ادبیات فارسی، تاریخ و فلسفه سه ستون عقلانیت و هویت ایرانی
معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، ادبیات فارسی، تاریخ و فلسفه را سه ستون عقلانیت و هویت ایرانی خواند.
به گزارش سیناپرس، وحید شالچی، معاون فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم در جلسه “رسالت دانشگاه در ارتقای عقلانیت، هویت ایرانی و آگاهی تاریخی در جامعه ایران” که با حضور اساتید ادبیات فارسی، تاریخ و فلسفه همراه بود با اشاره به شرایط امروز جامعه و وجود تنوع گفتمانها، تفاوتهای نسلی و گاه سوتفاهمهای اجتماعی، گفت: در چنین فضایی نیاز است رشتههایی شکل بگیرند که بتوانند میان گذشته و آینده، عقل و احساس و حافظه تاریخی پیوندی مشترک ایجاد کنند.
وی تأکید کرد: ادبیات فارسی، تاریخ و فلسفه صرفاً حوزههای دانشگاهی نیستند، بلکه سه ستون فهم ایران به شمار میروند.
معاون فرهنگی وزارت علوم در ادامه، ادبیات فارسی را خانه تفکر دانست و توضیح داد: ایرانیان تنها با زبان رسمی سخن نمیگویند، بلکه جهانبینی، دردها، رنجها و امیدها، خاطره تاریخی و نسبتشان با مفاهیمی همچون اخلاق، عدالت، مدارا و آزادی را از مسیر زبان فارسی صورتبندی میکنند.
وی گفت: فارسی ظرف اندیشه و حافظه و عاطفه جمعی است و از فردوسی تا سعدی و بیهقی تا نیما، حامل خرد فرهنگی ایران و زمینهساز گفتوگوی تاریخی میان ایرانیان با تفاوتهای قومی و فرهنگی بوده است.
شالچی در ادامه، تاریخ را حافظه بیدار جامعه توصیف کرد و گفت: جامعهای که تاریخ را نشناسد، در برابر روایتهای سطحی، تحریفشده و هیجانی آسیبپذیر میشود.
وی افزود: اگر تاریخ علمی و روشمند آموزش داده شود، جامعه از سادهسازیها و تقابلهای ویرانگر دور میشود و به سمت فهم ریشهای مسائل، گفتوگو و اصلاح حرکت میکند و زمینه رشد خودآگاهی ملی فراهم خواهد شد.
معاون فرهنگی وزارت علوم، فلسفه را تمرین عقلانیت جامعه دانست و گفت: هیچ جامعهای بدون عقلانیت، گفت وگو و توان پرسشگری نمیتواند پایدار بماند.
وی با اشاره به وضعیت کشور اظهارکرد: در حالی که برخی ابعاد جنگ نظامی ممکن است متوقف شود، جنگ فرهنگی و ادراکی ادامه دارد و برای انسجام ملی، صرفاً احساسات مشترک کافی نیست؛ بلکه نیازمند تفکر، استدلال، مدارا، نقد و توان شنیدن دیگری هستیم.
شالچی در پایان گفت: این جلسه با رویکردی مشترک برای تقویت پیوندهای هویتی میان سه رشته ادبیات فارسی، تاریخ و فلسفه برگزار شده و این سه حوزه در وزارت علوم نیز بهعنوان دانش تخصصی صرف دیده نمیشوند، بلکه به عنوان نگهبانان زبان، حافظه و عقلانیت ایران مورد توجه قرار میگیرند.
