نزدیک با مباحث مربوط به فیزیک آشنا کند و تجربه کار با تلسکوپ و دیگر ابزار رصدخانهای را برای آنها امکانپذیر کند.
دکتر آلینوش طریان پس از سالهای طولانی خدمت صادقانه به کشورش و پرورش اساتیدی ارزشمند، در سال ۱۳۵۸ بازنشسته شد و در ۱۴ اسفندماه ۱۳۸۹ دار فانی را وداع گفت.
از جمله مهمترین خدمات علمی دکتر طریان میتوان به پایهگذاری نخستین رصدخانه فیزیک خورشیدی و نخستین تلسکوپ خورشیدی ایران و ارائه درسهای فیزیک خورشیدی و اخترفیزیک برای نخستین بار در کشور اشاره کرد.
