تولد حکیم ناصر خسرو قبادیانی

 ناصر خسرو علاوه بر ادبیات فارسی و عربی با بیشتر علوم زمان خود همچون حساب، هندسه، نجوم، طب، داروشناسی و الهیات نیز آشنا شد. ناصرخسرو در ابتدا شغل دبیری در دربار محمود و مسعود غزنوی داشت، اما پس از چندی بر اثر تحولی که در افکار و اندیشه‏های او پدید آمد از سیاست کناره‏گیری کرد و به تحقیق در اصول و عقاید مذاهب مختلف و سیر و سفر پرداخت. او در مسافرتی که به مکه و قاهره کرد، از خلیفه‏ی فاطمی، مذهبِ اسماعیلی را پذیرفته و به ریاست اسماعیلیانِ خراسان برگزیده شد.

ناصرخسرو با لقب "حُجّتِ زمین خراسان" به ایران بازگشت، ولی از بیم دشمنان و متعصّبان خراسان، به ناحیه‏ی بَدَخشان در افغانستان امروزی پناه برد و در همان جا بدرود حیات گفت. حاصل سفر هفت ساله‏ی ناصرخسرو، کتاب سفرنامه است که از نظر تاریخی و جغرافیایى حایز اهمیت است. وی افکار و اعتقادات خود و همچنین حکمت‏ها و موعظه‏های بسیاری را در قالب آثار و اشعارش بیان کرده است.

زاد المسافرین، خوان اَخوان و وجه دین از دیگر آثار این شاعر بزرگ ایرانی است. خاصیت عمده‏ شعر ناصر خسرو، اشتمالِ آن بر مواعظ و حِکَم بسیار است. همچنین جنبه‏ی دعوتِ مذهبیِ او، به اشعارش رنگ دینیِ آشکاری داده است و ذهن علمی او نیز باعث شد که در بیان مقاصد خود، به شدت تحت تاثیر روش منطقیان قرار گیرد. حکیم ناصر خسرو قبادیانی، بی‏تردید یکی از شاعران بسیار توانا و سخن‏ آور زبان فارسی است که دارای طبعی نیرومند و سخنی استوار و قوی و اسلوبی نادر و خاص خود می‏باشد.

منبع:راسخون