پیری گوشی، علل و درمان ها

روند پیری گوش در سنین بالای 50 سال بروز می‌کند، اما این روند و عارضه در افرادی که دارای زمینه ارثی ابتلا به پیرگوشی بوده، بدن ضعیف دارند یا بیشتر عمر خود را در مشاغل پر سرو صدا فعالیت داشته‌اند، بیش از سایر افراد ایجاد می‌شود.

شخصی که دچار پیرگوشی است، مشکل خود را چنین عنوان می‌کند: اکثر افراد سالخورده در درک گفتار به خصوص در سر و صدای محیط مشکل دارند.

درصد وجود مشکل درک گفتار با هر دهه افزایش سن دو برابر می‌شود؛ یعنی در سن ۶۰ سالگی ۱۶ درصد، ۷۰ سالگی ۳۵درصد و ۸۰ سالگی تا ۶۴درصد بیشتر می‌شود. با افزایش سن، آستانه شنوایی هر دو گوش کاهش می‌یابد. اگر این کاهش فقط در یک گوش باشد، علتی به جز پیرگوشی دارد.

افت شنوایی در خانم‌ها بیشتر در فرکانس‌های پایین (صداهای بم) و در آقایان بیشتر در فرکانس‌های بالا (صداهای زیر) ایجاد می‌شود.

کاهش شنوایی می‌تواند با سرگیجه و وزوز نیز همراه باشد. این عوارض به آهستگی پیشرفت می‌کند و معمولا اطرافیان بیش از حد متوجه مشکل می‌شوند.

× قرار گرفتن در معرض سر و صدا ( صدای ناخواسته مثل صدای بوق خودروها ) یکی از دلالیل پیرگوشی است .

× افرادی که سالها در معرض سر و صدا قرار می گیرند معمولاً دچار پیرگوشی می شوند .

× افزایش سن

× بالا رفتن فشار خون

× استرس زیاد

× برخی داروها

× حتی عوامل ارثی باعث پیرگوشی می شوند .

علائم پیرگوشی

پیرگوشی نشانه هایی دارد :

دشواری در تشخیص اصوات به ویژه اصوات زیر مثل حرف ( س ) یکی از این نشانه هاست. ·

در افراد پیرگوش فهم مکالمات مشکل است . به خصوص وقتی سرو صدای زمینه ای وجود دارد .

ضمن اینکه افراد پیرگوش صدای مردها را بهتر از زنان می شوند . البته افت شنوایی معمولاً دوطرفه است و ممکن است با وزوز در یک یا دو گوش همراه باشد .

یکی دیگر از نشانه ها ممکن است سرگیجه باشد .

افراد مبتلا به پیرگوشی معمولاً عنوان می کنند که گفتار را می شنوند ولی در فهمیدن آن مشکل دارند . البته همه نشانه های بالا توانایی های فرد را کاهش می دهد روی کیفیت زندگی وی تأثیر می گذارد .

تحقیقات اخیر در ایران نشان می دهد که پیرگوشی نسبت به گذشته با سرعت بیشتر و در سنین کمتری اتفاق می افتد و این در حالی است که میلیون ها نفر از مردم به افت شنوایی شان اهمیت نمی دهند . چه بسا دلیل افسردگی ، انزوا ، ترس ، اضطراب و عصبانیت آنها برخاسته از همین مشکل باشد . بنابراین اگر احساس کم شنوایی می کنید بهتر است برای ارزیابی میزان افت شنوایی تان به یک اودیولوژیست مراجعه کنید .

مفیدترین کاری که یک شنوایی شناس می تواند برای افراد با مشکل پیرگوشی انجام دهد سمعک ها و برنامه های توانبخشی است .

از جمله برنامه های توانبخشی برای این افراد مشاوره ، تجویز سمعک ، تجویز وسایل کمک شنیداری و مهارتهای افزایش ارتباط است . برنامه های توانبخشی سبب برقراری ارتباط بهتر و در نهایت بالابردن کیفیت زندگی برای افراد مبتلا به پیرگوشی می شود .

رژیم غذایی
هنوز هیچ رژیم غذایی خاصی برای افراد مبتلا به پیرگوشی ارایه نشده است. در هر حال، برخی از مطالعات نشان می دهد که کاهش 30 درصد از مواد غذایی انرژی زا(کالریک) و استفاده از مکمل های غذایی آنتی اکسیدان می تواند باعث کاهش رادیکال های آزاد(گونه های اکسیژن واکنشی) گردد و از آسیب به گوش داخلی و تاثیرات کم شنوایی ناشی از سن بکاهد.

فعالیت بدنی
هیچگونه محدودیتی برای انجام فعالیت های مختلف در پیرگوشی وجود ندارد. در هر حال، افراد مبتلا به پیرگوشی باید از قرار گرفتن در معرض اصوات بلند پرهیز کنند.

درمان دارویی

هیچگونه درمان دارویی برای بهبود کم شنوایی ناشی از پیرگوشی وجود ندارد.

درمان توانبخشی
با توجه به اینکه کم شنوایی ناشی از سن(پیرگوشی) اغلب از نوع حسی-عصبی است و آسیب به سلول های حساسه گوش داخلی یا عصب شنوایی وارد می شود(به مقاله پیرگوشی چیست؟ قسمت چهارم مراجعه شود)، راه اصلی درمان، استفاده از سمعک و اقدامات توانبخشی شنوایی است.

توانبخشی شنوایی برای افراد مبتلا به پیرگوشی، نیازمند صبر و حوصله بسیار زیاد است. متخصصین گوش، شنوایی شناسی، نورولوژی و روانشناسی در ارایه خدمات به این افراد نقش دارند.

یکی از مهم ترین اقدامات درمانی در پیرگوشی، انجام منظم آزمایش های شنوایی و پیگیری وضعیت شنوایی فرد در فواصل زمانی منظم می باشد.

معاینه گوش و ارزیابی مجدد آستانه های شنوایی از جمله اقدامات درمانی دوره ای محسوب می شود. در صورتیکه فرد مبتلا به پیرگوشی از سمعک استفاده می کند، اهمیت ارزیابی های دوره ای و بررسی علائم و نشانه های اختلالات شنوایی بیشتر است.