فناوری فیبر نوری در آستانه اشباع شدن
پروژه مربوط به اولین کابل تلگراف در سراسر اقیانوس اطلس در روز پنجم ماه اوت سال ۱۸۵۸ میلادی با موفقیت به پایان رسید. به این ترتیب، مردم با استفاده از این فناوری جدید می توانستند از مسیرهای بسیار دور و با بکار گیری تنها تعداد محدودی لغت با یکدیگر به مکالمه و مخابره بپردازند.
تمایل بسیار شدید انسان ها برای انتقال اطلاعات در حال حاضر کاربری این کابل ها را در خطر اشباع قرار داده است و پیشرفت های کوچک در زمینه این فناوری نیز جوابگوی این مسئله نخواهد بود و مشکلی را حل نخواهد کرد.
کابل های مسی یاد شده شرایط خود را در حدود یک قرن حفظ کردند و سپس جای خود را به فیبرهای نوری (سیلندرهای شیشه ای به نازکی موی انسان) دادند. این کابل ها قادر بودند تا با استفاده از نور لیزر حجم عظیمی از داده ها را در مسیرهای بسیار طولانی انتقال دهند و به این ترتیب دنیای ارتباطات مدرن امروزی را بسازند. امروزه بیش از ۲ میلیارد کیلومتر کابل نوری در سراسر جهان وجود دارند که سرعت انتقال داده ها در آنها ۲۰ برابر سرعت صوت است.
فیبرهای نوری سبک، انعطاف پذیر و ارزان همواره با تغییر عادات ارتباطی انسان همراه او بوده اند. برای مثال در سال ۱۹۹۲ میلادی، استفاده روزانه از اینترنت به حدود ۱۰۰ گیگابایت در روز افزایش یافت. این میزان جا به جایی از اطلاعات در سال ۲۰۱۴ میلادی تنها در هر ۶۰ میکروثانیه انجام می گرفت ( ۱۰۰ گیگابایت در هر ۶۰ میکروثانیه) اما این کابل ها همچنان کاربری های خود را حفظ کرده بودند.
با این حال تمایل بسیار شدید انسان ها برای انتقال اطلاعات در حال حاضر کاربری این کابل ها را در خطر اشباع قرار داده است و پیشرفت های کوچک در زمینه این فناوری نیز جوابگوی این مسئله نخواهد بود و مشکلی را حل نخواهد کرد. بر اساس نظر تحلیلگران، تنها چیزی که می تواند امروزه این مشکل را حل کند ایجاد انقلابی دیگر به بزرگی انقلاب ایجاد شده توسط فیبرهای نوری است.
منبع: newscientist
ترجمه: آناهیتا عیوض خانی
