آخرین تایتان در تایلند زندگی می کرد

باستان‌شناسان با کشف اسکلت دایناسوری غول پیکر در تایلند، بزرگترین دایناسور شناسایی‌شده در تاریخ جنوب شرق آسیا را شناسایی کردند؛ خزنده‌ای عظیم‌الجثه از نوع ساوروپودها که بیش از ۱۰۰ میلیون سال پیش زندگی می‌کرد و با وزن تقریبی ۲۸ تن و طول ۲۷ متر، رکورددار این منطقه است.

این فسیل منحصر‌به‌فرد که در جوان‌ترین لایه‌های حاوی دایناسور تایلند یافت شده، به عنوان «آخرین تایتان» شناخته می‌شود و نشان‌دهنده پایان دوران حیات دایناسورها در این جغرافیا پیش از تبدیل شدن منطقه به دریای کم‌عمق است.

به گزارش سیناپرس، تیمی از باستان‌شناسان با کشف بقایای گونه ای بسیار بزرگ و غول پیکر از دایناسورها به نام «ناگاتایتان چایاپومنسیس» (Nagatitan chaiyaphumensis) در تایلند، رکورد بزرگترین دایناسور شناسایی‌شده در منطقه جنوب شرق آسیا را شکستند. این خزنده عظیم‌الجثه که بیش از ۱۰۰ میلیون سال پیش در دوره کرتاسه اولیه زندگی می‌کرد، از نوع ساوروپودها یا دایناسورهای گیاهخوار گردن‌دراز و پاهای ستونی شکل بود و ظاهری شبیه به برونتوساروس (Brontosaurus) داشت.

مطالعات انجام شده نشان می دهد ناگاتایتان حدود ۲۷ متر طول و تا ۲۸ تن وزن داشت؛ جرمی معادل نه فیل آفریقایی  و  اگرچه این اندازه برای استانداردهای جهانی بزرگ است، اما در مقایسه با پاتاگویتایتان (Patagotitan) آرژانتینی که حدود ۷۰ تن وزن داشت، اندکی کوچک‌تر به نظر می‌رسد.

نام این گونه ترکیبی نمادین است: «ناگا» اشاره به مارهای افسانه‌ای آبزی در اساطیر آسیایی و بودایی دارد، «تایتان» یادآور خدایان یونانی باستان است و «چایاپومنسیس» نام استان چایاپوم تایلند است که اسکلت در آنجا یافت شد.

گفتنی است برای نخستین بار بقایای این هیولا در سال ۲۰۱۶ در حاشیه یک برکه خشک در شمال شرقی تایلند کشف شد. در ادامه تیمی از دیرینه شناسان تایلندی با همکاری محققان دانشگاه کالج لندن (UCL) برای مطالعه دقیق بدون نیاز به سفرهای مکرر، با استفاده از اسکن سه‌بعدی سطحی، مدل‌های دیجیتالی دقیقی ساختند. نمونه شامل هشت مهره، پنج دنده، بخش‌هایی از لگن، بازو و ران بود.

ویژگی متمایز ناگاتایتان، موقعیت لایه‌ای کشف آن  است که  جوان‌ترین لایه حاوی فسیل دایناسور در تایلند محسوب می‌شود. به همین دلیل، پژوهشگران آن را «آخرین تایتان» خوانده‌اند، زیرا نشان‌دهنده پایان دوران دایناسورها در این منطقه است.

بررسی های انجام شده نشان می دهد محیط زیست آن زمان احتمالاً شامل بوته‌زارها و ساواناها با سیستم رودخانه‌ای پیچ‌خورده بوده است.

ساوروپودها با داشتن سطح بدن بزرگ، توانسته‌اند خود را با گرمای رو به افزایش سازگار کنند. با این حال، تغییرات زمین‌شناسی بعدی منجر به تبدیل منطقه به دریای کم‌عمق شد و دوران حضور دایناسورها در این منطقه به پایان رسید. به همین دلیل ممکن است ناگاتایتان آخرین ساوروپود بزرگ باشد که در جنوب شرق آسیا زندگی می کرد.

شرح کامل این مطالعات در آخرین شماره مجله تخصصی Scientific Reports منتشر شده است.

مترجم: احسان محمدحسینی