کشف عامل اختلال در روند طبیعی ترمیم بافت غضروف

یافته‌های پژوهشگران دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد یک پروتئین مانع بازسازی غضروف در مفاصل فرسوده می‌شود. به همین دلیل دانشمندان تلاش کردند با استفاده از یک ترکیب دارویی، فعالیت این عامل را متوقف کنند.

به گزارش سیناپرس، پژوهش تازه‌ای از سوی گروهی از دانشمندان پزشکی دانشگاه استنفورد، امیدهای جدیدی برای درمان فرسایش مفاصل و بازسازی غضروف آسیب‌دیده ایجاد کرده است که می‌تواند برای میلیون‌ها فرد مبتلا به آرتروز در سراسر جهان خبر مهمی باشد.

پژوهشگران در این مطالعه روی پروتئینی به نام 15-PGDH تمرکز کرده‌اند که با بالا رفتن سن در بدن افزایش پیدا می‌کند و به نظر می‌رسد روند طبیعی ترمیم بافت را مختل می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد این پروتئین مانع بازسازی غضروف در مفاصل فرسوده می‌شود. به همین دلیل دانشمندان تلاش کردند با استفاده از یک ترکیب دارویی، فعالیت این عامل را متوقف کنند.

نتایج آزمایش‌ها بسیار امیدوارکننده بوده است. در بررسی‌هایی که روی حیوانات انجام شد، غضروف زانو که به‌مرور زمان نازک شده بود، پس از درمان دوباره ضخیم‌تر شد. علاوه بر این، حیوانات درمان‌شده راحت‌تر حرکت می‌کردند و فشار بیشتری روی پای آسیب‌دیده وارد می‌کردند؛ موضوعی که نشان می‌دهد احتمالا درد مفصلی آنها کاهش یافته و عملکرد مفصل بهبود پیدا کرده است.

بخش مهم دیگری از این تحقیق به آسیب‌های ورزشی مربوط می‌شود. پژوهشگران دریافتند در مواردی شبیه پارگی رباط صلیبی ـ آسیبی که در ورزش‌هایی مانند فوتبال، بسکتبال و اسکی شایع است ـ استفاده از این روش درمانی توانسته از تخریب تدریجی مفصل جلوگیری کند. این نکته اهمیت زیادی دارد، زیرا بسیاری از افراد پس از چنین آسیب‌هایی سال‌ها بعد به آرتروز مبتلا می‌شوند.

دانشمندان همچنین این روش را روی بافت غضروف انسانی که هنگام جراحی تعویض زانو به دست آمده بود آزمایش کردند. نتایج نشان داد که نشانه‌های تخریب غضروف کاهش یافته و همزمان علائمی از بازسازی دوباره بافت دیده شده است. نکته جالب اینجاست که این روند بدون استفاده از سلول‌های بنیادی اتفاق افتاده و به نظر می‌رسد سلول‌های خود غضروف دوباره فعال شده‌اند و وارد فاز ترمیم شده‌اند.

به نقل از ایسنا، محققان می‌گویند اهمیت این کشف بسیار بالاست. آرتروز یکی از مهم‌ترین علل درد مزمن و ناتوانی حرکتی در جهان است و درمان‌های فعلی بیشتر بر کاهش درد و کنترل علائم متمرکز هستند، نه ترمیم واقعی مفصل.

اگر مطالعات آینده موفق باشند، این رویکرد می‌تواند مسیر درمان آرتروز را تغییر دهد؛ از تسکین موقت درد به سمت بازسازی واقعی غضروف و حتی جلوگیری از نیاز به جراحی تعویض مفصل.