روز جهانی داروین
روز جهانی داروین
روز داروین یا روز جهانی داروین، جشنی تازهتاًسیس به مناسبت سالگرد تولد چارلز داروین در ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ است. در این روز برنامههایی توسط نهادهای مختلف برای یادآوری نقش برجسته داروین در علم و ترویج علم به صورت کلی برگزار میشود.چارلز رابرت داروین (Charles Robert Darwin) (زادهٔ ۱۲ فوریه ۱۸۰۹ بود.وی زیستشناس بریتانیایی و واضع نظریه فرگشت است. او ۱۹ آوریل ۱۸۸۲ درگذشت. از آثار او میتوان خاستگاه گونهها یا «منشأ انواع» (۱۸۵۹) و تبار انسان، و انتخاب طبیعی در ارتباط با جنسیت (۱۸۷۱) را نام برد. او از اعضای انجمن سلطنتی بریتانیا بود. از کتاب چارلز رابرت داروین با نام کامل «خاستگاه گونهها به وسیله انتخاب طبیعی» به عنوان یکی از مهمترین کتابهای دنیا یاد میشود.
پرتاب نخستین سفینه تحقیقاتی بشر به طرف سیاره زهره
اولین تلاش برای رسیدن به زهره از سال ۱۹۶۱ آغاز شد و تا به امروز ۴۳ کاووشگر فضایی به قصد میهمانی راهی این سیاره شدهاند. چهار مأموریت از ۴۳ مأموریت مورد اشاره اهدافی غیر از زهره داشتهاند و تعدادی از آنها هیچگاه به محبوب خود نرسیدند و یا در کمال حسرت راهی مسیری اشتباه شدند. بیشک اتحاد جماهیر شوروی بیشترین تلاش را برای فتح زهره نمود و اولین کشوری بود که قادر به فرود آوردن زهرهنشینی بر سطح این سیاره گردید. عکسهایی که از این مأموریت ها به دست آمده است اولین عکس از سطح سیارهای غیر از زمین و تنها عکس هایی هستند که بشر از سطح زهره در اختیار دارد. اولین تلاش برای رسیدن به زهره توسط اتحاد جماهیر شوروی و در چهارم فوریه ۱۹۶۱ انجام شد. اسپوتنیک ۷ که سفینهای ۵/۶ تنی بود طبق برنامه میبایستی در مدار زهره به گونهای قرار میگرفت که در نهایت منجر به برخورد سفینه با سطح زهره شود. محموله توسط راکت فضایی SL-۶/A-۲-e با موفقیت در مدار زمین قرار گرفت وبعد از یک دور گشتن به گرد زمین مرحله چهارم راکت که قرار بود انرژی لازم برای فرستادن اسپوتنیک ۷ به سمت زهره را ایجاد کند به واسطه مشکلی در سیستم استارت روشن نشد و اولین میهمان زهره برای همیشه در مدار زمین ماندگار شد.
از آنجا که این سفینه بسیار بزرگ بود توسط رصدگران زمینی از ملیت های مختلف رؤیت شد و از این رو مسئولان شوروی مجبور شدند که شکست پروژه را در پوشش خبر امتحان یک مدارگرد بزرگ برای تست مأموریت های بین سیارهای توجیه نمایند. دومین تلاش اتحاد جماهیر شوروی و همچنین دومین تلاش بشر برای رسیدن به سیاره زهره به عنوان اولین هدف سیارهای در ۱۲ فوریه ۱۹۶۱ یعنی درست ۸ روز بعد از تلاش ناموفق اسپوتنیک ۷ صورت پذیرفت. این کاووشگر روسی بدنهای استوانهای داشت که به گنبدی فلزی ختم میشد.
ارتفاع کل سفینه دو متر و مجهز به دو صفحه خورشیدی برای تولید توان الکتریکی بود. کاووشگر Venera-۱ مجهز به مغناطیسسنجی که در انتهای یک بوم دو متری نصب شده بود، دستگاه به دام اندازنده یونها، آشکارساز میکروشهابسنگها و دستگاه اندازهگیر تابش کیهانی بود. این سفینه فاقد سیستم پیشرانش بود و کنترل دما توسط عایقهای حرارتی صورت میگرفت. موتور مرحله چهارم موشک حامل در این مأموریت با موفقیت روشن شد و محموله ۶۴۳ کیلوگرمی در مسیر زهره قرار گرفت اما در ۱۹ فوریه یعنی هفت روز پس از تزریق کاووشگر در مدار و زمانیکه ونرا-۱ در فاصله دو میلیون کیلومتری از زمین قرار داشت، ارتباط با سفینه قطع شد. در ۱۹ می همان سال سفینه از فاصله صدهزار کیلومتری ونوس گذر کرد و وارد مداری به دور خورشید شد.
