چرا استخوانهای ما آبرفته است؟
این کمبود ساختار اسفنجی باعث میشود استخوانهای ما سبکتر بوده و البته شکنندهتر باشند و بیشتر در معرض پوکی استخوان قرار بگیرند. اما به نظر نمیرسد استخوانهای ضعیفتر و شکنندهتر استراتژی تکاملی مناسبی باشند، پس این اتفاق چرا رخداده است؟
دو مقاله چاپشده در Proceedings of the National Academy of Sciences توضیحی برای این مسئله پیشنهاد میکنند. در نخستین مقاله نویسنده استخوانهای شامپانزههای امروزی، یکی از قدیمیترین اجداد انسان امروزی یا Australopithecus africanus (آسترالوپیتکوس آفریکانوس)، نئاندرتال ها، انسانهای هوشمند اولیه (early Homo sapiens)و انسانهای مدرن امروزی را باهم مقایسه کرده است. این مقایسه نشان داده که همه موارد مورد مقایسه حتی انسانهای مدرن اولیه استخوانهای چگال تری نسبت به انسان امروزی دارند. «حبیبه چیچیر» نویسنده و محقق ارشد این مقاله عامل کلیدی در تغییر چگالی و بافت استخوان انسان مدرن را سبک زندگی ساکن و کمتحرک انسان امروزی میداند. انسان امروزی تمرینهایی که باعث استحکام استخوانهایش میشده را انجام نمیدهد، استخوان ضعیفتر هزینهای است که ما به خطر دست کشیدن از ساعتها تعقیب و گریز و جستجو برای به دست آوردن غذا پرداختهایم و بهجایش یکجانشین و کشاورز شدیم. مقاله دوم هم با مقایسه استخوان مفصل ران پیرامیت ها اولیه، گونههای شکارچی-گرد آور اولیه و کشاورزان اولیه این نظریه را تائید میکند. این بررسی نشان داده گونههای اولیه جنس هومو حتی انسانهای هوشمند اولیه که شیوه زندگیشان بر مبنای شکار و گردآوری غذا بوده استخوان مفصل رانی به قدرتمندی انواع میمونها دارند درحالیکه تأثیر یکجانشینی حتی در کشاورزان اولیه هم دیده میشود و آنها استخوانهای کمچگالی تری دارند. مقاله نتیجهگیری کرده است که عدم ورزش شدید مثل عدم فشار تکاملی باعث استخوانهای سبکتر و ضعیفتر میشود و اگر میخواهید استخوانهای قدرتمندتری داشته باید ورزشهایی شبیه یک شکارچی را آغاز کنید. باید بدوید، پرت کنید و بکشید مانند آنچه در ورزش دوومیدانی رخ میدهد.