بررسی رازهای تمدن مایا توسط باستان شناسان؛
کشف اسرار ناشناخته سرخپوست های باستان در مکزیک
تمدن مایا یکی از پیشرفتهترین تمدنهای باستانی آمریکای میانه بود که از حدود ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد در جنوب شرقی مکزیک، گواتمالا و هندوراس شکوفا شد. این تمدن با دستاوردهای برجسته در نجوم، ریاضیات، معماری هرمی و خط نوشتاری، تأثیر عمیقی بر تاریخ منطقه گذاشت. دوره کلاسیک اولیه (۲۰۰ تا ۶۰۰ میلادی)، که خرابههای کشفشده در وراکروز مکزیک به آن تعلق دارد، شاهد ساخت شهرهای بزرگ و هرمهای باشکوه توسط مایاها بود که تاکنون کسی از آن اطلاع نداشت.
به گزارش سیناپرس، باستانشناسان مکزیکی در ایالت شرقی وراکروز (Veracruz)، خرابههای باستانی را کشف کردند که نشانههایی از فرهنگ مایا را همراه با ویژگیهای ناشناخته نشان میدهد.
رئیسجمهور مکزیک، این کشف را در نشست خبری خود بسیار مهم توصیف کرده و اعلام داشت که دولت او منابع لازم را برای بررسی و مرمت این محوطه اختصاص خواهد داد.
این محوطه شامل یک سکوی سنگی مدور است که با هیچیک از محوطههای کشفشده پیشین در این بخش از مکزیک شباهت ندارد. محققان همچنین یک تکه سنگ یکپارچه (مونولیت) در این محوطه باستانی یافتند که چهرهای با ویژگیهای احتمالی مایاها را به نمایش میگذارد.
لینو اسپینوزا گارسیا (Lino Espinoza Garcia)، باستانشناس موسسه ملی باستانشناسی و تاریخ مکزیک و یکی از اعضای کاوشگر محوطه کمپو ویجو (Campo Viejo) نزدیک شهر کواتپک (Coatepec)، در رابطه با کشفیات اخیر گفت: این یک کشف منحصربهفرد و بیسابقه است. این خرابهها به روزگار پیش از استعمار اسپانیا و به دوره کلاسیک اولیه (بین سالهای ۲۰۰ تا ۶۰۰ میلادی) تعلق دارد و شامل سکویی از جنس سنگ آهک است که با خطوط یا اشکال تقریباً مربعشکل و همچنین سنگهای مدور تزیین شده است.
موسسه ملی باستانشناسی و تاریخ مکزیک نیز در بیانیهای اعلام کرد که این ویژگیها تاکنون در این منطقه از مکزیک ثبت نشده بودند.
آلبرتو واسکز (Alberto Vazquez)، دیگر باستانشناس عضو این تیم مطالعاتی و مسئول این محوطه، آن را ساختاری بسیار خاص خوانده و افزود: تاکنون هیچ سابقهای از ارتباط آن با سایر محوطههای باستانی نداریم. این تکه سنگ ۱٫۸۸ متر ارتفاع، ۱٫۴۷ متر عرض در پهنترین نقطه و ۶۸ سانتیمتر در باریکترین نقطه دارد.
به گفته کارشناسان، این سنگ صحنهای نمادین را نشان میدهد. دو شخصیت در حال درخواست چیزی هستند؛ آنها کاسهای در دست دارند و ظاهراً چیزی دریافت میکنند که پژوهشگران معتقدند به شکل یک مایع است.
اسپینوزا گارسیا در این رابطه توضیح داد: واضح است که در این زمینه، مایع مورد نظر، مایعی الهی است و ما فکر میکنیم آب باشد. این باستانشناس باور دارد که تصویر ممکن است به دوران خشکسالی شدید در منطقه اشاره کند. این خشکسالی میتواند توضیح دهد چرا دو عضو از نخبگان جامعه که یکی از آنها ویژگیهای مایا دارد در حال دریافت این مایع از موجودی الهی به تصویر کشیده شدهاند.
این کشف، نمونهای برجسته از غنای میراث فرهنگی مکزیک و اهمیت ادامه پژوهشهای باستانشناختی برای درک بهتر تاریخ پیش از ورود اروپاییان به آمریکاست. چنین یافتههایی نه تنها به غنای دانش تاریخی میافزایند، بلکه الهامبخش نسلهای آینده برای حفاظت از آثار باستانی و ترویج علم میان عموم مردم خواهند بود.
مترجم: احسان محمدحسینی
