پاندای قرمز
پاندای قرمز تنها عضو زنده از خانواده سرخ پاندایان (Ailuridae) است. باقی اعضای این خانواده همگی منقرض شدهاند. در وهله نخست بهعنوان عضوی از خانواده راکونها شناسایی و توصیف علمی شدند (۱۸۲۵ میلادی) اما مناقشات تا مدتها ادامه داشت. خصوصیات اکولوژیکی، برخی شباهتهای ظاهری در سر آنها و البته دم راهراهشان دلایل محکمی برای اثبات این مساله به شمار میرفت اما بعدها آنالیزهای (DNA) گروهی از دانشمندان را به این باور رساند که آنها عضوی از خانواده خرسها (Ursidae) هستند. با این وجود مطالعات ژنتیکی اخیر همه این فرضیات را رد میکند و آنها را عضوی از یک خانواده مستقل به نام سرخ پاندایان معرفی میکند. مطالعات فیلوژنتیک مولکولی نشان داده که آنها یک گونه قدیمی از راسته گوشتخواران(Carnivora) هستند. پاندای قرمز بهطور متوسط بین ۳ تا ۶ کیلوگرم وزن دارد و از نظر جثه با گربه خانگی قابل قیاس است.
بسیاری از دانشمندان بر این عقیده هستند که پانداهای قرمز را میبایست به نوعی فسیل زنده قلمداد کرد چراکه در عمل هیچ خویشاوند نزدیکی ندارند و نزدیکترین اجداد فسیلی آنها حدود ۳ الی ۴ میلیون سال قبل روی کره زمین زیست میکردهاند. در آن زمان خویشاوند آنها در آسیا و اروپا بودهاند اما همین پناهندگی آنها در کوهستانهای هیمالیا است که نشان میدهد، آنها مراحل تکاملی متعددی را برای بقا و گذر از عصر مشهور یخبندان طی کردهاند.
طول عمر پانداهای قرمز حدود ۲۲ سال تخمین زده شده اما در کل آنها از حدود ۱۲ الی ۱۴ سالگی به بعد پیر میشوند. پانداهای سرخ ماده معمولا از ۱۲ سالگی به بعد زادآوری نمیکنند اما نرها از این نظر مشکلی ندارند.
هم اکنون کمتر از ۱۰ هزار فرد از پانداهای قرمز در دنیا باقی مانده است و اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی (IUCN) آنها را در رده در معرض خطر جای داده است.
